Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Haloperidol - Haloperidolum - zastosowanie i działanie lecznicze

Wskazania:

Doustnie: Dorośli: schizofrenia - leczenie objawów i zapobieganie ich nawrotowi; inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne; mania i hipomania; zaburzenia zachowania - agresja, nadmierna ruchliwość i samouszkodzenie u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu; wspomagająco w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego pobudzenia psychoruchowego, zachowania gwałtownego i impulsywnego; oporna na leczenie czkawka; niepokój i pobudzenie u osób w podeszłym wieku; zespół Gillesa de la Tourette'a - schorzenie mózgu; tiki istotnie zaburzające funkcjonowanie. Dzieci: zaburzenia zachowania - zwłaszcza zachowania agresywne i nadmierna ruchliwość; zespół Gillesa de la Tourette'a; schizofrenia dziecięca. Iniekcje: W ostrych stanach pobudzenia psychomotorycznego w przebiegu psychoz schizofrenicznych, powikłań psychotycznych chorób somatycznych, w ostrej schizofrenii (głównie paranoidalnej i katatonicznej), w stanach maniakalnych.

Dawkowanie:

>Dawkę i częstotliwość przyjmowaniego leku ustala lekarz. Nie stosować u dzieci do ukończenia 3 roku życia. Ostrożnie u osób w podeszłym wieku. Wstrzyknięcia domięśniowe w stanach ostrych; po opanowaniu fazy ostrej przechodzi się na leczenie doustne. Doustne dawkowanie uzależnione jest od wieku pacjenta i ciężkości choroby. Preparat w postaci kropli należy rozcieńczyć w wodzie lub soku (nie rozcieńczać w kawie ani herbacie). Podczas stosowania preparatu nie należy spożywać alkoholu.

Możliwe skutki uboczne:

>Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zespół parkinsonowski, akatyzja (zespół niespokojnych nóg), ostry zespół dyskinetyczny (nieskoordynowane i niezależne od woli ruchy), napady drgawkowe. Inne objawy: bezsenność, pobudzenie psychoruchowe, depresja (zwłaszcza u chorych ze skłonnościami do zaburzeń nastroju), zawroty głowy, stany splątania i majaczenia. Szczególnie na początku leczenia: senność, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, spowolnienie reakcji. Czasem: tachykardia ("kołatanie serca"), spadki ciśnienia. Rzadko: zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka zastoinowa, trądzikowate zmiany skórne, nadwrażliwość na światło, nudności, wymioty, zaparcia, biegunki. Do rzadkości należą ostre reakcje toksyczno - uczuleniowe, przebiegające z odwodnieniem. Ze strony autonomicznego układu nerwowego: suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia. Zaburzenia hormonalne: obniżenie potencji, zaburzenia miesiączkowania, przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn (ginekomastia) i ból piersi, stany związane z obniżeniem poziomu cukru we krwi  (stany hipoglikemiczne), jak i z podwyższeniem poziomu cukru we krwi ( hiperglikemiczne), obniżony poziom sodu we krwi (hiponatremia). Ciężkie reakcje neurotoksyczne (sztywność, zaburzenia mowy i chodu) mogą się pojawić u chorych z nadczynnością tarczycy stosujących ten preparat. Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Poinformuj lekarza:

Gdy wykazujesz nadwrażliwość na składniki preparatu. Gdy cierpisz na chorobę Parkinsona; choroby układu krążenia, ciężkie choroby układu oddechowego, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia czynności tarczycy, cukrzycę, guz chromochłonny nadnerczy, uraz mózgu lub padaczkę. Gdy przyjmujesz  leki hamujące układ cholinergiczny i środki hamujące ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, leki nasenne, uspokajające, opioidy, alkohol); metylodopę; leki przeciwzakrzepowe, azotany, beta-adrenolityki, sole litu, leki przeciwpadaczkowe, klonidynę i lewodopę, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; adrenalinę i inne leki pobudzające układ sympatyczny, fluoksetynę i buspiron, karbamazepinę, fenobarbital i rifampicynę. Jeśli jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.