Iwermektyna, Ivermectinum - Zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o iwermektynie

Rok wprowadzenia na rynek
1996
Substancje aktywne
iwermektyna
Działanie iwermektyny
przeciwpasożytnicze i przeciwrobacze, przeciwzapalne
Postacie iwermektyny
krem
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ pokarmowy (trawienny)
Specjalności medyczne
Choroby zakaźne i pasożytnicze, Dermatologia i wenerologia
Rys historyczny iwermektyny

Iwermektyna została wprowadzona na rynek 1996 roku. Substancja występuje w postaci kremu stosowanego na skórę, kiedyś występowały również preparaty doustne dla ludzi (aktualnie doustnie stosuje się jedynie u zwierząt). 

Wzór sumaryczny iwermektyny

C95H146O28

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające iwermektynę

Wskazania do stosowania iwermektyny

Iwermektyna jest lekiem przeciwpasożytniczym o szerokim spektrum działania. W leczeniu ludzi wykorzystuje się jej właściwości przeciwzapalne. 

Substancja stosowana miejscowo na skórę wskazana jest w leczeniu trądziku różowatego (grudkowo-krostkowego).

Dawkowanie iwermektyny

Iwermektyna stosowana jest miejscowo na skórę.

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej i masy ciała.

Substancję należy nanosić cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę raz na dobę. Czas trwania leczenia powinien wynosić maksymalnie 4 miesiące.

Przeciwskazania do stosowania iwermektyny

Iwermektyny nie należy stosować w przypadku występowania nadwrażliwości na substancję.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania iwermektyny

Zastosowanie iwermektyny zewnętrznie na skórę może powodować pogorszenie objawów trądziku różowatego, ustępujące w trakcie trwania pierwszego tygodnia leczenia. W razie wystąpienia ciężkiego zaostrzenia objawów należy przerwać stosowanie substancji.

Wpływ iwermektyny na ciążę

Badania na zwierzętach wykazały teratogenne działanie iwermektyny. Nie należy stosować substancji u kobiet w ciąży.

Wpływ iwermektyny na laktację

Iwermektyna w niewielkiej ilości przenika do mleka kobiecego. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka stosując substancję u kobiet karmiących piersią.

Inne możliwe skutki uboczne

Stosowanie iwermektyny zewnętrznie na skórę może powodować pieczenie, świąd, suchość i podrażnienie skóry, zaostrzenie trądziku różowatego, rumień, kontaktowe zapalenie skóry oraz obrzęk twarzy. Stopień nasilenia działań niepożądanych jest zwykle łagodny lub umiarkowany i zazwyczaj zmniejsza się w trakcie dalszego stosowania substancji.

Objawy przedawkowania iwermektyny

Spożycie zbyt dużej dawki iwermektyny może powodować wysypkę, obrzęk, zawroty głowy, ból głowy, biegunkę, nudności, wymioty, astenię, drgawki, ataksję, bóle brzucha, duszności, parestezje, pokrzywkę i kontaktowe zapalenie skóry.

Mechanizm działania iwermektyny

Iwermektyna jest substancją przeciwpasożytniczą o szerokim spektrum działania. Z dużym powinowactwem wiąże się z kanałami jonowymi bramkowanymi glutaminianem, znajdującymi się w komórkach mięśniowych i nerwowych bezkręgowców. Prowadzi to do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej dla jonów chlorkowych i hiperpolaryzacji komórek mięśniowych lub nerwowych, powodując paraliż i śmierć insektów oraz nicieni.

Iwermektyna posiada działanie przeciwzapalne wynikające ze zmniejszania wytwarzania cytokin zapalnych. 

Dokłądny mechanizm działania substancji w leczeniu stanów zapalnych skóry nie jest znany. Skuteczność leku może wynikać z jego działania przeciwzapalnego lub z działania przeciwpasożytniczego (poprzez wpływ na nużeńce, które mogą wywoływać stany zapalne). 

Wchłanianie iwermektyny

Iwermektyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego.

Podawana na skórę wchłania się do krwioobiegu, jednak jej poziom w krwiobiegu jest niski (zdecydowanie niższy niż po podaniu doustnym) - uznaje się, ze wchłanianie substancji przez skórę jest ograniczone (niskie ogólnoustrojowe narażenie). 

Dystrybucja iwermektyny

Iwermektyna ulega wiązaniu z białkami osocza w ponad 99%, w głównej mierze z albuminą.

Metabolizm iwermektyny

Iwermektyna metabolizowana jest w wątrobie, głównie przez enzym CYP3A4, do dwóch metabolitów: 3″−O−demetyloiwermektyny i 4α−hydroksyiwermektyny.

Wydalanie iwermektyny

Iwermektyna i jej metabolity wydalane są głównie z kałem. Okres półtrwania substancji po podaniu doustnym wynosi 18 godzin.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl