Czy drżenie mięśni to zawsze objaw choroby?
Michał Posmykiewicz

Czy drżenie mięśni to zawsze objaw choroby?

Drżeniem określa się rytmiczne, mniej lub bardziej regularne ruchy oscylujące, najcześciej o niewielkiej amplitudzie, dotyczące głównie dalszych odcinków kończyn, zwłaszcza kończyn górnych, ale także głowy, języka i innych części ciała. Drżenie spowodowane jest naprzemiennymi skurczami mięśni agonistycznych. Jakie są przyczyny drżenia mięśni? Jak wygląda postępowanie z pacjentem, u którego stwierdzone zostanie drżenie?
Drżenie można podzielić na drżenie fizjologiczne i patologiczne.

Drżenie fizjologiczne bardzo często występuje po wyciągnięciu rąk przed siebie. Drżenie fizjologiczne, zależnie od okoliczności, jak również w zależności od charakteru każdego człowieka, może być dość wyraźne lub ledwo dostrzegalne, czasami można je zarejestrować dopiero za pomocą odpowiedniej aparatury. Drżenie fizjologiczne zazwyczaj bardzo nasila się na skutek silnych wzruszeń, po dużym wysiłku fizycznym, jak również w stanach dużego zmęczenia, np. po nieprzespanej nocy. 

Drżenie patologiczne można natomiast podzielić na kilka rodzajów:

  • Drżenie spoczynkowe, czyli inaczej drżenie statyczne. Występuje ono w spoczynku, najczęściej obserwuje się je w chorobie Parkinsona, jednak drżenie spoczynkowe może być też obecne w przebiegu zespołów parkinsonowskich, w przebiegu choroby Wilsona, przy zatruciu rtęcią, sporadycznie może być to też drżenie samoistne.
  • Drżenie postawne, czyli inaczej drżenie posturalne. Pojawia się ono po przyjęciu określonej pozycji, np. po wyciągnięciu ręki. Najczęstszą przyczyną tego rodzaju drżenia jest drżenie samoistne oraz nerwica. Innymi przyczynami drżenia posturalnego może też być alkoholizm (w okresie abstynencji), nadczynność tarczycy, uzależnienia od leków (głównie od barbituranow i benzodiazepin), mocznica, uszkodzenie móżdżku, uraz mózgu, encefalopatia wątrobowa oraz różnego rodzaju leki.
  • Drżenie zamiarowe, czyli inaczej drżenie ataktyczne. Pojawia się ono w czasie ruchu przy zbliżaniu do celu. Ten rodzaj drżenia spotykany jest w przebiegu stwardnienia rozsianego, w przypadku zatrucia alkoholem i fenytoiną oraz w przebiegu różnych chorób móżdżku i śródmózgowia. 

Przy stosowaniu jakich leków dość częstym objawem ubocznym terapii jest drżenie?

Drżenie może występować u pacjentów zażywających steroidy, leki przeciwdepresyjne, preparaty hormonów tarczycy, teofilinę oraz lit. Ponadto może ono także zdarzyć się po lekach hipoglikemizujących (obniżających poziom cukru w krwi ), jak również po zażyciu fentytoiny czy też fluorouracylu. Często obecne jest ono także po kofeinie. 

Rozpoznanie

Przede wszystkim najpierw należy stwierdzić, z jakim rodzajem drżenia mamy do czynienia: czy jest to drżenie spoczynkowe, posturalne czy zamiarowe. Po rozpoznaniu, jaki rodzaj drżenia jest obecny u pacjenta, można zastosować dalsze, właściwe postępwoanie. 
Drżenie o bardzo nasilonym charakterze jest obecne w przebiegu choroby Parkinsona. 

Powiązane produkty

Czym jest choroba Parkinsona?

Choroba Parkinsona jest zwyrodnieniowym procesem o nieustalonym jak dotąd podłożu, który dotyczy jąder podkorowych mózgu, w których stwierdza się obniżony poziom dopaminy będacej jednym z przekaźników w układzie pozapiramidowym. Należy pamiętać jednak, że pomimo iż czynniki wywołujące chorobę Parkinsona nie zostały do końca zidentyfikowane, to jednak część przypadków choroby Parkinsona ma podłoże genetyczne. Choroba ta należy do częstszych chorób układu nerwowego. Częściej występuje u mężczyzn, rozpoczyna się zwykle między 50-60 rokiem życia. Zdarza się, że w przypadku choroby Parkinsona uwarunkowanej genetycznie (dochodzi do mutacji w genie kodującym białko parkinę) choroba występuje rodzinnie i pojawia się w młodym wieku (jest to tzw. parkinsonizm młodzieńczy, objawy pojawiają się już przed 20 rokiem życia). Pierwszym jej objawem jest zazwyczaj właśnie drżenie, które na początku może dotyczyć jednej kończyny. W bardziej zaawansowanej chorobie obecne są też inne objawy. Pojawia się ogólne spowolnienie ruchowe, przejawiające się między innymi zaburzeniami mimiki czy też spowolnieniem mowy, która staje się monotonna, poza tym obecna jest też zgięciowa postawa ciała, znamienne drżenie spoczynkowe, zwłaszcza palców, przypominające ruch kręcenie pigułki, drżenie obejmuje niekiedy także kończyny dolne i głowę. Dodatkowo pacjenci zaczynają chodzić drobnymi krokami, pojawia się wzmożone napięcie mięśniowe o typie sztywności z objawem koła zębatego. Dla choroby Parkinsona typowa jest też mikrografia oraz objawy autonomiczne pod postacią ślinotoku, napadowych potów czy też "naoliwienia" twarzy (obecne jest bowiem wzmożone wydzielanie gruczołów łojowych). Dość częste jest też niewielkie spowolnienie psychiczne, czasami zaburzenia emocjonalne, w późniejszej fazie choroby może pojawić się zespół otępienny. Objawy są takie same w przypadku parkinsonizmu młodzieńczego.

Jak leczy się chorobę Parkinsona?

Podstawowym lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona jest lewodopa będąca aminokwasem, który w mózgu może ulegać przekształceniu w dopaminę (czyli w przekaźnik, którego w przebiegu tej choroby jest w mózgu brak). Ponadto stosowane są też leki hamujące rozkład dopaminy, np. selegilina oraz leki antycholinergiczne. Czasami stosowne jest leczenie operacyjne lub też elektrostymulacja w zidentyfikowane ognisko w mózgu. 

Drżenie samoistne

Drżenie można też wyraźnie zaobserwować w przebiegu choroby o nazwie drżenie samoistne. Jest to choroba o nieznanej etiologii (choć część przypadków jest uwarunkowana genetycznie), często występuje rodzinnie, dominującym objawem jest drżenie głównie rąk i głowy. Choroba występuje w kilku postaciach. Postać rodzinna zaczyna się w młodym wieku i trwa przez całe życie, stopniowo się nasilając. Postać sporadyczna występuje w każdym wieku, ale najcześciej zdarza się po 50 roku życia. Dominującym objawem w jej przebiegu jest drżenie głowy. Trzecia postać to drżenie starcze. Nie do końca wiadomo czy chorobę da się wyleczyć, natomiast stosując właściwe leczenie na pewno można zmniejszyć jej objawy. W leczeniu zatem wykorzystuje się przede wszystkim propranolol oraz prymidon. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie, żywienie przy WZJG

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest rozlanym nieswoistym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w niektórych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Jak rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego?

  • Łuszczyca paznokci – przyczyny, objawy, leczenie

    Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, przebiegającą z okresami remisji i zaostrzeń, na którą w Polsce choruje prawie milion osób. Choroba najczęściej występuje u rasy białej i w umiarkowanej strefie klimatycznej. Pierwsze objawy łuszczycy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak zwykle pojawiają się we wczesnym okresie dorosłego życia lub później, około 50–60 roku życia. Łuszczyca charakteryzuje się występowaniem zmian chorobowych zarówno na skórze gładkiej, jak i na owłosionej skórze głowy, a także zmianami w obrębie płytek paznokciowych dłoni i stóp. W cięższych postaciach łuszczyca może również zająć stawy. Zmianom paznokciowym z reguły towarzyszą zmiany w obrębie skóry, chociaż zdarza się, że zmiany chorobowe obejmujące aparat paznokciowy wyprzedzają pojawienie się zmian skórnych nawet o dziesiątki lat.

  • Cytomegalia (CMV) – co to za choroba? Jakie są objawy?

    Cytomegalia jest chorobą wirusową, która wywoływana jest przez wirusa o nazwie Cytomegalovirus hominis, w skrócie CMV. Zakażenie wirusem cytomegalii jest bardzo szeroko rozpowszechnione, natomiast zdecydowana większość infekcji (ponad 99%) przebiega bezobjawowo i pacjent przez przypadek dowiaduje się, że w przeszłości przebył takie zakażenie. Jednak u płodów i noworodków ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego, jak również u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej, cytomegalia może przebiegać w sposób ostry, a obraz choroby może być bardzo różny.

  • Zakrzepica – przyczyny, objawy, profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych i głębokich

    Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań, m.in. do zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych. Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

  • Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia

    Termin „nadżerka szyjki macicy” oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego, który fizjologicznie pokrywa tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki” szyjki macicy stosuje się najczęściej?

  • Gastrolog – czym się zajmuje? Jakie choroby leczy?

    Lekarz gastroenterolog jest specjalistą w zakresie chorób układu pokarmowego. Gastrolog diagnozuje i leczy pacjentów z problemami gastrycznymi. Jakimi konkretnie dolegliwościami się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać? Czy do gastrologa jest potrzebne skierowanie? Odpowiadamy.

  • Atak paniki – jak wygląda? Co robić, gdy się pojawia?

    Ataki paniki są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń lękowych, tuż po zespole lęku uogólnionego oraz fobii społecznej. Objawiają się nagłymi napadami silnego lęku, którym towarzyszą symptomy, takie jak: kołatanie serca, zawroty głowy, duszności, nadmierne pocenie się czy strach przed śmiercią. Dowiedz się, w jaki sposób można sobie poradzić, gdy pojawia się atak paniki.

  • Czego nie można robić przy nadżerce szyjki macicy ? Jak postępować po jej usunięciu?

    Nadżerka szyjki macicy jest rozpoznaniem, które może usłyszeć wiele kobiet w gabinecie ginekologicznym. Warto podkreślić jednak, że określenie „nadżerka” używane jest najczęściej w nieprawidłowy i potoczny sposób. Czym jest nadżerka oraz jak postępować po zabiegu jej usunięcia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij