Kobieta pokazuje białe plamy na zdjęciach
Barbara Chmielewska

Białe plamy na zębach – skąd się biorą i jak się ich pozbyć?

Niekiedy na zębach pojawiają się białe plamki, które przybierają formę przebarwień. Choć wydaje się, że to banalny i niegroźny syndrom, nie należy go lekceważyć, bo może on zwiastować między innymi powstającą próchnicę. 

Białe plamy na zębach mogą być defektem wyłącznie estetycznym, ale mogą też oznaczać zwiększone ryzyko rozwoju próchnicy, bądź być jej początkowym stadium. Oznacza to, że w przypadku zauważenia jakichkolwiek zaburzeń w kolorze zębów, należy udać się do lekarza dentysty celem diagnostyki i wdrożenia koniecznego leczenia.

Białe plamy na zębach – jakie są przyczyny ich powstawiania?

Istnieją dwa rodzaje białych plam. Jedne z nich powstają na skutek zaburzeń na etapie kształtowana się szkliwa – amelogenezy. Mają wówczas charakter hipomineralizacji (niedowapnienia). Drugie pojawiają się na ukształtowanych już zębach i są początkowym etapem próchnicy (odwapnienia zębów). Dzieje się tak najczęściej z powodu niedostatecznej higieny jamy ustnej, złych nawyków żywieniowych, chorób ogólnoustrojowych oraz zaburzeń dotyczących ilości i jakości śliny.  

Białe plamy na zębach u dziecka – hipomineralizacja

Hipomineralizacja jest zaburzeniem rozwojowym, czyli powstałym na etapie dojrzewania szkliwa. Jest nieprawidłowością typu jakościowego – szkliwo ma prawidłową grubość, ale jest niedostatecznie wysycone minerałami. Dojrzewanie szkliwa zębów stałych rozpoczyna się około urodzenia dziecka i jest kontynuowane przez kolejne lata życia. Może zostać zaburzone przez różne czynniki, np. zakażenia bakteryjne i wirusowe, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, leki czy też nadmierną podaż fluoru.

Polecane dla Ciebie

Białe plamki na zębach stałych

Szczególnym rodzajem hipomineralizacji jest MIH (hopomineralizacja trzonowcowo-siekaczowa). Manifestuje się w postaci białych, ale również kremowych, żółtych i brązowych plam na powierzchni siekaczy i pierwszych trzonowców stałych (szóstek). Im ciemniejsze plamy, tym bardziej zaawansowany stopień zaburzenia. Plamy białe wskazują na najmniejszy stopień ciężkości MIH. Nieprawidłowość może dotyczyć jednego lub kilku zębów. Pomimo tego, że szkliwo ma prawidłową grubość, jest ono miękkie i porowate, dlatego łatwo ulega uszkodzeniom. Prowadzi to do odsłonięcia zębiny i bardzo szybkiego rozwoju próchnicy. Zęby dotknięte MIH wykazują również nadwrażliwość na bodźce.

Białe plamy próchnicowe

Początkowe stadium próchnicy może manifestować się jako biała plama na zębie. Jest to miejsce, w którym wskutek działania kwasów bakteryjnych, doszło do utraty minerałów z powierzchni szkliwa (demineralizacja). Ponieważ nie wytworzył się jeszcze ubytek, stadium to nazywane jest próchnicą przedubytkową. Jest ona najczęściej konsekwencją zaniedbań higienicznych i złych nawyków żywieniowych (dieta bogata w cukry, częste podjadanie, popijanie słodkich napojów). Na etapie białej plamy możliwa jest remineralizacja i zahamowanie postępu chorobowego. Warunkiem jest eliminacja czynników przyczynowych i poddanie się profesjonalnym zabiegom profilaktycznym w gabinecie dentystycznym. W innym wypadku dojdzie do powstania ubytku i konieczności rekonstrukcji tkanek zęba.

Ryzyko powstawania białych plam zwiększa się podczas leczenia aparatem ortodontycznym. Przy braku odpowiedniej higieny mogą one pojawić się już w 4 tygodnie po założeniu aparatu. Najczęściej są zlokalizowane wokół zamków ortodontycznych i na linii dziąseł – w miejscach zalegania płytki bakteryjnej. Na te miejsca należy zwracać szczególną uwagę podczas codziennych zabiegów higienicznych.

Białe przebarwienia na powierzchni zębów – fluoroza

Fluoroza jest rodzajem hipomineralizacji spowodowanej nadmiarem fluoru dostarczanego do organizmu w okresie amelogenezy. Częściej występuje w zębach stałych. W zależności od stopnia nasilenia może mieć różny wygląd. Od małych, białych plam na szkliwie, obejmujących cześć lub całą powierzchnię zębów, aż do brązowych przebarwień. W najłagodniejszych postaciach białe plamki na zębach widoczne są dopiero po osuszeniu. Zęby z łagodną postacią fluorozy mają zwiększoną odporność na próchnicę. W przypadku postaci ciężkich podatność może być zwiększona.

Należy podkreślić, że profilaktyka fluorkowa wraz z właściwą dietą są podstawowymi metodami zapobiegania próchnicy. Stosowanie past z fluorem w ilości i stężeniu rekomendowanym dla danej grupy wiekowej przez towarzystwa naukowe uważa się za bezpieczne. Szczegółowe informacje na temat dawkowania past i ich bezpieczeństwa można znaleźć m.in. na stronie Polskiego Towarzystwa Stomatologii Dziecięcej.

Białe plamki na zębach – jak usunąć, jak się je leczy?

Leczenie białych plam zależy od przyczyny ich powstania. Jeśli są wyłącznie defektem estetycznym, można skorzystać z wielu metod, które oferuje stomatologia kosmetyczna. Problemem są natomiast plamy oznaczające zwiększone ryzyko rozwoju próchnicy lub będące jej początkowym stadium. W takim wypadku należy pozostawać pod stałą opieką dentystyczną i korzystać z profesjonalnych zabiegów remineralizacji.

Szczególnej opieki wymagają pacjenci z hipomineralizacją trzonowcowo-siekaczową. Należą oni do grupy wysokiego ryzyka rozwoju próchnicy. Zaleca się im wizyty w gabinecie dentystycznym co trzy miesiące. Ze względu na zwiększoną porowatość szkliwa, a więc lepszą retencję płytki nazębnej, powinni zwrócić szczególną uwagę na jakość higieny jamy ustnej. Bardzo ważne jest szybkie uszczelnianie bruzd (lakowanie zębów). W przypadku pojawienia się próchnicy konieczne jest leczenie na jak najwcześniejszym etapie.

Wszyscy pacjenci ze zwiększonym ryzykiem rozwoju próchnicy powinni przejść profesjonalny instruktaż higieny jamy ustnej w gabinecie dentystycznym wraz z doborem akcesoriów i środków do mycia zębów. Na co dzień powinni używać pasty z fluorem o działaniu remineralizacyjnym.

  1. J. Kunert, Biała plama  początek i koniec próchnicy, Stomatologia po Dyplomie", nr 01 2018.
  2. M. Ogińska, J. Opydo-Szymaczek, Zaburzenia rozwojowe szkliwa i ich związek z występowaniem próchnicy zębów-przegląd piśmiennictwa, Dental Forum", nr 1/2017/XLV.
  3. M. Tysiąc-Miśta, K. Falfasińska, D. Hodur, M. Cieślik, Próchnica początkowa-patogeneza i metody leczenia, Stomatologa po Dyplomie", nr 10 2016.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Choroba Gravesa-Basedova – objawy, rozpoznanie, leczenie

    Do tej pory nie udało się ustalić etiopatogenezy choroby Gravesa-Basedova, wiadomo jedynie, że jest chorobą autoimmunologiczną. Występuje zdecydowanie częściej u kobiet (około 10 razy częściej), co z kolei może sugerować wpływ estrogenów na rozwój schorzenia. Ponadto zaobserwowano, że choroba częściej rozwija się po silnych sytuacjach stresowych.

  • Gęsta, lepka krew – przyczyny, objawy, leczenie

    Krew składa się z wyspecjalizowanych komórek, przeciwciał, czynników krzepnięcia i substancji w niej przenoszonych, m.in hormonów, lipidów, białek i glukozy. Stężenie tych składników wpływa na gęstość i lepkość krwi, a równowaga między nimi pozwala na jej poprawne krążenie. Jak rozpoznać zbyt gęstą krew?

  • Mielofibroza – przyczyny, leczenie

    Mielofibroza zaliczana jest do nowotworów szpiku kości, najrzadszych wśród wszystkich chorób mieloproliferacyjnych. Rozwija się długo i podstępnie, początkowo nie dając specyficznych objawów. Jakie są jej symptomy? W jaki sposób leczy się mielofibrozę?

  • Zespół popunkcyjny – na czym polega?

    Zespół popunkcyjny jest następstwem nakłucia lędźwiowego, którego dokonuje się podczas diagnostyki zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo że punkcja jest zabiegiem całkowicie bezpiecznym, to istnieje jednak ryzyko pojawienia się nieprzyjemnych objawów utrzymujących się najczęściej od 2 do 3 dni.

  • Wirus Epsteina-Barr (EBV) – objawy i leczenie

    Jednym z członków dużej rodziny wirusów z rodzaju Herpes jest wirus Epsteina-Barr (EBV). Co ciekawe, jest jednym z tych patogenów, które u ludzi występują najczęściej i na ogół nie manifestują się pod postacią specyficznych objawów. Mimo to EBV może przyczynić się do rozwoju poważnej choroby, jaką jest mononukleoza zakaźna.

  • Rak okrężnicy – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

    Rak okrężnicy jest drugim co do częstości nowotworem oraz drugą przyczyną zgonu w krajach zachodnich, a niestety ilość zachorowań na ten typ raka wciąż rośnie. Dlatego najważniejsza jest profilaktyka lub wczesne wykrycie, które zapewnia wysoką wyleczalność. Pierwsze symptomy raka okrężnicy są nietypowe i zależą od jego lokalizacji. Jak objawia się rak okrężnicy? Jak mu zapobiec?

  • Hemolakria – co powoduje krwawe łzy?

    Hemolakria jest wyjątkowo rzadkim schorzeniem, w związku z tym literatura na jej temat jest ograniczona, a częstość występowania w zależności od określonej płci, rasy lub wieku nie jest znana. Krwawe łzy, choć początkowo szokujące, często są nieszkodliwe i ustępują samoistnie bez powikłań. Niemniej każda osoba, u której pojawi się krwawe łzawienie, powinna zostać poddana dokładnej ocenie.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij