owrzodzona skóra
Paulina Brożek

Piodermia zgorzelinowa – przyczyny, objawy, leczenie

Piodermia zgorzelinowa to rzadka, niezakaźna choroba, której etiologia do tej pory nie została wyjaśniona. Charakteryzuje się szybko rozwijającym się owrzodzeniem, mogącym zajmować duże obszary skóry. Często towarzyszy chorobom o podłożu autoimmunologicznym.

Piodermia zgorzelinowa – czym jest? Jakim chorobom może towarzyszyć?

Piodermia zgorzelinowa (PG, pyoderma gangrenosum) to rzadka choroba, należąca do grupy dermatoz neutrofilowych. Występuje z częstością 1/100 000 osób. Najczęściej dotyka osoby w przedziale wiekowym 20–55 lat, ale może wystąpić również u dzieci. Ponad połowa pacjentów, u których zdiagnozowano piodermię zgorzelinową, cierpi na poważne choroby autoimmunologiczne lub zaburzenia hematologiczne.

Wśród chorób autoimmunologicznych współistniejących z piodermią możemy wymienić: chorobę Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, cukrzycę, pierwotną marskość żółciową, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy.

Rodzaje piodermii zgorzelinowej

Możemy wyróżnić następujące odmiany piodermii zgorzelinowej:

  • wrzodziejącą – lokalizuje się najczęściej na tułowiu i kończynach dolnych, pod postacią jednego lub kilku owrzodzeń z wywiniętymi sinymi brzegami i otaczającym stanem zapalnym; może towarzyszyć chorobom zapalnym jelit i gammapatiom monoklonalnym,
  • krostkową – najczęściej występuje na powierzchni wyprostnej kończyn i na górnej połowie tułowia pod postacią niewielkich krostek otoczonych rumieniem zapalnym z towarzyszącymi dolegliwościami bólowymi; często obserwowana w czasie zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego z gorączką i objawami stawowymi,
  • pęcherzową – charakteryzuje się występowaniem powierzchownych, bolesnych pęcherzy, które w trakcie trwania choroby ulegają przemianie w nadżerki i owrzodzenia; współwystępuje z chorobami mieloproliferacyjnymi,
  • bujającą – pod postacią powierzchownych, płytkich, niebolesnych owrzodzeń występujących zwykle na tułowiu.

Polecane dla Ciebie

Przyczyny piodermii zgorzelinowej

Mimo że piodermia zgorzelinowa jest chorobą znaną prawie od 100 lat, do dzisiaj nie jest znany czynnik przyczynowy tego schorzenia. Postuluje się, że kluczową rolę w etiopatogenezie choroby odgrywają zaburzenia w układzie immunologicznym związane z mechanizmami odpowiedzi komórkowej i nadmierną reakcją zapalną organizmu.

Dla piodermii charakterystyczne jest występowanie zjawiska patergii. Termin ten określa nadwrażliwość skóry, która objawia się powstaniem zmian skórnych (zmiany zapalne, nadżerki, owrzodzenia) i ich szybkim szerzeniem się w miejscu nawet niewielkiego urazu lub uszkodzenia skóry.

Objawy piodermii zgorzelinowej

Zmianą pierwotną dla piodermii zgorzelinowej jest czerwony, zapalny guzek lub krosta, która – powiększając się dość szybko (bo około 1–2 cm na dobę) – przybiera postać rozległej rany o charakterze owrzodzenia. Brzegi rany przyjmują niebieskawe zabarwienie. Zmiana rozwija się w ciągu kilku dni, obejmuje pełną grubość skóry i powoduje silne dolegliwości bólowe. W przypadkach nieleczonych o piorunującym przebiegu owrzodzenie może być tak głębokie, że widoczne będą mięśnie, nerwy, a nawet kość.

Zmiany skórne mogą wystąpić praktycznie w każdej okolicy ciała. Najczęściej zlokalizowane są na kończynach dolnych (uda, podudzia), ramionach, pośladkach.

Piodermia zgorzelinowa – rozpoznanie i leczenie

Rozpoznanie piodermii zwykle opiera się na zebranym wywiadzie i swoistym obrazie klinicznym. Obraz histopatologiczny jest niecharakterystyczny, a biopsja skóry jest wykonywana głównie w celu wykluczenia innego niż piodermia zgorzelinowa procesu chorobowego.

Podstawą leczenia w piodermii zgorzelinowej jest leczenie choroby zasadniczej.

W terapii piodermii lekiem pierwszego wyboru jest podawanie ogólnoustrojowo glikokortykosteroidów, cyklosporyny A i innych leków immunosupresyjnych. Leczenie miejscowe uważa się za terapię wspomagającą. W przypadku ran zakażonych i cech ogólnej infekcji stosuje się antybiotykoterapię zgodnie z wynikiem antybiogramu, opatrunki impregnowane antyseptykiem lub jonami srebra.

W przypadku ran z dużym wysiękiem pomocne są opatrunki dekstranomerowe, opatrunki hydrożelowe, opatrunki hydrokoloidowe czy opatrunki hydropolimerowe. Leczenie bólu obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych według drabiny WHO.

Rokowanie w piodermii zgorzelinowej zależy od współistniejącej choroby podstawowej. W przypadku chorób uleczalnych rokowanie jest dobre.

  1. A. Jankowska-Konsur, J. Maj, A. Hryncewicz-Gwóźdź, Piodermia zgorzelinowa – badanie retrospektywne 30 pacjentów hospitalizowanych w Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Akademii Medycznej we Wrocławiu w latach 2000–2010, Przegląd Dermatologiczny, nr 99 2012.
  2. L. A. Brunsting, W. H. Goeckerman, P. A. O’Leary, Pyoderma (ecthyma) Gangrenosum, Archives of Dermatology, nr 22 1930.
  3. I. Ahronowitz, J. Harp, K. Shinkai, Etiology and management of pyoderma gangrenosum: a comprehensive review, American Journal of Clinical Dermatology, nr 13 2012.
  4. K. Strzelczyk, K. Polak, A. Frątczak, Piodermia zgorzelinowa współistniejąca z dotychczas nierozpoznanym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, Dermatologia po Dyplomie, nr 6 2021.
  5. A. Baran, M. Świstak, A. Zonenberg, I. Flisiak, Piodermia zgorzelinowa – analiza retrospektywna, Dermatologia po Dyplomie, nr 5 2021.
  6. W. Cielica, K. Łoza, G. Chodorowska, Pyoderma gangraenosum – prezentacja 2 przypadków, Nowa Medycyna, nr 4 2006.
  7. D. Bazaliński, M. Kózka, A. Krawiec, M. T. Szewczyk, Piodermia zgorzelinowa – rozpoznanie i postępowanie w zaawansowanej praktyce pielęgniarskiej, Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne, nr 4 2020.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Choroba Gravesa-Basedova – objawy, rozpoznanie, leczenie

    Do tej pory nie udało się ustalić etiopatogenezy choroby Gravesa-Basedova, wiadomo jedynie, że jest chorobą autoimmunologiczną. Występuje zdecydowanie częściej u kobiet (około 10 razy częściej), co z kolei może sugerować wpływ estrogenów na rozwój schorzenia. Ponadto zaobserwowano, że choroba częściej rozwija się po silnych sytuacjach stresowych.

  • Kompresjoterapia – czym jest i na czym polega?

    Choroby naczyń żylnych to jedne z częstszych dolegliwości dotyczących głównie kończyn dolnych. W ich leczeniu przychodzi nam z pomocą kompresjoterapia, czyli inaczej zwana terapia uciskowa. Na czym ona polega?

  • Gęsta, lepka krew – przyczyny, objawy, leczenie

    Krew składa się z wyspecjalizowanych komórek, przeciwciał, czynników krzepnięcia i substancji w niej przenoszonych, m.in hormonów, lipidów, białek i glukozy. Stężenie tych składników wpływa na gęstość i lepkość krwi, a równowaga między nimi pozwala na jej poprawne krążenie. Jak rozpoznać zbyt gęstą krew?

  • Mielofibroza – przyczyny, leczenie

    Mielofibroza zaliczana jest do nowotworów szpiku kości, najrzadszych wśród wszystkich chorób mieloproliferacyjnych. Rozwija się długo i podstępnie, początkowo nie dając specyficznych objawów. Jakie są jej symptomy? W jaki sposób leczy się mielofibrozę?

  • Zespół popunkcyjny – na czym polega?

    Zespół popunkcyjny jest następstwem nakłucia lędźwiowego, którego dokonuje się podczas diagnostyki zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo że punkcja jest zabiegiem całkowicie bezpiecznym, to istnieje jednak ryzyko pojawienia się nieprzyjemnych objawów utrzymujących się najczęściej od 2 do 3 dni.

  • Wirus Epsteina-Barr (EBV) – objawy i leczenie

    Jednym z członków dużej rodziny wirusów z rodzaju Herpes jest wirus Epsteina-Barr (EBV). Co ciekawe, jest jednym z tych patogenów, które u ludzi występują najczęściej i na ogół nie manifestują się pod postacią specyficznych objawów. Mimo to EBV może przyczynić się do rozwoju poważnej choroby, jaką jest mononukleoza zakaźna.

  • Rak okrężnicy – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

    Rak okrężnicy jest drugim co do częstości nowotworem oraz drugą przyczyną zgonu w krajach zachodnich, a niestety, ilość zachorowań na ten typ raka wciąż rośnie. Dlatego najważniejsza jest profilaktyka lub wczesne wykrycie, które zapewnia wysoką wyleczalność. Pierwsze symptomy raka okrężnicy są nietypowe i zależą od jego lokalizacji. Jak objawia się rak okrężnicy? Jak mu zapobiec?

  • Hemolakria – co powoduje krwawe łzy?

    Hemolakria jest wyjątkowo rzadkim schorzeniem, w związku z tym literatura na jej temat jest ograniczona, a częstość występowania w zależności od określonej płci, rasy lub wieku nie jest znana. Krwawe łzy, choć początkowo szokujące, często są nieszkodliwe i ustępują samoistnie bez powikłań. Niemniej każda osoba, u której pojawi się krwawe łzawienie, powinna zostać poddana dokładnej ocenie.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij