×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Amniopunkcja — jak wygląda badanie i czy jest niebezpieczne dla dziecka?

Amniopunkcja to jedno z możliwych do wykonania u kobiety badań prenatalnych. Jest to badanie inwazyjne, które ze wszystkich tego rodzaju zabiegów jest wykonywane najczęściej.

Jakie są wskazania do wykonania amniopunkcji?

Badanie amniopunkcji nie jest rutynowo wykonywane u każdej ciężarnej kobiety, konieczne są pewne wskazania. Przede wszystkim zaleca się, aby amniopunkcji zostały poddane kobiety, które ukończyły 35 rok życia, istnieje bowiem wtedy większe ryzyko różnego rodzaju wad i zespołów genetycznych u rozwijającego się płodu (ryzyko takich chorób rośnie wraz z wiekiem matki). Także wiek ojca — powyżej 55 lat — jest wskazaniem do badania. Poza tym zabiegowi amniopunkcji powinna zostać poddana każda kobieta, która w przeszłości urodziła dziecko z trisomią chromosomu 21 (czyli z zespołem Downa), jak również, jeśli u starszego dziecka została stwierdzona wada cewy nerwowej (lub taka wada była obecna u któregoś z członków rodziny kobiety ciężarnej), choroba ośrodkowego układu nerwowego czy choroba metaboliczna. W sytuacji, kiedy u przyszłej mamy w wykonanym wcześniej teście potrójnym stwierdzono podwyższony poziom alfa-fetoproteiny, czyli hormonu mogącego odpowiadać za powstawanie wad cewy nerwowej, także zaleca się wykonanie amniopunkcji.

Na czym polega amniopunkcja?

Zabieg amniopunkcji polega na pobraniu płynu owodniowego. Zawsze wykonuje się go pod kontrolą aparatu USG, aby lekarz dokładnie widział, w które miejsce pęcherza płodowego zaczyna się wkłuwać — ginekolog wykonujący zabieg zawsze wybiera takie miejsce w pęcherzu płodowym, które jest położone jak najdalej od rozwijającego się płodu.

Lekarz podaje znieczulenie miejscowe i dezynfekuje skórę kobiety. W następnej kolejności nakłuwa znieczulone i odkażone miejsc igłą, cały czas obserwując zabieg na ekranie monitora USG. Po wprowadzeniu igły do pęcherza płodowego ginekolog pobiera około 15 ml płynu owodniowego, który następnie jest poddawany specjalistycznym badaniom. Po usunięciu igły z ciała kobiety lekarz zakłada na skórę opatrunek. Zabieg amniopunkcji jest zabiegiem krótkim, trwa od kilku do kilkunastu minut. Amniopunkcja wczesna jest wykonywana u kobiety po skończonym 14. tygodniu ciąży, zaś amniopunkcja późna wykonywana jest zwykle pomiędzy 15. a 20. tygodniem ciąży.

Czy amniopunkcja jest badaniem niebezpiecznym?

Choć praktycznie każda kobieta, która musi zostać poddana zabiegowi amniopunkcji, bardzo się go obawia, to lęki te są bezpodstawne. Ciężarne boją się tego, że w czasie zabiegu dojdzie do uszkodzenia płodu lub do poronienia. Zabieg amniopunkcji jest jednak bezpieczny, po pierwsze dlatego, że zawsze wykonywany jest pod kontrolą USG i lekarz bardzo dokładnie widzi, gdzie nakłuwa pęcherz płodowy, a po drugie jest przeprowadzany przez specjalistę, który wykonał już w swoim życiu naprawdę wiele tego typu badań.

Niebezpieczeństwo, że w czasie zabiegu amniopunkcji wydarzy się coś złego jest znikome — szacuje się, że ryzyko ewentualnego poronienia po amniopunkcji wynosi około 0,5–1%.

Co dzieje się z płynem, który pobierany jest w czasie badania?

Płyn pobrany w czasie zabiegu amniopunkcji jest przekazywany do laboratorium, w takiej próbce znajdują się zarówno komórki pochodzące z przewodu pokarmowego i układu moczowego płodu, jak również z jego złuszczającego się naskórka. W laboratorium płyn umieszczany jest na specjalnym podłożu i poddawany dalszym badaniom, między innymi oceniany jest jego kariotyp, czyli zestaw chromosomów, na podstawie którego będzie wiadomo czy rozwijające się dziecko jest zdrowe, czy też jest obarczone jakimś zespołem genetycznym.

Co, jeśli po amniopunkcji okazuje się, że dziecko będzie chore?

Wszystko w takiej sytuacji uzależnione jest od tego, jaka choroba zostanie u dziecka stwierdzona. Jeśli u rozwijającego się płodu zostanie wykryta choroba śmiertelna lub też zespól wad, albo zespół genetyczny, który nie rokuje, że dziecko będzie mogło być zdrowe i będzie mogło normalnie funkcjonować, kobieta ma możliwość usunięcia ciąży. Ostateczna decyzja dotycząca tego, czy kobieta chce urodzić chore dziecko (i liczy się wtedy z tym, że może ono po porodzie od razu umrzeć), czy też chce poddać się zabiegowi usunięcia ciąży, należy zawsze do przyszłej matki. Wynik badania amniopunkcji może też wskazać na chorobę, którą da się u dziecka leczyć. W takiej sytuacji, w zależności od tego, jaka wada zostanie stwierdzona, lekarze mają możliwość operowania rozwijającego się płodu jeszcze w macicy matki. Mogą też przygotować się w specjalny sposób do porodu i kiedy tylko maluch przyjdzie na świat, przeprowadzić zabieg operacyjny lub też podać konieczne leki.

Zabieg amniopunkcji jest zabiegiem, który wzbudza u kobiet dużo emocji, większość z nich, jeśli musi mu się poddać, ma duże opory. Jednak trzeba pamiętać o jednej rzeczy — nikt nie będzie proponował wykonania takiego badania, jeśli nie będzie ku temu właściwych przesłanek i wskazań. Dzięki zabiegowi amniopunkcji kobieta ma możliwość podjęcia trudnych decyzji, ma czas na spokojne przemyślenie wszystkich spraw i oswojenie się z nimi.


Podziel się: