Rola fizjoterapii przed i po operacji

We współczesnym modelu fizjoterapii oczywista staje się istota zarówno rehabilitacji pooperacyjnej, jak i tej przeprowadzanej przed wykonaniem zabiegu. Ćwiczenia oraz zabiegi, które pacjent będzie wykonywał przed operacją zaowocują w przyszłości – szybszym i łatwiejszym powrotem do sprawności, zmniejszoną liczbą i czasem trwania powikłań, lepszą motywacją do dalszego usprawniania oraz lepszym stanem psychicznym. Jednym słowem, rehabilitacja okołooperacyjna przyspiesza powrót do zdrowia i zapobiega wtórnym powikłaniom

Rehabilitacja szpitalna powinna składać się z dwóch etapów, czyli: przygotowania przedoperacyjnego oraz rehabilitacji wczesnej, składającej się z dwóch okresów:

  • Pierwszy okres rehabilitacji wczesnej prowadzony jest na oddziale intensywnej terapii.

Powinna ona rozpocząć się w ciągu pierwszych 24-48 godzin od przyjęcia do szpitala i zazwyczaj ogranicza się do rehabilitacji biernej (wykonywanej przez rehabilitanta). Okres ten obejmuje również pierwsze etapy pionizacji pacjenta (o ile stan zdrowia pacjenta na to pozwala).

  • Drugi okres przeprowadzany jest zaś na oddziale pooperacyjnym i obejmuje szerszy zakres rehabilitacji.

Odpowiednio prowadzona rehabilitacja (przed i po zabiegu), zapobiega skutkom długotrwałego unieruchomienia, takim jak: przykurcze, zaniki mięśniowe czy odleżyny.

Celem rehabilitacji ruchowej, zarówno przed- jak i pooperacyjnej jest:

  • zapobieganie ograniczeniom ruchomości w stawach,
  • zapobieganie osłabieniu mięśni i ich zanikom,
  • zapobieganie obrzękom,
  • zapobieganie infekcjom układu oddechowego,
  • zwiększenie wydolności ogólnej,
  • działanie wspomagające i stymulujące organizm,
  • zwiększenie siły, masy i wytrzymałości mięśniowej,
  • poprawa funkcji stawów (odżywienia oraz zakresu ruchów),
  • wpływ na uwapnienie kości,
  • zwiększenie wydolności i sprawności układu krążenia,
  • zapobieganie zalegania moczu w drogach moczowych (prowadzącego m.in. do infekcji),
  • poprawa perystaltyki jelit.

Zabiegi operacyjne najczęściej wiążą się z okresowym, częściowym bądź całkowitym unieruchomieniem chorego. To z kolei prowadzi do szeregu zmian w funkcjonowaniu organizmu, bądź części ciała, której dotyczył zabieg. Każde ograniczenie czynności prowadzi do pewnych powikłań. Przykładowo zmiany w stawach i strukturach okołostawowych pojawiają się już po kilku- kilkunastu dniach unieruchomienia. Brak ruchu prowadzi do degradacji chrząstki stawowej oraz błony maziowej. Szczególnie wrażliwe na unieruchomienie są więzadła i torebki stawowe tracące z każdym dniem swą elastyczność.

Niedobór oraz całkowity brak aktywności ruchowej pacjenta wpływa bardzo niekorzystnie praktycznie na wszystkie układy organizmu. Prowadzi do zaburzeń ich funkcjonowania, a nawet powikłań groźnych dla życia pacjenta.

Z doświadczenia w zawodzie wnioskuję jednak, że niewielki odsetek pacjentów korzystających z rehabilitacji po operacji stosowało ją tuż przed zabiegiem. Prawdopodobnie jest to związane ze zbyt małą świadomością lekarzy oraz chorych, dotyczącą istoty takich działań. Niestety, choć postępy w dziedzinie fizjoterapii są ogromne, to minie jeszcze trochę czasu zanim każdy specjalista będzie korzystał ze wszystkich jej dobrodziejstw.

W związku z tym warto poprosić lekarza prowadzącego o przepisanie serii zabiegów i ćwiczeń, które mogłyby przygotować nas do operacji możliwie jak najlepiej.

Osobiście szczerze zalecam każdemu, kto ma w planach zabieg operacyjny, możliwie wczesną i intensywną rehabilitację. Szczególnie, że istotna część pacjentów podejmujących ćwiczenia oraz zabiegi fizykoterapeutyczne rezygnuje z operacji, bądź przekłada ją na dalsze terminy w związku ze znaczną poprawą stanu zdrowia i całkowitym ustąpieniem wszelkich dolegliwości.

 


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus