Wodorotlenek glinu Aluminium hydroxide - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Wodorotlenek glinu, Aluminium hydroxide, Aluminii hydroxidum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o wodorotlenku glinu

Rok wprowadzenia na rynek
Substancje aktywne
wodorotlenek glinu
Działanie wodorotlenku glinu
zobojętnia kwas solny w żołądku
Postacie wodorotlenku glinu
tabletki, tabletki do rozgryzania lub do żucia, zawiesina
Układy narządowe
układ pokarmowy (trawienny)
Specjalności medyczne
Gastroenterologia
Wzór sumaryczny wodorotlenku glinu

Al(OH)3

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające wodorotlenek glinu

Wskazania do stosowania wodorotlenku glinu

Wskazaniem do stosowania wodorotlenku glinu jest leczenie objawowe zaburzeń pracy górnego odcinka przewodu związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego jak zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka, zgaga, niestrawność, refluksowe zapalenie błony śluzowej przełyku w wyniku zarzucania kwaśnej treści pokarmowej, przepuklina rozworu przełykowego. Pomocniczo w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

Dawkowanie wodorotlenku glinu

Obecnie w Polsce wodorotlenek glinu znajduje się w preparatach złożonych, najczęściej w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu w postaci tabletek do ssania, żucia bądź gryzienia oraz zawiesiny, które dostępne są bez recepty. Jeżeli lekarz nie zleci pacjentowi specjalnego dawkowania, stosuje się go do doraźnie lub w krótkotrwałej kuracji kilkaset miligramów każdorazowo kilka razy dziennie.

Przeciwskazania do stosowania wodorotlenku glinu

Przeciwwskazaniami do stosowania wodorotlenku glinu są nadwrażliwość na niego, ciężka niewydolność nerek lub zwężenie jelita grubego. Hipofosfatemia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania wodorotlenku glinu

Należy zachować ostrożność w stosowaniu u osób z niewydolnością nerek w stopniu łagodnym do umiarkowanego gdyż może nastąpić znaczny wzrost stężenia jonów glinu w organizmie, a przez to działania toksycznego. Długotrwałe przyjmowanie wodorotlenku glinu może doprowadzić do zmniejszenia mineralizacji kości lub do rozwoju encefalopatii. Może maskować krwawienia z przewodu pokarmowego u osób stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Nierozpuszczalne fosforany glinu tworzące się w jelitach mogą wpłynąć na pogłębienie się hipofosfatemii.

Wodorotlenek glinu może zaburzać wchłanianie z przewodu pokarmowego antybiotyków z grupy tetracyklin, co w rezultacie może upośledzić prawidłowe leczenie infekcji bakteryjnych, należy zachować kilkugodzinne odstępy (2-3 godziny) w ich przyjmowaniu. Wodorotlenek glinu może zmniejszać wchłanianie fluorochinolonów, a także zwiększać ich neurotoksyczność, należy zachować co najmniej kilkugodzinny odstęp między stosowaniem substancji. Odstęp pomiędzy cyprofloksacyną to dwie godziny przed lub cztery godziny po wodorotlenku, lewofloksacyną i norfloksacyną to dwie godziny przed i po wodorotlenku, moksyfloksacyną to 6 godzin przed i po, natomiast ofloksacynę i pefloksacynę należy przyjmować dwie godziny przed. Kwas cytrynowy zawarty w lekach lub suplementach diety może znacznie podnieść wchłanianie glinu z przewodu pokarmowego, a to znacznie podnieść jego toksyczność, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek. Upośledza wchłanianie ketokonazolu z przewodu pokarmowego, zmniejszając jego stężenie we krwi dlatego powinno zachować się kilkugodzinny odstęp między ich stosowaniem. Osłabia wchłanianie glikozydów naparstnicy, izoniazydu, etambutolu oraz leków przeciwcholesterolowych, a w szczególności rozuwastatyny. Należy zachować odstęp w ich stosowaniu na co najmniej dwie godziny oraz cztery w przypadku etambutolu. Ponadto może zmniejszyć biodostępność żelaza, glikokortykosteroidów, metronidazolu, linkozamidów, beta-blokerów, lub zwiększyć wchłanianie niektórych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika, amoksycyliny czy pseudoefedryny.

Interakcje wodorotlenku glinu z innymi substancjami czynnymi

Wodorotlenek glinu możne znacznie upośledzić wchłanianie substancji z przewodu pokarmowego, zmienić ich biodostępność. Należy zachować odpowiednio długi odstęp czasu pomiędzy substancjami.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Atenolol (Atenolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Bromazepam (Bromazepam) BZD - benzodiazepiny
Chinapryl (Quinapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Diazepam (Diazepam) BZD - benzodiazepiny
Digoksyna (Digoxin) glikozydy nasercowe
Doksycyklina (Doxycycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Enalapril (Enalapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Etambutol (Ethambutol) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Famotydyna (Famotidine) antagoniści receptorów histaminowych H2
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Glukonian żelaza (Ferrous gluconate) związki żelaza
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Kaptopril (Captopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Klonazepam (Clonazepam) leki przeciwpadaczkowe - analogi GABA
Kwas acetylosalicylowy (Acetylsalicylic acid) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Kwas salicylowy (Salicylic acid) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Lewofloksacyna (Levofloxacin) fluorochinolony
Lewomepromazyna (Levomepromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Lewotyroksyna (Levothyroxine (sodium)) hormony tarczycy
Moksyfloksacyna (Moxifloxacin) fluorochinolony
Nitrazepam (Nitrazepam) BZD - benzodiazepiny
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Ofloksacyna (Ofloxacin) fluorochinolony
Oksazepam (Oxazepam) BZD - benzodiazepiny
Pefloksacyna (Pefloxacin) fluorochinolony
Promazyna (Promazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Propranolol (Propranolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Ranitydyna (Ranitidine) antagoniści receptorów histaminowych H2
Rosuwastatyna (Rosuvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Salicylamid (Salicylamide) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Salicylan choliny (Choline salicylate) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Siarczan żelaza (Ferrous sulfate) środki stosowane w niedokrwistościach
Temazepam (Temazepam) BZD - benzodiazepiny
Flunitrazepam (Flunitrazepam) BZD - benzodiazepiny
Tetrazepam (Tetrazepam) BZD - benzodiazepiny
Wodorotlenek glinu może nasilić wchłanianie substancji z przewodu pokarmowego. Nalezy zachować odpowiedni odstęp pomiędzy nimi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Amoksycylina (Amoxicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Pentoksyfilina (Pentoxifylline) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Pseudoefedryna (Pseudoephedrine) agoniści receptorów alfa- i beta-adrenergicznych
Glibenklamid (Glibenclamide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika

Interakcje wodorotlenku glinu z pożywieniem

Należy unikać łączenia wodorotlenku glinu z pokarmami bogatymi w kwasy, szczególnie kwas cytrynowy, gdyż nasilają wchłanianie jonów glinu z przewodu pokarmowego.

Wpływ wodorotlenku glinu na prowadzenie pojazdów

Wodorotlenek glinu nie wpływa na koncentrację i zdolności poznawcze. Nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi urządzeń mechanicznych.

Wpływ wodorotlenku glinu na ciążę

Wodorotlenku glinu nie testowano na kobietach ciężarnych, nie należy go stosować u kobiet w ciąży. Badania na szczurach pokazały, iż podawanie dawki 384 mg/kg na dobę wywierało nieznaczny wpływ teratogenny.

Wpływ wodorotlenku glinu na laktację

Nie zaleca się stosowania u kobiet karmiących.

Skutki uboczne

osteomalacja
Częstotliwość nieznana
zaparcia
Częstotliwość nieznana
ból brzucha
Częstotliwość nieznana
niewydolność nerek
Częstotliwość nieznana
encefalopatia
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania wodorotlenku glinu

W przypadku jednorazowego przedawkowania można zaobserwować jedynie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego jak nudności, zaparcie lub biegunka. U osób długotrwale używających wodorotlenek glinu, zwłaszcza z niewydolnością nerek (szczególnie dializowanych) może rozwinąć się encefalopatia, która może objawiać się zaburzeniami mowy, ataksją czy otępieniem oraz nasilić osteomalacja.

Mechanizm działania wodorotlenku glinu

Wodorotlenek glinu wiąże się z kwasem solnym w górnym odcinku przewodu pokarmowego podnosząc pH soku żołądkowego. Działa powoli. Związki glinu wykazują działanie cytoprotekcyjne na śluzówkę żołądka w wyniku zwiększania wydzielania prostaglandyn, działają ściągająco, a przez to mogą zapierać.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Fosforan glinu
  • Wodorotlenek magnezu

Wchłanianie wodorotlenku glinu

Wodorotlenek glinu pod wpływem kwasu solnego przekształca się w chlorek glinu, który nieznacznie wchłania się z przewodu pokarmowego.

Dystrybucja wodorotlenku glinu

Niewielka część jonów glinu wchłania się z przewodu pokarmowego do krwi.

Metabolizm wodorotlenku glinu

Chlorek glinu jest w jelitach przekształcany do słabo rozpuszczalnych soli jak węglany czy fosforany.

Wydalanie wodorotlenku glinu

Słabo rozpuszczalne fosforany lub węglany glinu są wydalane z kałem. Jony glinu wchłonięte z przewodu pokarmowego wydalane są wraz z moczem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij