Łupież różowy Giberta - przyczyny, objawy, leczenie

Łupież różowy Giberta jest schorzeniem skórnym przebiegającym łagodnie i występującym na całym świecie bez szczególnej podatności rasowej, jednak częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn. Większość przypadków dotyczy głównie dzieci i młodych dorosłych - przeważającą część zachorowań obserwuje się w grupie wiekowej 10-35 r.ż.

Przyczyny

Częstość występowania tej jednostki chorobowej szacuje się na ok. 2% wszystkich pacjentów zgłaszających się do poradni dermatologicznej. Schorzenie to wykazuje pewną sezonowość - najwięcej zachorowań odnotowuje się jesienią i wiosną ze zdecydowanym spadkiem liczby zachorowań latem. Przyczyny choroby nie są dostatecznie poznane - przypuszcza się, że czynnikami wywołującymi łupież różowy Giberta jest wirus herpes simplex 7 (HHS7). Wirusy te są odpowiedzialne zarówno za ostre jak i przewlekłe infekcje. Przez wiele lat mogą pozostawać w stanie tzw. utajenia, a przejściowy spadek odporności (np. w przebiegu stresu, infekcji) może doprowadzić do ich aktywacji. Po uwagę brano też inne czynniki, które mogłyby być przyczyną łupieżu Giberta m.in. bakteryjne, grzybicze, ugryzienia owadów, przyczyny psychogenne - jednak żadna z tych teorii nie została wystarczająco udowodniona.

 

Objawy

Objawy skórne tej choroby są dosyć charakterystyczne. Pojawienie się zmian skórnych u ok. 5% pacjentów mogą poprzedzać objawy ogólne (tzw. objawy zwiastunowe) tj.:

  • bóle gardła,
  • bóle głowy,
  • bóle stawowo-mięśniowe,
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
  • podwyższona ciepłota ciała.

Początkowo w łupieżu różowym (zwykle na skórze tułowia) pojawia się zmiana zwiastująca tzw. blaszka macierzysta. Jest to zazwyczaj zmiana pojedyncza, o średnicy kilku centymetrów, owalnego kształtu, barwy różowo-łososiowej, z widocznym złuszczaniem na jej powierzchni - bardziej zaznaczonym na jej obwodzie. W ciągu kilku dni blaszka macierzysta stopniowo powiększa się, a po upływie 7-14 dni następuje wysiew licznych, znacznie mniejszych zmian chorobowych, o bardzo podobnym do blaszki macierzystej wyglądzie. Typową lokalizacją zmian chorobowych jest skóra tułowia oraz bliższych części kończyn zarówno górnych (ramiona) jak i dolnych (uda). Wykwity zazwyczaj występują symetrycznie a swoim układem (zwłaszcza na tułowiu) mogą przypominać wygląd porównywany do choinki bożonarodzeniowej (christmas tree).  Ze względu na stopień nasilenia zmian skórnych i ich rozległość, schorzenie to może powodować duży niepokój u zarówno u dorosłych pacjentów jak i rodziców zgłaszających do lekarza się ze swoimi dziećmi, u których wystąpił łupież Giberta.

 

Okres utrzymywania się  zmian chorobowych w przebiegu łupieżu różowego to zazwyczaj 4-6 tygodni. Zmiany ustępują samoistnie a stan ogólny jest zazwyczaj dobry. Objawy ogólnoustrojowe są słabo zaznaczone lub nie występują  wcale (czasami może być obecny świąd o niewielkim stopniu nasilenia).

Rozpoznanie

Lekarz w rozpoznaniu tej jednostki chorobowej bazuje na wywiadzie z pacjentem oraz badaniu fizykalnym. Ustalenie rozpoznania łupieżu różowego Giberta jest możliwe po stwierdzeniu typowych zmian skórnych o kształcie medalionowatych plam, otoczonych brzeżnie złuszczającym się naskórkiem, umiejscowionych w typowych lokalizacjach. Ponadto na łupież różowy Giberta wskazuje dobry stan ogólny i samoistne ustępowanie zmian chorobowych bez zastosowania jakiegokolwiek leczenia. Bardzo pomocne w procesie diagnostycznym jest wykazanie obecności tzw. blaszki macierzystej.

Ze względu na konieczność różnicowania łupieżu różowego Giberta m.in. z grzybicą skóry, w niektórych przypadkach zasadne może być wykonanie  badania mykologicznego ze zmian skórnych w celu wykluczenia zakażenia grzybami.

Ponadto łupież Giberta należy różnicować z łuszczycą, wypryskiem łojotokowym oraz polekowymi wysypkami.

Leczenie

Postępowanie farmakologiczne w większości przypadków nie jest konieczne, ponieważ choroba ma zazwyczaj łagodny przebieg. W razie nasilonego świądu zaleca się miejscowo stosowane preparaty przeciwświądowe (zawierające w swoim składzie np. mentol), glikokortykosteroidy  o słabej (np. 0,5% hydrokortyzon) lub średniej mocy (np.propionian flutikazonu, pirośluzan mometazonu) w postaci kremów  lub lotionów, a w przypadku występowania nasilonych dolegliwości można przyjmować doustnie środki przeciwhistaminowe. Preparaty te nie przyspieszają jednak czasu ustępowania zmian skórnych. Dodatkowo w trakcie leczenia należy unikać twardych mydeł do mycia i obcisłej odzieży ze względu na możliwość drażnienia zmian skórnych. Ogólna kortykosteroidoterapia stosowana jest okazjonalnie - tylko do opanowania bardzo uogólnionych i nasilonych zmian chorobowych.

Choroba zazwyczaj nie pozostawia blizn, chociaż w pewnych przypadkach ustępuje z pozostawieniem przebarwień, które mogą utrzymywać się nawet kilka miesięcy. Rokowanie w łupieżu różowym Giberta jest pomyślne, nieleczony ustępuje samoistnie i nie ma tendencji do nawrotów.
 


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus