Tlenek magnezu Magnesium oxide - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Tlenek magnezu, Magnesium oxide, Magnesii oxydi - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o tlenku magnezu

Rok wprowadzenia na rynek
1935
Działanie tlenku magnezu
przeczyszczające, uzupełnia niedobór magnezu, zobojętnia kwas solny w żołądku
Postacie tlenku magnezu
kapsułki miękkie, kapsułki twarde, proszek do sporządzania roztworu
Układy narządowe
układ nerwowy i narządy zmysłów, układ pokarmowy (trawienny)
Specjalności medyczne
Choroby wewnętrzne, Diagnostyka laboratoryjna, Gastroenterologia, Geriatria, Pediatria
Rys historyczny tlenku magnezu

Tlenek magnezu jako produkt leczniczy został zatwierdzony do stosowania na terytorium Szwajcarii w 1935 roku. W latach osiemdziesiątych XX wieku związek wprowadzono do lecznictwa na terenie Stanów Zjednoczonych.

Wzór sumaryczny tlenku magnezu

MgO

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające tlenek magnezu

Wskazania do stosowania tlenku magnezu

Tlenek magnezu podaje się w celu oczyszczenia światła jelit przed wykonywaniem badań diagnostycznych, zabiegów chirurgicznych oraz obrazowania radiologicznego (są to leki wieloskładnikowe). Sama substancja stosowana jest także, w profilaktyce oraz leczeniu niedoborów magnezu.

Dawkowanie tlenku magnezu

W celu zapewnienia optymalnego poziomu magnezu w organizmie, zwykle stosowane dawki wynoszą od 150 mg do 300 mg związku na dobę.

Przeciwskazania do stosowania tlenku magnezu

Przeciwwskazaniem do stosowania tlenku magnezu jest występowanie reakcji nadwrażliwości na związek. Substancji nie należy podawać także w przypadku występowania:

  • hipermagnezemii;
  • Myasthenia gravis;
  • ciężkiego odwodnienia oraz ciężkiej niewydolności nerek;
  • zaburzeń rytmu serca (np. zaburzeń przewodnictwa w fizjologicznym rozruszniku serca) oraz zastoinowej niewydolności mięśnia sercowego, a także znacznego niedociśnienia tętniczego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania tlenku magnezu

Stosowanie związku na czczo nie jest zalecane, substancja może powodować biegunki.

Związki magnezu mogą wpływać negatywnie na czynność nerek oraz mięśnia sercowego, pacjenci z poważnymi schorzeniami kardiologicznymi oraz nefrologicznymi powinni zasięgnąć porady lekarskiej przed rozpoczęciem zażywania tlenku magnezu.

Tlenek magnezu zmniejsza wchłanianie tetracyklin z przewodu pokarmowego, aby zapewnić optymalną absorpcję tych antybiotyków należy zachować trzy godzinny odstęp między podaniem związku,  a zastosowaniem tetracyklin.

Interakcje tlenku magnezu z innymi substancjami czynnymi

Związki magnezu mogą zmniejszać wchłanianie z przewodu pokarmowego doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Związki magnezu obniżają wchłanianie fluorochinolonów z przewodu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Lewofloksacyna (Levofloxacin) fluorochinolony
Moksyfloksacyna (Moxifloxacin) fluorochinolony
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Ofloksacyna (Ofloxacin) fluorochinolony
Związki magnezu mogą osłabiać wchłanianie lewotyroksyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewotyroksyna (Levothyroxine (sodium)) hormony tarczycy
Związki magnezu zmniejszają wchłanianie tetracyklin z przewodu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Chlorotetracyklina (Chlortetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Doksycyklina (Doxycycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Oksytetracyklina (Oxytetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Tetracyklina (Tetracyline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Magnez konkuruje z żelazem o wchłanianie z przewodu pokarmowego, tlenek magnezu osłania wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Siarczan żelaza (Ferrous sulfate) środki stosowane w niedokrwistościach

Interakcje tlenku magnezu z pożywieniem

Przyjmowanie tlenku magnezu podczas posiłku może zmniejszyć dolegliwości jelitowe (np. biegunki).

Pokarm z dużą zawartością tłuszczu lub fitynianów obniżają stopień wchłaniania leku z przewodu pokarmowego.

Wpływ tlenku magnezu na prowadzenie pojazdów

Tlenek magnezu nie wywiera negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Jednakże stosowanie wysokich dawek leku, które przyczyniają się do wystąpienia biegunki i osłabienia organizmu może wpływać negatywnie na zdolności psychomotoryczne.

Wpływ tlenku magnezu na ciążę

Suplementacja związków magnezu przez kobiety ciężarne nie wywiera negatywnego wpływu na rozwój zarodka/płodu oraz na sam przebieg ciąży. Uważa się, że magnez może być okazać się pomocny w łagodzenie skurczów mięśni u kobiet będących w ciąży. Z kolei utrzymująca się hipomagnezemia w okresie ciąży może prowadzić do stanu przedrzucawkowego oraz zahamowania wzrostu płodu.

Wpływ tlenku magnezu na laktację

Stosowanie magnezu podczas karmienia piersią jest uznane za bezpieczne. Przyjmowanie związków magnezu przez matkę, nie wpływa negartywnie na zdrowie oseska.

Skutki uboczne

ból głowy
Często
pragnienie
Często
zmęczenie
Często
suchość w jamie ustnej
Często
ból w okolicy odbytu
Często
biegunka
Częstość nieznana
hiponatremia
Częstość nieznana
hipokaliemia
Częstość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania tlenku magnezu

Przyjmowanie zbyt wysokich dawek tlenku magnezu przyczynia się do nadmiaru magnezu w surowicy krwi, który objawia się obniżeniem progu pobudliwości mięśni poprzecznie prążkowanych, zahamowania czynności centralnego układu nerwowego oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowych, częstomoczem oraz nadmiernym pragnieniem i suchością w ustach.

Mechanizm działania tlenku magnezu

Tlenek magnezu jest źródłem magnezu dla organizmu, związek w środowisku wodnym ulega przekształceniu do wodorotlenku magnezu, związek mimo, że jest słabo rozpuszczalny w wodzie, uwalnia pulę kationów magnezowych, które wchłaniają się z przewodu pokarmowego.

Magnez pełni szereg funkcji w organizmie człowieka. Około 70% związku zmagazynowane jest w kościach, pozostała część znajduje się w tkankach miękkich oraz płynie pozakomórkowym (1% puli). Pierwiastek bierze udział w regulacji ciśnienia osmotycznego oraz pH płynów ciała, zwłaszcza limfy, osocza czy płynu mózgowo-rdzeniowego. Magnez blokuje kanały wapniowe w komórkach nerwowych (działanie antagonistyczne na receptor NMDA), co skutkuje obniżeniem progu pobudliwości nerwowo-mięśniowej, cząsteczka uczestniczy w regulacji skurczowej serca, a także uczestniczy w procesach gojenia.

Magnez bierze udział w syntezie kwasów nukleinowych oraz szeregu enzymów (peptydaz, trandehydrogenaz) oraz glutationu. Jest również niezbędny do prawidłowego ATP. Ponadto pierwiastek, wpływa na uwalnianie insuliny oraz reguluje stopień wrażliwości tkanek na te hormon. Magnez uczestnicząc w procesie syntezy prostacyklin, wywiera wpływ na średnicę oskrzeli.

Uważa się, że zbyt niska ilość magnezu w organizmie, może przyczyniać się do rozwoju nadciśnienia tętniczego.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Chlorek magnezu
  • Cytrynian magnezu
  • Mleczan magnezu
  • Siarczan magnezu (Sól gorzka)
  • Tlenek magnezu
  • Węglan magnezu
  • Wodoroasparaginian magnezu

Wchłanianie tlenku magnezu

Biodostępność związków magnezowych waha się od 24 do 76%. Wchłanianie pierwiastka odbywa się głownie w jelicie cienkim, w procesach biernych i czynnych, absorpcja także w niewielkim stopniu jest zależna od aktywności kalcytriolu. Im wyższa podaż związków magnezu tym ich wchłanianie jest niższe. Natomiast biodostępność pierwiastka w postaci tlenku utrzymuje się na niskim poziomie.

Dystrybucja tlenku magnezu

Magnez transportowany jest we krwi w połączeniach z białkami osoczowymi. Pierwiastek ulega dystrybucji do płynów ciała, tkanek miękkich oraz układu szkieletowego.

Wydalanie tlenku magnezu

Magnez wydalany jest na drodze nerkowej, duża część związku podlega wchłanianiu zwrotnemu. Pierwiastek jest usuwany również wraz z kałem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij