Mastektomia – czym jest? Rehabilitacja i rekonstrukcja po zabiegu usunięcia piersi
Michał Posmykiewicz

Mastektomia – czym jest? Rehabilitacja i rekonstrukcja po zabiegu usunięcia piersi

Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet. Zdarza się, że nowotwór ten stwierdzany jest również u mężczyzn, jednak z częstością sto razy mniejszą niż u kobiet.

Jakie są czynniki ryzyka wystąpienia raka piersi?

Przyczyny powstawania raka piersi nie są do końca poznane, jednak istnieje wiele czynników, które zwiększają ryzyko jego wystąpienia. Ich obecność stwierdza się jednak tylko w 20-25% przypadków raka. Przede wszystkim jest to rak piersi w wywiadzie. Jeśli u kobiety stwierdzono nowotwór jednej piersi, to niestety zwiększa to ryzyko zachorowania na raka drugiej piersi ponad trzy razy. Ponadto, kolejnym czynnikiem ryzyka, jest obciążenie rodzinne.

Ryzyko zachorowania znacząco wzrasta u kobiet, u których w rodzinnie wystąpił rak piersi, zwłaszcza, jeśli dotyczy to krewnych pierwszego stopnia (matka, siostra, córka). Ryzyko zachorowania rośnie też wraz z liczbą chorych krewnych, jak również wtedy, kiedy krewne zachorowały przed menopauzą oraz wówczas, kiedy krewna chorowała też na raka jajnika. Innym czynnikiem, zwiększającym ryzyko rozwoju raka piersi są czynniki genetyczne.

Około 5% raków piersi ma charakter dziedziczny, przypadki te są zwykle związane z mutacją w genach BRCA1 oraz BRCA2. Ponadto, ryzyko rozwoju raka piersi wzrasta także z wiekiem, znacząco większa cześć kobiet choruje po 50. roku życia. Do rozwoju raka piersi przyczyniają się też czynniki hormonalne. Ryzyko rozwoju raka piersi jest większe u kobiet, u których obecne było wczesne dojrzewanie płciowe oraz późna menopauza. Ponadto, ryzyko jest zwiększone też u tych kobiet, u których pierwszy poród miał miejsce po ukończonym 30. roku życia lub też u tych, które nigdy nie rodziły. Dodatkowo, egzogenne hormony płciowe mogą zwiększać ryzyko rozwoju raka piersi.

Obserwuje się, że na raka piersi zapada większa ilość kobiet, u których długotrwale stosowano hormonalną terapię zastępczą, ponadto niewielki wzrost ryzyka przypisuje się też hormonalnej antykoncepcji, szczególnie długotrwale stosowanej u bardzo młodych kobiet. Innym czynnikiem ryzyka jest również promieniowanie jonizujące. Narażenie na to promieniowanie, także w wyniku częstych badań diagnostycznych,  jest czynnikiem nieznacznie zwiększającym  ryzyko zachorowania na nowotwór piersi. Ponadto, jako czynniki ryzyka o niewielkim znaczeniu wymienia się też otyłość, nadciśnienie  tętnicze oraz spożywanie dużej ilości tłuszczy zwierzęcych. 

Jakie objawy daje rak piersi? 

W początkowym stadium swojego rozwoju rak piersi przebiega bezobjawowo i nie daje żadnych charakterystycznych objawów.

Pierwszym, wczesnym, niepokojącym sygnałem jest natomiast wyczucie przez kobietę twardego guzka w piersi. Guzek ten początkowo jest zwykle bardzo niewielki, jednak z czasem będzie on zwiększał swoje wymiary. Dlatego też, jeśli kobieta wyczuje w piersi jakikolwiek, nawet najmniejszy guzek, musi niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Inne objawy charakterystyczne dla raka piersi pojawiają się już trochę później. Przede wszystkim zaczynają  pojawiać się zmiany w obrębie brodawki. Pojawić się zatem może wyciek z brodawki oraz wciągniecie brodawki – należy jednak pamiętać, że te dwa objawy nie są typowe tylko dla raka piersi. Ponadto, może zdarzyć się też, że dojdzie do owrzodzenia brodawki – ten objaw jest bardzo charakterystyczny dla raka Pageta.

Dodatkowo zaczynają być obecne zmiany skórne na piersi. Może zatem pojawić się wciągniecie skóry, naciek skóry lub owrzodzenie, guzki satelitarne oraz tzw. skórka pomarańczowa (pogrubienie i stwardnienie skóry z wciągnięciem mieszków włosowych) - ten objaw jest już typowy dla mocno zaawansowanego raka piersi. Kolejnym objawem obecności raka piersi jest powiększenie węzłów chłonnych. U niektórych kobiet w momencie rozpoznania raka można stwierdzić powiększenie węzłów chłonnych pachowych po stronie guza. Poza tym, zdarza się również, że w przebiegu raka piersi mogą pojawić się cechy stanu zapalnego - skóra staje się obrzęknięta, zaczerwieniona, bolesna oraz nadmiernie ucieplona. 

W zależności od stadium zaawansowania formy leczenia mogą być różne, jednak w zaawansowanym stadium raka piersi zachodzi potrzeba wykonania mastektomii.

Powiązane produkty

Czym jest mastektomia?

Mastektomia jest to zabieg amputacji piersi, który wykonywany jest zazwyczaj właśnie z powodu raka piersi. Krótko mówiąc - mastektomia to zabieg radykalny. Zdarza się czasem wykonywanie również tzw. mastektomii prewencyjnej, której poddała się Angelina Jolie – zabieg ten można wykonać w sytuacji stwierdzenia u pacjentki genów BRCA odpowiedzialnych za rozwój raka sutka.

W przebiegu raka sutka mastektomia wykonywana jest w sytuacji, kiedy chirurg wie, że leczenie oszczędzające nawet w połączeniu z chemio-, radio- lub hormonoterapią nie da zadowalającego efektu.

Zdarza się też, że mastektomia wykonywana jest również u pacjentek w bardzo zaawansowanym stadium nowotworu jako operacja paliatywna. W przebiegu mastektomii chirurg zawsze też usuwa węzły chłonne pachowe, które następnie są poddawane badaniu histopatologicznemu, aby ocenić obecność ewentualnych w nich przerzutów. 

Zazwyczaj po mastektomii zachodzi konieczność zastosowania leczenia uzupełniającego. Leczeniem uzupełniającym może być hormonoterapia po mastektomii, jak również radio- i chemioterapia, wszystko uzależnione jest od indywidualnych wskazań u każdej pacjentki.

Jakie są powikłania po mastektomii?

Zabieg mastektomii może nieść za sobą powikłania, jednak na szczęście nie są one częste. Czasami zdarza się, że po mastektomii może pojawić się obrzęk, jak również oznaki stanu zapalnego, takie jak zaczerwienie czy wzmożone ucieplenie skóry. Czasami może też pojawić się gorączka, ewentualnie także krwawienie z rany i rozejście się szwów. 

Czy po mastektomii konieczna jest rehabilitacja?

Tak. Po zabiegu mastektomii bardzo typowe są ograniczenia ruchomości w obrębie kończyny górnej, często też obecne są obrzęki. Dlatego niesłychanie istotne jest zastosowanie właściwej rehabilitacji po mastektomii. Rehabilitacje można zacząć już w 1-3 dobie po zabiegu. Ćwiczenia obejmują przede wszystkim zaciskanie dłoni w pięść, rozczapierzanie i łączenie palców, zgięcie i prostowanie kończyny w stawach łokciowych.

W późniejszych dobach po operacji ćwiczenia obejmują też podnoszenie barków do góry czy też krążenie barków w tył i ćwiczenia z laseczką. Poza tym, pacjentka powinna mieć też wykonywany masaż lub drenaż limfatyczny, zaleca się też bandażowanie. 

Czy po mastektomii możliwa jest rekonstrukcja piersi? 

Tak, każda kobieta, u której wykonano amputacje piersi i u której nie występują przeciwwskazania, powinna zostać poinformowana o możliwości rekonstrukcji piersi. Wskazania do zabiegu są natury psychologicznej, bowiem uraz psychiczny związany z utratą piersi jest dla kobiety ogromny. Nawet sama informacja o możliwości odtworzenia po operacji piersi może znacznie poprawić jakość życia pacjentki. C

Zdarza się, że mastektomie wykonuje się z jednoczesną rekonstrukcją piersi, jednak takie zabiegi są przeprowadzone rzadko, zwykle te dwie operacje wykonuje się oddzielnie. Należy pamiętać o tym, że rekonstrukcja po zabiegu mastektomii jest operacją refundowaną, która należy się każdej kobiecie po amputacji piersi. Jedynym przeciwwskazaniem onkologicznym do wykonania rekonstrukcji piersi jest potwierdzenie uogólnionego procesu nowotworowego. Przeciwwskazania ogólne zaś obejmują te czynniki, które zwiększają ryzyko operacyjne, zalicza się do nich  cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i choroby serca. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Szczepionka przeciw półpaścowi – wskazania, refundacja, schemat szczepienia

    Reaktywacja wirusa ospy wietrznej, znana powszechnie jako półpasiec, stanowi istotne wyzwanie dla zdrowia publicznego, zwłaszcza w starzejących się społeczeństwach. Choć większość z nas kojarzy ospę wietrzną z łagodną chorobą wieku dziecięcego, wirus odpowiedzialny za to schorzenie nigdy całkowicie nie opuszcza organizmu gospodarza. Pozostaje w stanie uśpienia w zwojach nerwowych, a po latach może zaatakować ze zdwojoną siłą pod postacią półpaśca. Ból towarzyszący tej chorobie bywa opisywany jako jeden z najsilniejszych, jakich może doświadczyć człowiek, a powikłania neurologiczne mogą trwale obniżyć jakość życia. Współczesna medycyna oferuje jednak skuteczne narzędzie profilaktyczne. W niniejszym opracowaniu szczegółowo omówimy, jak działa nowoczesna profilaktyka, kto powinien z niej skorzystać oraz jak wygląda kwestia finansowania szczepienia w Polsce.

  • Nietrzymanie stolca – przyczyny, objawy, metody leczenia inkontynencji kałowej

    Nietrzymanie stolca, zwane również inkontynencją kałową, jest złożonym problem zdrowotnym, który dotyka osoby w różnym wieku. Schorzenie to, choć wciąż często pomijane w dyskusjach medycznych ze względu na temat tabu, wymaga szerokiego zrozumienia przyczyn, objawów oraz metod leczenia. W artykule podjęto próbę wnikliwej analizy tej dolegliwości z uwzględnieniem aspektów klinicznych i diagnostycznych, zaleceń terapeutycznych oraz praktycznych wskazówek dotyczących higieny i radzenia sobie z tym problemem zarówno w warunkach domowych, jak i pod opieką specjalistów.

  • Angioplastyka wieńcowa – na czym polega zabieg? Wskazania, przebieg, zalecenia

    Angioplastyka wieńcowa to precyzyjna procedura medyczna stosowana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, polegająca na mechanicznej rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, których drożność została ograniczona przez miażdżycowe zmiany. Zabieg ten stanowi istotny element nowoczesnej kardiologii interwencyjnej. Znacząco poprawia jakość życia pacjentów oraz redukuje ryzyko ciężkich powikłań sercowych takich jak zawał mięśnia sercowego.

  • Stenty – czym są i kiedy się je stosuje w kardiologii?

    Współczesna kardiologia nieustannie rozwija metody leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, a jednym z kluczowych rozwiązań stosowanych w terapii choroby wieńcowej są stenty. To niewielkie, a zarazem niezwykle istotne elementy medyczne, które mają na celu przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w naczyniach wieńcowych, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego.

  • Czy medyczna marihuana może pomóc przy endometriozie?

    Endometrioza to przewlekła choroba, która dotyka miliony kobiet na całym świecie. Powoduje nie tylko silne dolegliwości bólowe, ale także znacząco obniża jakość życia pacjentek i utrudnia codzienne funkcjonowanie. W obliczu ograniczonej skuteczności konwencjonalnych terapii coraz więcej pacjentek poszukuje alternatywnych rozwiązań, a medyczna marihuana zyskuje na popularności jako potencjalne wsparcie w walce z tym uciążliwym schorzeniem. Czy kannabinoidy zawarte w konopiach indyjskich mogą przynieść ulgę w przypadku endometriozy? W tym artykule zgłębiamy mechanizmy działania tej terapii, analizujemy jej korzyści oraz omawiamy kluczowe aspekty bezpiecznego stosowania, opierając się na aktualnej wiedzy medycznej.

  • Medyczna marihuana a ból kręgosłupa. Czy może pomóc przy przewlekłym bólu pleców i dyskopatiach?

    Przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Wiele osób dorosłych doświadcza epizodów bólowych, które często przekształcają się w postać przewlekłą. Skutkuje to istotnym obniżeniem jakości życia, ograniczeniem mobilności i wykluczeniem zawodowym. Wobec ograniczonej skuteczności standardowych metod farmakologicznych rośnie zainteresowanie alternatywnymi strategiami. Coraz częściej mówi się o potencjale terapeutycznym konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Legalizacja surowca farmaceutycznego w Polsce otworzyła nowe perspektywy dla pacjentów zmagających się z dyskopatiami, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi. Niniejszy artykuł ma na celu analizę mechanizmów działania kannabinoidów w kontekście patologii kręgosłupa, ocenę wskazań oraz bezpieczeństwa tej terapii.

  • Uczulenie na perfumy. Czy ulubione zapachy mogą wywołać alergię?

    Uczulenie na perfumy może być wywołane pojedynczą substancją zastosowaną w danej kompozycji zapachowej lub mieszaniną składników obecnych w produkcie. Objawia się głównie swędzeniem, wypryskiem lub pokrzywką w miejscu kontaktu skóry z perfumami, ale może powodować również bardziej nasilone reakcje układu immunologicznego, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Sposób leczenia uczulenia na perfumy zależy od rodzaju i nasilenia reakcji alergicznej.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl