Pozawieńcowa kardiologia interwencyjna - zabiegi cz. II
Ewa Nowacka-Polka

Pozawieńcowa kardiologia interwencyjna - zabiegi cz. II

Poniższy artykuł to kontynuacja tekstu (o tym samym tytule), który został opublikowany na naszym portalu jakiś czas temu. Przypomnijmy wiec, że ostatnie kilkanaście a może kilkadziesiąt lat można nazwać okresem burzliwego rozwoju pozawieńcowej kardiologii interwencyjnej (pozawieńcowej czyli nie dotyczącej zabiegów wykonywanych w obrębie naczyń wieńcowych do których należy np. koronarografia).

Nie sposób jest opisać wszystkie rodzaje (i ich modyfikacje) zabiegów wykonywanych w ramach pozawieńcowej kardiologii interwencyjnej. Poniżej przedstawiamy kolejne wybrane zabiegi z jej zakresu.

Nieoperacyjne przezżylne zamykanie przetrwałego otworu owalnego (PFO)

Otwór owalny (FO) jest strukturą anatomiczną w sercu, niezbędną do prawidłowego krążenia krwi w życiu płodowym. U co czwartego człowieka nie dochodzi do jego zarośnięcia, przez co po urodzeniu pozostaje on drożny i stanowi potencjalną drogę przecieku z prawego do lewego przedsionka. Przyczyną przetrwałego otworu owalnego może być nadmiernie ruchoma, wiotka przegroda międzyprzedsionkowa lub jej tętniak. Pojawiają się one z powodu nadmiaru tkanki w okolicy samego otworu owalnego. Częstość występowania tętniaka w populacji ogólnej ocenia się na około 2%, a 50% do nawet 80% osób z tętniakiem ma przetrwały otwór owalny. U osób z przetrwałym otworem owalnym możliwość szerszego jego otwierania się jest związana z tętniakowatą przegrodą międzyprzedsionkową. Przetrwały otwór owalny może w pewnych sytuacjach stać się wrotami dla materiału zatorowego przedostającego się z układu żylnego do krążenia tętniczego (tzw. zator skrzyżowany). Przejście materiału zatorowego może nastąpić tylko wtedy gdy cieśnienie po prawej stronie przegrody międzyprzedsionkowej (a więc w prawym przedsionku) przekroczy ciśnienie w lewym przedsionku. U pacjentów bez choroby serca i płuc do takiej sytuacji może dojść w czasie kaszlu lub defekacji.

Przetrwały otwór owalny oraz tętniak przegrody międzyprzedsionkowej są wariantem normy zdrowego serca, dlatego nieuzasadniony jest zabieg zmykania PFO w ramach prewencji pierwotnej (a więc prewencji u osób, u których do tej pory nie występowały żadne niekorzystne następstwa obecności PFO). Uszczelnienie przegrody międzyprzedsionkowej u osób z PFO może być wskazane tylko jako prewencja wtórna (a więc prewencja mająca na celu zabezpieczenie przed kolejnym epizodem niekorzystnego następstwa obecności PFO u tych osób, u których wystąpiły już one w przeszłości) w takich sytuacjach jak:

  • udowodniona zatorowość skrzyżowana - jest ona pewna, gdy istnieje droga przecieku prawo-lewego oraz znaleziono źródło zatorów w krążeniu żylnym lub w prawym przedsionku, przy braku takiego źródła w lewym przedsionku.
  • udar kryptogenny - u 35-40% pacjentów przed 55 rokiem życia, którzy przebyli niedokrwienny udar mózgu, nie udaje się ustalić przyczyny – takie właśnie udary nazywa się kryptogennymi. Przetrwały otwór owalny stwierdza się częściej u pacjentów z udarem kryptogennym (45-60%) niż u osób zdrowych.
  • choroba dekompresyjna u nurków - pojęcie choroby dekompresyjnej obejmuje dolegliwości związane z powstawaniem pęcherzyków gazu w trakcie dekompresji przy zbyt szybkim wynurzaniu, u nurków oddychających sprężonym powietrzem. Ich obecność w krążeniu żylnym stwierdza się u wszystkich nurków (bez względu na szybkość wynurzania). U osób z PFO pęcherzyki gazu mogą przedostać się z krążenia żylnego do tętniczego i spowodować zatorowość gazową.
  • migrena - jest najczęstszą chorobą układu nerwowego. Stwierdzono związek migreny z aurą, z obecności drożnego otworu owalnego. Aż 65-90% osób z migreną odczuło zmniejszenie częstości i nasilenia bólów głowy po zabiegu przeznaczyniowego zamknięcia drożnego otworu owalnego w związku z przebytymi udarami kryptogennymi mózgu. Zamknięcie PFO nie jest dziś zalecane jako rutynowe postępowanie u pacjentów z migreną.

Technika zabiegu zamknięcia PFO

Zabiegi przeznaczyniowe zastąpiły dziś operacyjne zamykanie drożnego otworu owalnego. Dostępnych jest kilka rodzajów implantów, różniących się budową oraz techniką implantacji. Najczęściej są one zbudowane z dwóch krążków lub parasolek połączonych ze sobą wąską talią w części centralnej. Zabiegi te są wykonywane w bardzo podobny sposób do nieoperacyjnego zamykania ubytków międzyprzedsionkowych - przez nakłucie żyły udowej w pachwinie, pod kontrolą echokardiografii przezprzełykowej, w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Po zabiegu konieczne jest czasowe lub stałe stosowanie leczenia antyagregacyjnego. Całkowite uszczelnienie przegrody uzyskuje się u 80-99% osób.

Polecane dla Ciebie

Przezcewnikowe wszczepianie zastawek

Przeznaczyniowe zabiegi wszczepiania zastawek serc są dziś najszybciej rozwijającą się dziedziną kardiologii interwencyjnej. W 2002r. ukazało się pierwsze doniesienie o przeznaczyniowym wszczepieniu zastawki aortalnej u pacjenta z nabytym krytycznym zwężeniem zastawki aorty.

Przezcewnikowe wszczepienie zastawki aorty

Zwężenie zastawki aorty jest najczęstszą wadą zastawkową w starszym wieku (około 3 % osób po 75 roku życia ma objawową stenozę zastawki aorty). Stale rosnąca populacja osób w zaawansowanym wieku powoduje zwiększenie odsetka chorych ze stenozą aortalną (w tym pacjentów z innymi chorobami współistniejącymi takimi jak np. przewlekła choroba nerek, niewydolność oddechowa, choroba wieńcowa, stan po przebytym udarze mózgu). U około 30% chorych wymiana zastawki nie jest możliwa z powodu dużego ryzyka operacyjnego wywołanego chorobami współistniejącymi. Zdyskwalifikowani z tego powodu starsi pacjenci z ciasnym, zwapniającym, objawowym, zwężeniem zastawki aorty mogą być kandydatami do przezskórnej implantacji zastawki aorty.

Techniki zabiegu

Najczęściej wykorzystywane są dwa systemy przeznaczone do wszczepiania zastawki aorty - obie zastawki (Edwards-Sapien Transcatheter Heart Valve oraz CoreVlve Revalving) są biologiczne i wszczepiane we własną chorą zastawkę pacjenta poniżej ujść tętnic wieńcowych. W zależności od warunków anatomicznych nową zastawkę wprowadza się przez dostęp naczyniowy (przez tętnice udową) lub przez koniuszek serca (przy którym konieczna jest współpraca zespołu kardiologów interwencyjnych oraz kardiochirurgów). Skuteczność zabiegów w doświadczonych ośrodkach wynosi około 90%.

Źródło: Wielka Interna, Kardiologia cz. I, P. Pruszczyk, T.Hryniewieski, J Drożdż

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Leki przeciwwirusowe na grypę. Czym jest amantadyna, rymantadyna, oseltamiwir i zanamiwir?

    Najsilniejszymi lekami przeciwwirusowymi na grypę są amantadyna, rymantadyna (leki starej generacji), oseltamiwir i zanamiwir (leki nowej generacji). Stosowane są jedynie na wskazanie lekarza, który tylko w uzasadnionych przypadkach wdroży leczenie tymi substancjami. Mają one charakter wirusostatyczny, a leczenie z ich udziałem trwa najczęściej 5. dni. Jakie są przeciwwskazania do stosowania leków przeciwwirusowych, jaki jest ich mechanizm działania oraz kiedy leki na grypę są skuteczne? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Etenzamid – składnik leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Właściwości, przeciwwskazania

    Etenzamid, czyli salicylan, to składnik, który często jest łączony z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną. Komplet tych związków sprawia, że ich skuteczność przeciwbólowa lub przeciwzapalna jest bardzo wysoka. Zazwyczaj preparaty z tym składnikiem zalecane są w bólach głowy, bólach mięśniowo-szkieletowych, a także bólach o umiarkowanym nasileniu o podłożu zapalnym. Czy u dzieci można stosować etenzamid, jaka jest bezpieczna, maksymalna dawka dzienna tej substancji dla osoby dorosłej i jaki jest mechanizm działania etenzamidu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Izotretynoina – działanie, dawkowanie, skutki oboczne, zasady terapii

    W ostatnich latach bardzo popularne stało się leczenie trądziku izotretynoiną. Pomimo wielu skutków ubocznych, z jakimi wiąże się ta terapia, decydują się na nią nawet te osoby, u których trądzik nie jest wyjątkowo nasilony. Czym jest izotretynoina, dlaczego kobiety w ciąży nie mogą jej stosować oraz jak wylicza się dawkę skumulowaną?

  • Dlaczego profilaktyczne picie płynu Lugola jest niebezpieczne dla zdrowia?

    W ostatnich dniach bardzo wzrosło zainteresowanie płynem Lugola. Niektórzy próbują stosować go profilaktycznie, a nie na skutek wyraźnych wskazań zdrowotnych. Wprawdzie płyn Lugola wykazuje działanie antyseptyczne, a znajdujący się w nim jod wpływa korzystnie na pracę tarczycy, tak zażywanie go na „ własną rękę" może mieć bardzo negatywne, a wręcz tragiczne w skutkach konsekwencje. Dlaczego nie powinniśmy stosować płynu Lugola bez wyraźnych wskazań lekarskich i czym jest trądzik jodowy? 

  • Chlorheksydyna – w czym wystepuje? Leki z nią w składzie

    Chlorheksydyna to jeden ze środków najpowszechniej stosowanych do celów antyseptyki. Warto wiedzieć w jakich produktach występuje oraz jakie są przeciwwskazania do jego użycia. 

  • Jak działa mentol? W jakich produktach można go znaleźć?

    Mentol, który kojarzymy ze świeżym zapachem i odświeżającym smakiem, wykazuje wiele właściwości leczniczych. Z tego względu znajdziemy go nie tylko w kosmetykach czy popularnych produktach spożywczych, ale także i farmaceutykach. Jakie zatem dokładnie działanie wykazuje mentol? Czy może być szkodliwy? Kto powinien ograniczyć jego stosowanie?

  • Co stosować na oparzenia?

    Niewielkie i stosunkowo niegroźne oparzenia objawiają się zaczerwienioną skórą, bólem, obrzękiem lub pęcherzami. Możemy je samodzielnie wyleczyć przy zastosowaniu odpowiednich środków. Jakie zatem preparaty na oparzenia warto mieć w domowej apteczce? Podpowiadamy.

  • Jodek potasu – działanie, dawkowanie, profilaktyka. Kiedy i dlaczego należy go użyć?

    Określoną dla danej grupy wiekowej ilość jodku potasu należy przyjąć w jednorazowej dawce dobowej, która umożliwi wysycenie tarczycy i jej ochronę przed radioaktywnym jodem.  Przyjęcie odpowiedniej ilości jodku potasu chroni przed narażeniem popromiennym przez maksymalnie 24 godziny od przyjęcia dawki wysycającej. Czy profilaktyczne zażywanie jodku potasu jest wskazane i bezpieczne?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij