Krew krwi nierówna: jak rozpoznać tę najlepszą do transfuzji?
Katarzyna Szulik

Krew krwi nierówna: jak rozpoznać tę najlepszą do transfuzji?

Krew jest niezbędna dla ratowania życia. Prace nad stworzeniem jej syntetycznego odpowiednika trwają, jednak jak na razie dawstwo krwi pozostaje podstawowym sposobem jej pozyskiwania. Każdy, kto spełni kryteria zdrowotne może ją oddać, jednak nie każda krew ma identyczne właściwości, takie jak trwałość czy żywotność. Naukowcy z Kanady znaleźli sposób na identyfikację tzw. super-dawców, których krew zachowuje swoje właściwości najdłużej, co decyduje o jej jakości.

Posiadanie wystarczających zapasów krwi odpowiednich grup to jedno – osobną kwestią jest to, czy transfuzja się przyjmie. Komplikacje mogą pojawić się na etapie przechowywania krwi lub jej podawania pacjentom, co wynika także z indywidualnych właściwości każdej z próbek krwi. Niektórzy dawcy produkują krew wyższej jakości od innych – ma to znaczenie z punktu widzenia powodzenia transfuzji. „Lepsza” krew jest w stanie na dłużej zachować prawidłową strukturę i żywotność, co wpływa między innymi na wydłużenie okresu jej przechowywania, a więc dopuszczalności do użytku. By ją przedłużyć konieczne jest przechowywanie krwi w konkretnej temperaturze (zbyt wysoka może sprzyjać namnażaniu się szkodliwych drobnoustrojów) oraz stosowanie antykoagulantów, które zapobiegają powstawaniu skrzepów.

Szacuje się, że każdą próbkę krwi pochodzącej od dawcy i przechowywaną we właściwych warunkach można wykorzystać przez 35 dni od pobrania.

Jak rozpoznać „super-dawców” krwi?

Badacze z University of British Columbia wpadli na sposób, który pozwoli rozpoznać tzw. „super-dawców”. Technologia pozwala ocenić potencjał deformacyjny czerwonych krwinek, który informuje, do jakiego stopnia wspomniane komórki mogą zmieniać kształt podczas transfuzji. To ważna kwestia, ponieważ zmiana struktury krwi może obniżyć jej zdolność do prawidłowej cyrkulacji w krwiobiegu biorcy.

Do oceny tego parametru krwi naukowcy wykorzystali urządzenie bazujące na technologii mikropłynów, które pozwoliło stwierdzić, w jaki sposób struktura krwi ośmiu osób zmieniała się w okresie jej przechowywania. Jak się okazało, dwie próbki wykazały szczególną odporność na deformacje, co może świadczyć o ich wysokiej jakości i stabilności w zmiennych warunkach.

Możliwość wskazania „lepszych” i „gorszych” próbek nie ma na celu selekcji dawców, ale lepsze dopasowanie ich krwi do biorców. Bardziej „stabilna” krew może być lepszym wyborem miedzy innymi dla pacjentów, którzy są bardziej wrażliwi na transfuzję i doświadczają zaburzeń krążenia krwi. Ta wiedza jest też bardzo ważna z punktu widzenia osób, które muszą poddawać się regularnemu przetaczaniu krwi. W ich wypadku im lepsza jest jakość krwi, tym większa szansa na zachowanie ich zdrowia w dobrej kondycji, bez obaw np., o niedotlenienie wynikające z trudności w transporcie tlenu przez komórki. Deformacja komórek prowadząca do zmiany ich kształtu może sprawić, że nie przedostaną się przez część naczyń krwionośnych, co grozi niedostatecznym transporterem tlenu do komórek i tkanek. Naukowcy z Kanady jako pierwsi odkryli sposób na analizę krwi właśnie pod tym kątem.

Zmodyfikowana hemoglobina rozwiązaniem na większą ilość krwi do transfuzji?

W poszukiwaniu sposobów na zwiększenie ilości krwi do transfuzji, naukowcy z Amerykańskiego Towarzystwa Chemicznego zaproponowali w 2017 roku jej zamiennik bazujący na hemoglobinie. Badanie in vitro pokazało, że zmodyfikowana hemoglobina była w stanie transportować tlen ze skutecznością równą krwi. Wcześniej naukowcy chcieli używać do tego celu sztucznej hemoglobiny, która jednak z czasem przekształcała się w methemoglobinę niezdolną do wiązania i transportu tlenu. Naukowcy zastosowali więc alternatywną strategię, polegającą na otoczeniu komórek hemoglobiny materiałem zwanym polidopaminą. Ta strategia okazała się strzałem w dziesiątkę i dała dobre wyniki w testach in vitro. Kolejne pokażą, czy zmodyfikowana hemoglobina może stanowić bazę substytutów krwi. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Błękit brylantowy (E133) – czym jest i czy jest szkodliwy?

    Błękit brylantowy, oznaczany w składach produktów symbolem E133, to jeden z najczęściej stosowanych syntetycznych barwników spożywczych o intensywnym niebieskim kolorze. Można go znaleźć w napojach, słodyczach, lodach, a także w kosmetykach i preparatach farmaceutycznych. Jego wyrazista barwa sprawia, że jest chętnie wykorzystywany przez producentów, jednak wokół dodatków do żywności regularnie pojawiają się pytania dotyczące ich bezpieczeństwa.

  • Rodzaje soczewek kontaktowych. Kiedy stosuje się je do korekcji wzroku?

    Soczewki kontaktowe są chętnie wybieraną alternatywą dla okularów korekcyjnych. Jakie soczewki dobiera się do poszczególnych wad wzroku? Czy każda osoba z wadą wzroku może nosić soczewki? A może istnieją wady, przy których używanie szkieł kontaktowych jest wręcz zalecane?

  • Kawa a leki – interakcje, zagrożenia, zalecenia. Po jakim czasie od wzięcia leku można ją wypić?

    Kawa jest jednym z najczęściej spożywanych napojów na świecie – jej roczna produkcja już dawno przekroczyła 10 milionów ton rocznie. Dla wielu osób filiżanka kawy stanowi nieodłączny element porannej rutyny. Można zaryzykować stwierdzenie, że kawa jest jedną z najczęściej stosowanych używek na świecie. Z punktu widzenia farmakoterapii nie jest jednak obojętna dla organizmu. Zawarta w niej kofeina oraz inne substancje bioaktywne mogą wchodzić w interakcje z lekami i wpływać na ich wchłanianie, metabolizm oraz działanie kliniczne. W praktyce oznacza to, że nieprawidłowe łączenie kawy z lekami może prowadzić do osłabienia skuteczności leków albo zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • D-mannoza – czym jest i kiedy się ją stosuje?

    Narastająca lekooporność bakterii na stosowane antybiotyki stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny, również w terapii nawracających infekcji dróg moczowych. W tym kontekście rośnie zainteresowanie D-mannozą – monosacharydem o silnych właściwościach antyadhezyjnych, który utrudnia bakteriom przyleganie do nabłonka dróg moczowych.

  • Czy można uzależnić się od kropli do nosa? Jak powstaje polekowy nieżyt nosa i jak go leczyć?

    W dobie powszechnej dostępności preparatów bez recepty narasta problem ich nadużywania w leczeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych. Złudne poczucie bezpieczeństwa sprawia, że pacjenci często ignorują zalecenia dotyczące maksymalnego czasu stosowania kropli lub sprayu do nosa, co może prowadzić do paradoksalnego pogorszenia drożności dróg oddechowych zamiast oczekiwanej ulgi. Zjawisko to sprzyja powstawaniu błędnego koła uzależnienia od środków obkurczających śluzówkę. Niniejsze opracowanie analizuje mechanizmy tego problemu, jego obraz kliniczny oraz skuteczne strategie terapeutyczne.

  • Różeniec górski (Rhodiola rosea) – właściwości, przeciwwskazania, działanie, dawkowanie

    Różeniec górski (Rhodiola rosea L.), nazywany również arktycznym korzeniem, to niewielka roślina, która w naszej szerokości geograficznej jest stosunkowo mało znanym źródłem adaptogenów. Występuje przede wszystkim w chłodnych rejonach Europy i Azji, zwłaszcza na obszarach okołobiegunowych Syberii oraz Skandynawii. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae) i zyskuje coraz większą popularność wśród osób aktywnych fizycznie, narażonych na stres oraz intensywną pracę umysłową. Dzięki obecności adaptogenów różeniec zaliczany jest do grupy roślin wspierających zdolności adaptacyjne organizmu oraz poprawiających wydolność fizyczną i psychiczną – obok takich surowców jak żeń-szeń czy ashwagandha.

  • Alkohol poliwinylowy (PVA) – właściwości i zastosowanie

    Alkohol poliwinylowy (PVA, ang. polyvinyl alcohol) jest syntetycznym, rozpuszczalnym w wodzie polimerem organicznym, szeroko wykorzystywanym w kosmetyce, medycynie, przemyśle spożywczym oraz opakowaniowym. Jego struktura chemiczna umożliwia łatwe tworzenie roztworów wodnych, formowanie elastycznych, adhezyjnych błon oraz stabilizację układów wieloskładnikowych. Dzięki tym właściwościom PVA stosowany jest przykładowo w kroplach do oczu, maseczkach kosmetycznych, kapsułkach na leki, a także w rozpuszczalnych foliach używanych w detergentach i niektórych opakowaniach żywności.

  • Lactobacillus reuteri – czym jest i jakie ma właściwości?

    Lactobacillus reuteri to jeden z najlepiej poznanych gatunków bakterii probiotycznych naturalnie występujących w organizmie człowieka. Gatunek ten coraz częściej pojawia się w składzie suplementów diety i preparatów probiotycznych, ponieważ jego działanie nie ogranicza się wyłącznie do jelit. Badania wskazują, że niektóre szczepy Lactobacillus reuteri mogą wspierać funkcjonowanie układu pokarmowego i odpornościowego, a także korzystnie wpływać na mikrobiotę jamy ustnej i układu moczowo-płciowego.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl