Perazyna Perazine - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Perazyna, Perazine, Pernazinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o perazynie

Rok wprowadzenia na rynek
lata 50'te dwudziestego wieku
Substancje aktywne
perazyna
Działanie perazyny
przeciwpsychotyczne (neuroleptyczne) (leczenie schozofrenii i psychoz)
Postacie perazyny
tabletki
Układy narządowe
układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Psychiatria
Rys historyczny perazyny

Perazyna została wprowadzona do lecznictwa w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku.

Wzór sumaryczny perazyny

C20H25N3S

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające perazynę

Wskazania do stosowania perazyny

Wskazaniem do stosowania perazyny jest ostra lub przewlekła schizofrenia, a także zaburzenia psychotyczne z objawami takimi jak: lęk, omamy, urojenia, katatonia, utrata poczucia osobowości, pobudzenie psychomotoryczne.

Dawkowanie perazyny

Perazynę stosuje się u osób dorosłych w dawce początkowej 50-100mg na dobę, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 800mg na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 16 lat.

Przeciwskazania do stosowania perazyny

Perazyny nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na ten lek oraz inne pochodne fenotiazyny, wystąpienia złośliwego zespołu poneuroleptycznego, ciężkiego uszkodzenia szpiku lub komórek krwi, śpiączki, ciąży lub karmienia piersią, depresji, ciężkiej niewydolności wątroby, ostrego zatrucia środkami nasennymi, opioidami, neuroleptykami, alkoholem, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi, guzów zależnych od prolaktyny.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania perazyny

U osób starszych oraz osób z niewydolnością wątroby dawkę perazyny należy zmniejszyć o połowę. Lek należy stosować ostrożnie u chorych z niewydolnością nerek gdyż pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie. 

Podczas stosowania perazyny należy monitorować czynności układu krążenia: ciśnienie krwi, miarowość pracy serca, badanie EKG. U chorych na cukrzycę należy stale monitorować poziom glukozy we krwi. 

Na początku leczenia perazyną należy wykonać próby czynnościowe wątroby a następnie powtórzyć je po sześciu miesiącach.

Perazynę należy stosować ostrożnie u chorych na: leukopenię, uszkodzenie mięśnia sercowego, ciężkie niedociśnienie, hipotonię ortostatyczną, napady drgawkowe, chorobę Parkinsona, jaskrę, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia czynności układu pozapiramidowego, dyskinezy, miastenię, chorobę wrzodową, choroby wątroby, zwężenie odźwiernika, nadczynność tarczycy, guza chromochłonnego nadnerczy, zaburzenia hemopoezy, nowotwory sutka, ostrą niedokrwistość.

Interakcje perazyny z innymi substancjami czynnymi

Osłabienie działania obu leków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewodopa (Levodopa) DOPA i pochodne
Wzrost ryzyka uszkodzenia układu nerwowego, wzrostu poziomu glukozy we krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Węglan litu (Lithium carbonate) neuroleptyki atypowe
Nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acebutolol (Acebutolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Atenolol (Atenolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Betaksolol (Betaxolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Bisoprolol (Bisoprolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Celiprolol (Celiprolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Metoprolol (Metoprolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Nebiwolol (Nebivolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Propranolol (Propranolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Osłabienie siły działania parazyny, wzrost ryzyka wystąpienia majaczeń.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Atropina (Atropine) antagoniści receptora muskarynowego
Wzrost ryzyka wystąpienia problemów z oddychaniem, nasilenie działania uspokajającego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lamotrygina (Lamotrigine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Pregabalina (Pregabalin) leki przeciwpadaczkowe - analogi GABA
Zaleplon (Zaleplon) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, wzrost ryzyka zmniejszenia napięcia mięśniowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Trazodon (Trazodone) SARI - selektyne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, dodatkowo blokujące receptor dla serotoniny
Nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, wzrost temperatury ciała.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Topiramat (Topiramate) inne leki przeciwpadaczkowe
Nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bromazepam (Bromazepam) BZD - benzodiazepiny
Doksepina (Doxepin) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Hydroksyzyna (Hydroxyzine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Klonidyna (Clonidine) agoniści receptora imidazolowego
Kodeina (Codeine) agoniści receptora opioidowego
Moklobemid (Moclobemide) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy
Morfina (Morphine) agoniści receptora opioidowego
Oksykodon (Oxycodone) agoniści receptora opioidowego
Selegilina (Selegiline) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy
zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny, osłabienie działania przeciwpadaczkowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Nasilenie działań niepożądanych paroksetyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Paroksetyna (Paroxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Nasilenie działań niepożądanych perazyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Fluoksetyna (Fluoxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Sertralina (Sertraline) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Wzrost ryzyka zahamowania czynności szpiku kostnego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Detreomycyna (Chloramfenikol) (Chloramphenicol) antybiotyki - INNE

Interakcje perazyny z pożywieniem

Ze względu na słabą rozpuszczalność perazyny w płynach takich jak: kawa, herbata, soki owocowe, mleko należy unikać ich spożywania podczas leczenia tym lekiem.

Interakcje perazyny z alkoholem

Alkohol etylowy nasila depresyjne działanie perazyny na ośrodkowy układ nerwowy co może prowadzić do senności, nadmiernego uspokojenia, zaburzeń oddychania, dlatego należy unikać spożywania alkoholu w czasie leczenia perazyną.

Wpływ perazyny na prowadzenie pojazdów

Perazyna wpływa negatywnie na zdolność na prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn, dlatego nie należy wykonywać tych czynności w czasie leczenia perazyną.

Inne rodzaje interakcji

Perazyna może powodować fałszywe wyniki wyniki testów ciążowych.

Wpływ perazyny na ciążę

Perazyny nie należy stosować u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie uszkadzające płód.

Wpływ perazyny na laktację

Perazyna przenika do mleka matki, nie należy karmić piersią w czasie stosowania tego leku.

Skutki uboczne

mlekotok
Bardzo często
zaburzenia erekcji
Często
Zaburzenia ejakulacji
Często
zaparcia
Często
zwiększenie masy ciała
Często
wzmożone pragnienie
Często
obrzęk błony śluzowej nosa
Często
suchość błon śluzowych jamy ustnej
Często
zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego
Często
zgorzelinowe zapalenie jelit
Często
zaburzenia snu
Niezbyt często
dezorientacja
Niezbyt często
dyskineza
Niezbyt często
niepokój
Niezbyt często
otępienie
Niezbyt często
parkinsonizm
Niezbyt często
koszmary nocne
Niezbyt często
stany splątania
Rzadko
majaczenie
Rzadko
napady drgawkowe
Rzadko
nadwrażliwość oczu na światło
Rzadko
zmiany czucia w dłoniach i stopach
Rzadko
ciężkie reakcje fototoksyczne
Rzadko
zapaść naczyniowa
Rzadko
ginekomastia u mężczyzn
Rzadko
zaburzenia oddychania
Bardzo rzadko
nudności
Bardzo rzadko
objawy pozapiramidowe objawiające się akatyzją
Bardzo rzadko
zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Bardzo rzadko
toczeń rumieniowaty
Bardzo rzadko
złośliwy zespół neuroleptyczny
Bardzo rzadko
agranulocytoza
Bardzo rzadko
cholestaza
Bardzo rzadko
obrzęki
Bardzo rzadko
zaburzenia miesiączkowania
Częstość nieznana
zmniejszenie liczby płytek krwi
Częstość nieznana
obniżenie ciśnienia krwi
Częstość nieznana
zmniejszenie liczby leukocytów
Częstość nieznana
krwawienie z nosa
Częstość nieznana
zaburzenia rytmu serca
Częstość nieznana
żółtaczka
Częstość nieznana
pokrzywka
Częstość nieznana
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Częstość nieznana
powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet
Częstość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania perazyny

Przyjęcie od kilku do kilkunastu gramów perazyny powoduje zaburzenia mowy, niezborność ruchową, zaburzenia ostrości widzenia, drżenie mięśni, splątanie, zatrzymanie akcji serca, duszności, bezdech, zaburzenia termoregulacji.

Mechanizm działania perazyny

Perazyna działa hamująco na układ dopaminergiczny w ośrodkowym układzie nerwowym. lek hamuje uwalnianie i wychwyt zwrotny dopaminy, blokuje receptory dopaminowe D1, D2, cholinergiczne, adrenergiczne α1, serotoninowe, prowadzi to do zmniejszenia objawów takich jak omamy i urojenia. Perazyna działa rozluźniająco na mięśnie szkieletowe, wykazuje taż działanie przeciwhistaminowe.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Chlorpromazyna
  • Lewomepromazyna
  • Prochlorperazyna
  • Promazyna
  • Tietyloperazyna

Wchłanianie perazyny

Perazyna szybko wchłania się po podaniu doustnym osiągając maksymalne stężenie we krwi po czasie od dwóch do czterech godzin.

Dystrybucja perazyny

Perazyna więże się z białkami osocza w 95 - 98%, lek przenika do ośrodkowego układu nerwowego osiągając tam wyższe stężenia niż w osoczu.

Metabolizm perazyny

Perazyna jest metabolizowana w wątrobie przez dealkilację, sprzęganie z kwasem glukuronowym, hydroksylację, N-oksydację, sulfooksydację. Lek ulega efektowi pierwszego przejścia.

Wydalanie perazyny

Metabolity perazyny są wydalane z moczem i z kałem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij