Encyklopedia leków

Gwajafenezyna, Guaifenesin, Guaifenesinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o gwajafenezynie

Rok wprowadzenia na rynek
1946
Substancje aktywne
gwajafenezyna
Działanie gwajafenezyny
łagodzi objawy kaszlu mokrego, mukolityczne (zmniejsza lepkość śluzu), sekretolityczne (pobudza produkcję rzadkiej wydzieliny w drogach oddechowych)
Postacie gwajafenezyny
kapsułki twarde, proszek do przygotowania roztworu lub zawiesiny, roztwór doustny, syrop, tabletki powlekane
Układy narządowe
układ oddechowy
Specjalności medyczne
Medycyna rodzinna, Pulmonologia
Rys historyczny gwajafenezyny

Gwajafenezyna została dopuszczona do użytku medycznego przez Swissmedic w Szwajcarii dnia 20 marca 1946 roku. Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie substancji na rynek farmaceutyczny była firma GSK. Z kolei w Stanach Zjednoczonych Food and Drug Administration (FDA) wydało taką zgodę w 1952 roku. Chociaż wcześniej substancja czynna została uznana za bezpieczną, to jednak FDA wydało nowy wniosek dnia 12 lipca 2002 roku, który uwzględniał ograniczenia wiekowe pacjenta, jeśli chodzi o stosowanie leku.

Wzór sumaryczny gwajafenezyny

C10H14O4

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające gwajafenezynę

Wskazania do stosowania gwajafenezyny

Gwajafenezyna jest stosowana w celu leczenia kaszlu mokrego. Substancja czynna ułatwia odkrztuszanie zalegającej plwociny.

Dawkowanie gwajafenezyny

Gwajafenezynę stosuje się doustnie. Pokarm nie wpływa na wchłanianie substancji czynnej.

Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej, wieku pacjenta i jego schorzeń towarzyszących.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: od 45 ml do 60 ml (dla dawki o stężeniu 125mg/ml).

Przeciwskazania do stosowania gwajafenezyny

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na gwajafenezynę.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania gwajafenezyny

Gwajafenezynę należy stosować ostrożnie u chorych z nadciśnieniem tętniczym, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego, chorobami naczyń obwodowych, chorobami serca.

Substancja czynna nie powinna być stosowana u osób palących papierosy, którzy zgłaszają w wywiadzie przewlekły kaszel, a także u pacjentów z astmą oskrzelową, rozedmą płuc oraz z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.

Jeśli kaszel mokry trwa dłużej niż 7 dni oraz towarzyszą mu objawy dodatkowe (ból głowy, gorączka, wysypka), należy zakończyć terapię i ponownie zgłosić się do lekarza.

Interakcje gwajafenezyny z innymi substancjami czynnymi

Substancje czynne nie powinny być stosowane jednocześnie, ponieważ gwajafenezyna ma działanie wykrztuśne, natomiast kodeina hamuje odruch suchego kaszlu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kodeina (Codeine) agoniści receptora opioidowego
Substancje czynne nie powinny być stosowane jednocześnie, ponieważ sukralfat może zmniejszać wchłanianie gwajafenezyny z układu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Sukralfat (Sucralfate) selektywne leki osłaniające stosowane w chorobie wrzodowej

Wpływ gwajafenezyny na prowadzenie pojazdów

Brak danych dotyczących wpływu substancji czynnej na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. W związku z tym, że substancja czynna występuje między innymi w postaci syropów wykonywanych na etanolu, zaleca się zachowanie ostrożności.

Inne rodzaje interakcji

W badaniach nad substancją czynną zauważono, że gwajafenezyna oraz jej metabolity mogą wpływać na wyniki oznaczeń kwasu wanilinomigdałowego oraz kwasu 5–hydroksy–indolooctowego. Jednak należy zaznaczyć, że u osób zdrowych nie dochodzi do otrzymania wyniku fałszywie dodatniego.

Wpływ gwajafenezyny na ciążę

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania gwajafenezyny w okresie ciąży. Stosowanie substancji czynnej w ciąży jest niewskazane.

Wpływ gwajafenezyny na laktację

Nie przeprowadzono wystarczających badań, dotyczących stosowania substancji czynnej w okresie laktacji. Nie zaleca się jej stosowania w tym czasie.

Wpływ gwajafenezyny na płodność

Brak danych klinicznych oraz związanych z badaniami na zwierzętach dotyczących wpływu substancji czynnej na płodność.

Skutki uboczne (podanie doustne)

biegunka
Częstotliwość nieznana
duszność
Częstotliwość nieznana
nudności
Częstotliwość nieznana
pokrzywka
Częstotliwość nieznana
reakcje nadwrażliwości
Częstotliwość nieznana
wymioty
Częstotliwość nieznana
wysypka
Częstotliwość nieznana
dyskomfort w jamie brzusznej
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania gwajafenezyny

Brak danych dotyczących przedawkowania substancji czynnej. W zależności od przyjętej dawki można spodziewać się, że wystąpią takie objawy jak ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka i senność.

Mechanizm działania gwajafenezyny

Mechanizm działania gwajafenezyny polega na tym, że substancja czynna najprawdopodobniej pobudza błonę śluzową oskrzeli do produkcji śluzu. W innym mechanizmie działania, opisanym w literaturze przedmiotu założono, że gwajafenezyna podrażnia błonę śluzową żołądka, powodując zwiększenie wydzielania śluzu w oskrzelach na drodze odruchowej (w wyniku pobudzenia nerwu błędnego). Niezależnie od tego substancja czynna zmniejsza lepkość (działanie mukolityczne), a także gęstość wydzieliny znajdującej się w oskrzelach. W związku z tym rozrzedza i upłynnia wydzielinę, co ułatwia jej odkrztuszanie. Ma to wpływ na skrócenie czasu trwania kaszlu mokrego.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Sulfogwajakol

Wchłanianie gwajafenezyny

Gwajafenezyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne substancji czynnej osiągane jest po około 15–30 minutach po podaniu.

Dystrybucja gwajafenezyny

Gwajafenezyna wiąże się w około 37% z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji u osób zdrowych wynosi około 116 l.

Metabolizm gwajafenezyny

Po podaniu doustnym gwajafenezyna ulega szybkiemu procesowi hydrolizy. Zaobserwowano również, że ulega utlenianiu i demetylacji. Substancja czynna jest metabolizowana na drodze utleniania do kwasu ß–metoksy–2–fenoksy–mlekowego w wątrobie. Ponadto guaifenezyna jest także demetylowana przez O–demetylazę w mikrosomach wątroby.

Wydalanie gwajafenezyny

Okres półtrwania gwajafenezyny wynosi około 1 godzinę. Wydalanie odbywa się głównie z moczem (w ciągu 24 godzin wydalane jest 90% podanej dawki substancji czynnej).

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij