zdjęcie tengenowskie złamania awulsynego PCL
Mateusz Burak

Złamanie awulsyjne – przyczyny, diagnostyka, leczenie, rehabilitacja

Złamanie awulsyjne polega na oderwaniu fragmentu kości w miejscu przyczepu np. mięśnia. Dochodzi do niego w wyniku gwałtownych ruchów. Wówczas siła aparatu mięśniowego jest większa od wytrzymałości kości. Jak zatem rozpoznać załamanie awulsyjne? W jaki sposób można je leczyć? Ile trwa rehabilitacja? Podpowiadamy.

Złamanie awulsyjne zazwyczaj dotyczy młodych sportowców. Wiąże się z przekroczeniem granicy wytrzymałości tkanek, które często są skutkiem gwałtownych ruchów. Wówczas fragment kostny zostaje oderwany wraz z przyczepem mięśniowym. Powszechnie znaną lokalizacją jest kolec biodrowy przedni górny. Pełne wyleczenie takiego urazu może zająć nawet 3 miesiące.

Złamanie awulsyjne – na czym polega? W jakim miejscu dochodzi do niego najczęściej?

Złamanie jest rodzajem uszkodzenia struktury kości, które najczęściej wynika z urazu. W sytuacji, gdy mamy do czynienia ze złamaniem awulsyjnym, dochodzi do oderwania fragmentu kostnego w miejscu przyczepu mięśnia, ścięgna lub więzadła. Tego rodzaju urazy występują zazwyczaj w przypadku osób uprawiających sport oraz poddających się intensywnemu wysiłkowi fizycznemu.  

Do najczęstszych lokalizacji złamań awulsyjnych zalicza się złamanie w obrębie łokcia, biodra oraz kostki. Niekiedy taka sytuacja również ma miejsce w obrębie struktur ręki, ramienia oraz kolana. Uszczegóławiając, są to: kostka boczna, kolec biodrowy, palec, kostka przyśrodkowa, paliczek, staw skokowy, kolano, kości śródstopia, rzepka.

Jak zapobiegać złamaniom awulsyjnym?

Chcąc prowadzić skuteczną profilaktykę zapobiegającą urazom w postaci złamań awulsyjnych, należy przede wszystkim właściwie przygotować się do uprawiania sportu. Rzecz polega na rozgrzewce oraz ćwiczeniach rozciągających bezpośrednio przed przystąpieniem do aktywności. Czas na to poświęcony powinien wynosić przynajmniej 10 minut. Dzięki temu mięśnie oraz pozostałe tkanki będą bardziej elastyczne i wytrzymałe, co w efekcie sprawi, że będą mniej podatne na kontuzje.

Czynnikiem potencjalnie sprzyjającym powstawaniu złamań awulsyjnych jest wykonywanie szybkich, intensywnych ruchów takich jak skręty oraz dynamiczne, gwałtowne zmiany kierunku. Wobec tego najbardziej ryzykowne pod względem doznania opisywanego urazu są sporty takie, jak: piłka nożna, boks, tenis ziemny, siatkówka. Aktywności potencjalnie sprzyjające kontuzji to również: sprint, kopanie, skoki, upadek na wyciągniętą i wyprostowaną kończynę górną.  

Złamanie awulsyjne – objawy

Do objawów złamania z oderwaniem fragmentu kostnego zalicza się:

  • eksplozywny, silny ból w okolicy urazu,
  • wystąpienie obrzęku oraz zasinienia,
  • bolesne ograniczenie możliwości ruchu,
  • niestabilność stawu położonego w pobliżu złamania,
  • częściowa lub całkowita utrata funkcji ruchu.
Żeby dokładnie ocenić lokalizację i rozległość urazu, należy wykonać diagnostykę obrazową z wykorzystaniem zdjęcia rentgenowskiego.

Powiązane produkty

Złamanie awulsyjne – badania

W celu ustalenia lokalizacji złamania awulsyjnego lekarz przeprowadza badanie fizykalne. W tym celu stosuje się palpację oraz testowanie możliwości ruchu. Następnie zleca się badanie rentgenowskie, które pozwala dokładnie uwidocznić strukturę uszkodzonej tkanki kostnej.   

W przypadku, gdy obraz jest niewystarczający, stosuje się poszerzoną diagnostykę. Wówczas pomocna okazuje się tomografia komputerowa, umożliwiająca dokładniejszą analizę kości oraz tkanek miękkich i narządów wewnętrznych. Niemniej w większości przypadków wystarczające okazuje się wykonanie rentgenogramu.

Złamanie awulsyjne – leczenie    

Leczenie jest zależne od tego, która kość została złamana. Ważnym czynnikiem także jest kwestia tego, z jakim rodzajem doznanego urazu mamy do czynienia.

Najczęściej stosuje się unieruchomienie w opatrunku gipsowym lub specjalistycznej szynie. Lekarz może także zarekomendować zażywanie środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Dodatkowo zaleca się ograniczenie aktywności ruchowej oraz schładzanie okolicy urazu za pomocą woreczków z lodem, jeśli oczywiście pozwala na to opatrunek unieruchamiający.

Gdy dochodzi do bardzo znaczącej niestabilności połączeń stawowych, wymagana wówczas jest interwencja chirurgiczna, która pozwala zespolić uszkodzone struktury. Jedną z możliwości jest otwarta redukcja. Polega ona na wykonaniu nacięcia i następnie przywróceniu właściwego ułożenia kości. Kolejna możliwość to stabilizacja wewnętrzna. W tym przypadku używa się metalowych elementów, aby móc trwale ustabilizować i wyrównać kości. Przykładami takiego sprzętu są szpilki, śruby, pręty oraz płytki.

Gdy lokalizacja złamania nie pozwala na założenie opatrunku unieruchamiającego, lekarz zazwyczaj zaleca odpoczynek, a następnie odciążenie nadwerężonej kończyny przez wykorzystanie kul ortopedycznych.

Zbyt krótki okres rekonwalescencji grozi odnowieniem się kontuzji lub ponownym urazem.

Złamanie awulsyjne – rehabilitacja

Rehabilitacja przy złamaniu awulsyjnym może być częściowo prowadzona jeszcze w unieruchomieniu. Mianowicie można wówczas dokonywać ekspozycji na działanie pola magnetycznego, co powinno przyczynić się do przyśpieszenia zrostu kostnego, regeneracji tkanek oraz zmniejszenia ewentualnego obrzęku. Po zdjęciu opatrunku wykonuje się ćwiczenia mające na celu odbudowę masy mięśniowej oraz ukierunkowane na odzyskanie fizjologicznych możliwości ruchu.

Bardzo ważnymi elementami w rehabilitacji są powrót siły oraz przywrócenie pełnej sprawności. W tym celu stosuje się różne metody terapeutyczne takie jak PNF, ćwiczenia propriocepcji czy ćwiczenia izometryczne. 
  1. J. Schiller, S. DeFroda, T. Blood, Lower Extremity Avulsion Fractures in the Pediatric and Adolescent Athlete, „Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons”, nr 25 2017.
  2. C. A. Popkin , W. N. Levine, C. S. Ahmad, Evaluation and management of pediatric proximal humerus fractures, „Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons”, nr 23 2015.
  3. O. Nachtrab, V. N. Cassar-Pullicino, R. Lalam, B. Tins, P. N. Tyrrell, J. Singh, Role of MRI in hip fractures, including stress fractures, occult fractures, avulsion fractures, „European Journal of Radiology”, nr 81 2012.
  4. I. B. Ghanem, M. Rizkallah, Pediatric avulsion fractures of pelvis: current concepts, „Current Opinion in Pediatrics”, nr 30 2018.
  5. K. P. Robinson, M. B. Davies, Talus avulsion fractures: are they accurately diagnosed?, „Injury”, nr 46 2015.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie, żywienie przy WZJG

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest rozlanym nieswoistym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w niektórych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Jak rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego?

  • Łuszczyca paznokci – przyczyny, objawy, leczenie

    Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, przebiegającą z okresami remisji i zaostrzeń, na którą w Polsce choruje prawie milion osób. Choroba najczęściej występuje u rasy białej i w umiarkowanej strefie klimatycznej. Pierwsze objawy łuszczycy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak zwykle pojawiają się we wczesnym okresie dorosłego życia lub później, około 50–60 roku życia. Łuszczyca charakteryzuje się występowaniem zmian chorobowych zarówno na skórze gładkiej, jak i na owłosionej skórze głowy, a także zmianami w obrębie płytek paznokciowych dłoni i stóp. W cięższych postaciach łuszczyca może również zająć stawy. Zmianom paznokciowym z reguły towarzyszą zmiany w obrębie skóry, chociaż zdarza się, że zmiany chorobowe obejmujące aparat paznokciowy wyprzedzają pojawienie się zmian skórnych nawet o dziesiątki lat.

  • Cytomegalia (CMV) – co to za choroba? Jakie są objawy?

    Cytomegalia jest chorobą wirusową, która wywoływana jest przez wirusa o nazwie Cytomegalovirus hominis, w skrócie CMV. Zakażenie wirusem cytomegalii jest bardzo szeroko rozpowszechnione, natomiast zdecydowana większość infekcji (ponad 99%) przebiega bezobjawowo i pacjent przez przypadek dowiaduje się, że w przeszłości przebył takie zakażenie. Jednak u płodów i noworodków ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego, jak również u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej, cytomegalia może przebiegać w sposób ostry, a obraz choroby może być bardzo różny.

  • Zakrzepica – przyczyny, objawy, profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych i głębokich

    Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań, m.in. do zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych. Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

  • Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia

    Termin „nadżerka szyjki macicy” oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego, który fizjologicznie pokrywa tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki” szyjki macicy stosuje się najczęściej?

  • Gastrolog – czym się zajmuje? Jakie choroby leczy?

    Lekarz gastroenterolog jest specjalistą w zakresie chorób układu pokarmowego. Gastrolog diagnozuje i leczy pacjentów z problemami gastrycznymi. Jakimi konkretnie dolegliwościami się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać? Czy do gastrologa jest potrzebne skierowanie? Odpowiadamy.

  • Atak paniki – jak wygląda? Co robić, gdy się pojawia?

    Ataki paniki są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń lękowych, tuż po zespole lęku uogólnionego oraz fobii społecznej. Objawiają się nagłymi napadami silnego lęku, którym towarzyszą symptomy, takie jak: kołatanie serca, zawroty głowy, duszności, nadmierne pocenie się czy strach przed śmiercią. Dowiedz się, w jaki sposób można sobie poradzić, gdy pojawia się atak paniki.

  • Czego nie można robić przy nadżerce szyjki macicy ? Jak postępować po jej usunięciu?

    Nadżerka szyjki macicy jest rozpoznaniem, które może usłyszeć wiele kobiet w gabinecie ginekologicznym. Warto podkreślić jednak, że określenie „nadżerka” używane jest najczęściej w nieprawidłowy i potoczny sposób. Czym jest nadżerka oraz jak postępować po zabiegu jej usunięcia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij