Komórki macierzyste mogą wyleczyć cukrzycę typu 1
Katarzyna Szulik

Komórki macierzyste mogą wyleczyć cukrzycę typu 1

Cukrzyca znajduje się w czołówce listy najbardziej szkodliwych i uciążliwych chorób cywilizacyjnych. W tym kontekście mówimy jednak głównie o cukrzycy typu 2, a więc nabytej, której pojawienie się zazwyczaj ma źródło w niezdrowym trybie życia. Szansy na złagodzenie czy wręcz odwrócenie choroby poprzez zmianę nawyków nie mają chorzy na cukrzycę wrodzoną, czyli typu 1, którzy do końca życia są skazani na restrykcyjną kontrolę stanu zdrowia i nieustanne przyjmowanie insuliny.

Co cukrzyca ma wspólnego z komórkami macierzystymi?

Cukrzyca typu 1 występuje na skutek wadliwej relacji autoimmunologicznej, w wyniku której organizm identyfikuje komórki wytwarzające insulinę w trzustce jako zagrożenie i niszczy je. W efekcie trzustka przestaje wydzielać insulinę, co uniemożliwia kontrolę stężenia cukru we krwi. W poszukiwaniach sposobu na wyleczenie cukrzycy typu 1, uwagę naukowców przykuły ludzkie pluripotencjalne komórki macierzyste, zdolne do przekształcania się w dowolny typ komórek, w tym w komórki beta wytwarzające insulinę.

Do tej pory jednak nie udawało się wykorzystywać ich na tyle efektywnie, by odnieść pozytywny skutek leczniczy w przypadku cukrzycy typu 1. Naukowcom z Washington School of Medicine udało się opracować sposób, który czyni ten proces bardziej efektywnym. 

Problem ze zbędnymi komórkami

Problem w przekształcaniu komórek macierzystych w produkujące insulinę stanowi fakt, że w tym procesie otrzymujemy nie tylko komórki beta, ale także inne ich rodzaje, związane z wątrobą i trzustką. Ponieważ potencjał komórek macierzystych jest ograniczony, w procesie przekształcania może więc powstać zbyt mało komórek o znaczeniu terapeutycznym, ponieważ resztę z nich stanowić będą te, których nie wykorzystamy. Zadaniem naukowców stała się więc minimalizacja produkcji komórek o roli innej niż docelowa.

W tym celu naukowcy z Waszyngtonu postanowili skupić się na cytoszkielecie pluripotencjalnych komórek macierzystych, by tą drogą nakierować przekształcanie komórek na odpowiednie tory. Jednym z jego zadań jest właśnie umożliwianie komórkom przemieszczania się, dokonywania podziału i multiplikacji. Dlatego możliwość kontroli tego procesu pozwala naukowcom na minimalizację produkcji niepotrzebnych komórek i wytwarzanie lepszych jakościowo komórek produkujących insulinę. 

Powstałe w ten sposób komórki naukowcy przeszczepili myszom z cukrzycą typu 1, co pozwoliło na bardzo szybkie odwrócenie poważnej postaci cukrzycy typu 1 u zwierząt, oznacza to, że nowa technika pobrania daje realne szanse na wyleczenie wrodzonej cukrzycy. W efekcie udało się utrzymać naturalną kontrolę stężenia cukru we krwi u myszy przez średnio 9 miesięcy, przy czym niektóre myszy pozostawały wyleczone przez ponad rok. 

Warto dodać, że myszy użyte w eksperymencie były chore na bardzo poważą postać cukrzycy typu 1, ze stężeniami cukru we krwi wynoszącymi więcej niż 500 mg/dl krwi, co u ludzi może oznaczać nawet śmierć. Po przeszczepie komórek poziomy glukozy we krwi unormowały się samoistnie już po upływie dwóch tygodni. 

Powiązane produkty

Nowa szansa dla chorych na cukrzycę

Rezultatów badań na myszach nie można oczywiście przekładać na ludzi w skali jeden do jednego. Naukowcy planują więc testy na większych zwierzętach, by później móc sprawdzić ich skuteczność na ludziach. Niemniej odkrycie mechanizmu, który umożliwia zwalczanie jednej z największych przeszkód w posługiwaniu się ludzkimi komórkami pluripotencjalnymi w celach leczniczych, daje nadzieję na kolejne przełomy. Zwłaszcza, że wyleczenie cukrzycy typu 1 do tej pory uważane było za niemożliwe. 

  1. N. J. Hogrebe, P. Augsornworawat, K. G. Maxwell i in., Targeting the cytoskeleton to direct pancreatic differentiation of human pluripotent stem cells, „Nature Biotechnology” 2020, https://doi.org/10.1038/s41587-020-0430-6, [dostęp:] 02.03.2020 r.
  2. A. Sandoiu, Type 1 diabetes cured in mice using stem cells, "medicalnewstoday.com" [online], https://www.medicalnewstoday.com/articles/type-1-diabetes-cured-in-mice-using-stem-cells, [dostęp:] 02.03.2020 r.
  3. A. A. Tomei, C. Villa, C. D. Ricordi, Development of an encapsulated stem cell-based therapy for diabetes, „Expert Opinion on Biological Therapy” 2015, nr 15(9), s. 1321–1336, doi:10.1517/14712598.2015.1055242, [dostęp:] 02.03.2020 r.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Adaptogeny dla sportowców – jak mogą ich wspierać i kiedy je stosować?

    Zarówno sport wyczynowy, jak i amatorski wiąże się z dużym obciążeniem fizycznym i psychicznym. Intensywne treningi, stała presja wyniku oraz niedobór snu często odpowiadają za wysoki poziom stresu. Z tego powodu coraz większe zainteresowanie budzą adaptogeny, czyli substancje roślinne, którym przypisuje się zdolność modulowania odpowiedzi organizmu na różne formy stresu.

  • Nietrzymanie moczu a codzienna aktywność. Które wyroby chłonne wybrać, by chroniły dyskretnie i skutecznie?

    Nietrzymanie moczu nie musi oznaczać rezygnacji z aktywnego życia. Osoby z problemem inkontynencji nadal mogą uprawiać sport, brać udział w wycieczkach czy uczestniczyć w codziennych aktywnościach dzięki doborowi odpowiedniej bielizny chłonnej. Współczesny rynek produktów na nietrzymanie moczu oferuje wiele rodzajów bielizny – wkładki o różnym stopniu wchłaniania, bawełniane produkty wielorazowe lub majtki chłonne dla dorosłych.

  • Błękit brylantowy (E133) – czym jest i czy jest szkodliwy?

    Błękit brylantowy, oznaczany w składach produktów symbolem E133, to jeden z najczęściej stosowanych syntetycznych barwników spożywczych o intensywnym niebieskim kolorze. Można go znaleźć w napojach, słodyczach, lodach, a także w kosmetykach i preparatach farmaceutycznych. Jego wyrazista barwa sprawia, że jest chętnie wykorzystywany przez producentów, jednak wokół dodatków do żywności regularnie pojawiają się pytania dotyczące ich bezpieczeństwa.

  • Rodzaje soczewek kontaktowych. Kiedy stosuje się je do korekcji wzroku?

    Soczewki kontaktowe są chętnie wybieraną alternatywą dla okularów korekcyjnych. Jakie soczewki dobiera się do poszczególnych wad wzroku? Czy każda osoba z wadą wzroku może nosić soczewki? A może istnieją wady, przy których używanie szkieł kontaktowych jest wręcz zalecane?

  • Kawa a leki – interakcje, zagrożenia, zalecenia. Po jakim czasie od wzięcia leku można ją wypić?

    Kawa jest jednym z najczęściej spożywanych napojów na świecie – jej roczna produkcja już dawno przekroczyła 10 milionów ton rocznie. Dla wielu osób filiżanka kawy stanowi nieodłączny element porannej rutyny. Można zaryzykować stwierdzenie, że kawa jest jedną z najczęściej stosowanych używek na świecie. Z punktu widzenia farmakoterapii nie jest jednak obojętna dla organizmu. Zawarta w niej kofeina oraz inne substancje bioaktywne mogą wchodzić w interakcje z lekami i wpływać na ich wchłanianie, metabolizm oraz działanie kliniczne. W praktyce oznacza to, że nieprawidłowe łączenie kawy z lekami może prowadzić do osłabienia skuteczności leków albo zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • D-mannoza – czym jest i kiedy się ją stosuje?

    Narastająca lekooporność bakterii na stosowane antybiotyki stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny, również w terapii nawracających infekcji dróg moczowych. W tym kontekście rośnie zainteresowanie D-mannozą – monosacharydem o silnych właściwościach antyadhezyjnych, który utrudnia bakteriom przyleganie do nabłonka dróg moczowych.

  • Czy można uzależnić się od kropli do nosa? Jak powstaje polekowy nieżyt nosa i jak go leczyć?

    W dobie powszechnej dostępności preparatów bez recepty narasta problem ich nadużywania w leczeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych. Złudne poczucie bezpieczeństwa sprawia, że pacjenci często ignorują zalecenia dotyczące maksymalnego czasu stosowania kropli lub sprayu do nosa, co może prowadzić do paradoksalnego pogorszenia drożności dróg oddechowych zamiast oczekiwanej ulgi. Zjawisko to sprzyja powstawaniu błędnego koła uzależnienia od środków obkurczających śluzówkę. Niniejsze opracowanie analizuje mechanizmy tego problemu, jego obraz kliniczny oraz skuteczne strategie terapeutyczne.

  • Różeniec górski (Rhodiola rosea) – właściwości, przeciwwskazania, działanie, dawkowanie

    Różeniec górski (Rhodiola rosea L.), nazywany również arktycznym korzeniem, to niewielka roślina, która w naszej szerokości geograficznej jest stosunkowo mało znanym źródłem adaptogenów. Występuje przede wszystkim w chłodnych rejonach Europy i Azji, zwłaszcza na obszarach okołobiegunowych Syberii oraz Skandynawii. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae) i zyskuje coraz większą popularność wśród osób aktywnych fizycznie, narażonych na stres oraz intensywną pracę umysłową. Dzięki obecności adaptogenów różeniec zaliczany jest do grupy roślin wspierających zdolności adaptacyjne organizmu oraz poprawiających wydolność fizyczną i psychiczną – obok takich surowców jak żeń-szeń czy ashwagandha.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl