Encyklopedia leków

Węglan wapnia, Calcium carbonate, Calcium carbonicum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o węglanie wapnia

Rok wprowadzenia na rynek
1997
Substancje aktywne
węglan wapnia
Działanie węglanu wapnia
wspomaga leczenie osteoporozy, przeciwalergiczne (łagodzi objawy alergii), przeciwobrzękowe i przeciwwysiękowe, uzupełnia niedobór wapnia, wspomaga leczenie nadkwasoty żołądka, zapobiega rozwojowi osteoporozy
Postacie węglanu wapnia
kapsułki, kapsułki twarde, tabletki do rozgryzania lub do żucia, zawiesina doustna
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ endokrynny (dokrewny), układ kostny, układ krwionośny (sercowo-naczyniowy), układ krwiotwórczy i krew, układ mięśniowy, układ moczowy, układ nerwowy i narządy zmysłów, układ połączeń kości (stawy i jego elementy)
Specjalności medyczne
Alergologia, Chirurgia ogólna, Endokrynologia, Gastroenterologia, Geriatria, Ginekologia i położnictwo, Medycyna rodzinna, Ortopedia i traumatologia narządu ruchu, Pediatria, Rehabilitacja medyczna, Reumatologia
Wzór sumaryczny węglanu wapnia

CaCO3

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające węglan wapnia

Wskazania do stosowania węglanu wapnia

Wskazaniami do stosowania węglanu wapnia są:

  • okres intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży (zwiększone zapotrzebowanie na wapń);
  • okres ciąży u kobiet oraz okres laktacji;
  • leczenie osteoporozy (uzupełnienie braków lub profilaktyka);
  • wzmożona pobudliwość nerwowo - mięśniowa.

Innymi wskazaniami jest zbyt mała ilość wapnia w diecie, zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia w kanalikach nerkowych, stany po złamaniach kości, unieruchomieniu stawów.

Węglan wapnia stosuje się również w profilaktyce przeziębień, w chorobach alergicznych. 

Węglan wapnia wskazany jest do leczenia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, poddawanym dializom, u których występuje zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu.

Węglan wapnia łagodzi zgagę i niestrawność, może być również stosowany jako środek zobojętniający kwas solny.

Dawkowanie węglanu wapnia

Dawkowanie węglanu wapnia uzależnione jest od wieku pacjenta, zapotrzebowania na wapń w danym momencie oraz od współistniejących schorzeń.

Dawki zwykle stosowane to 600 - 1200 mg w przypadku dzieci i młodzieży, 1000 - 1500 mg dla  dorosłych, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz będących w okresie menopauzy.

Przeciwskazania do stosowania węglanu wapnia

Przeciwskazaniami do stosowania węglanu wapnia jest uczulenie na substancję czynną, leczenie glikozydami naparstnicy, kamica nerkowa, nadczynność tarczycy, przytarczyc, hiperwitaminoza D (są to choroby, w których dochodzi do hiperkalcemii - podwyższonego poziomu wapnia we krwi). 

Przeciwskazaniami również są nowotwory odwapniające z przerzutami lub bez przerzutów do kości, zaburzenia czynności nerek, sarkoidoza (choroba atakująca układ odpornościowy), ciężka hiperkalciuria (nadmierna ilość wapnia w moczu).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania węglanu wapnia

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas leczenia węglanem wapnia.

U pacjentów leczonych dużymi dawkami witaminy Di węglanem wapnia może dojść do hiperkalcemii i w efekcie do uszkodzenia nerek, dlatego tak ważna jest kontrola stężenia wapnia we krwi.

Przeciwwskazania węglanu wapnia do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Jednoczesne stosowanie węglanu wapnia i glikozydów nasercowych może prowadzić do bardzo groźnej interakcji, zagrażającej życiu (zaburzenia rytmu serca).

Interakcje węglanu wapnia z innymi substancjami czynnymi

Osłabienie działania przeciwnowotworowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cerytynib (Ceritinib) inhibitory kinazy białkowej
Erlotynib
Gefitynib
Pazopanib (Pazopanib) inhibitory kinazy białkowej
Tworzenie nieaktywnych kompleksów, brak efektów leczenia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas tioktynowy (kwas alfa-liponowy)
Osłabienie działania przeciwwirusowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Atazanawir (Atazanavir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Typranawir (Tipranavir) inhibitory proteazy HIV
Welpataswir (Velpatasvir) substancje przeciwwirusowe stosowane w HCV
Osłabienie działania przeciwbakteryjnego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Chlorotetracyklina (Chlortetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Furagina (Furazydyna) (Furagin (furazidin)) przeciwbakteryjne pochodne nitrofuranu
Lewofloksacyna (Levofloxacin) fluorochinolony
Moksyfloksacyna (Moxifloxacin) fluorochinolony
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Oksytetracyklina (Oxytetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Pefloksacyna (Pefloxacin) fluorochinolony
Prulifloksacyna
Kotrimoksazol (Sulfametoksazol+Trimetoprim)
Tetracyklina (Tetracyline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Zwiększenie stężenia wapnia we krwi. Trudności z koncentracją, bóle kostno-stawowe, nudności. Zaburzenia rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Alfakalcydol (Alfacalcidol) witamina D i jej pochodne
Hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Indapamid (Indapamide) sulfonamidy
Zaburzenia rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Digoksyna (Digoxin) glikozydy nasercowe
Zmniejszenie skuteczności przeciwbólowej i przeciwzapalnej kwasu acetylosalicylowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas acetylosalicylowy
Osłabienie działania przeciwgrzybiczego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Itrakonazol (Itraconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Zmniejszona skuteczność chlorochiny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Chlorochina (Chloroquine) substancje przeciwpierwotniakowe
Zmniejszona skuteczność przeciwdrgawkowa.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gabapentyna (Gabapentin) inne leki przeciwpadaczkowe
Zmniejszone wchłanianie. Osłabienie działania przeciw osteoporozie.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Klodronian (Clodronate) bisfosfoniany
Kwas ibandronowy
Bolesne skurcze mięśni, zapalenia nerwów.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Benfotiamina (Benfotiamine) witaminy z grupy B
Osłabienie działania obniżającego ciśnienie krwi. Bóle głowy, krwawienia z nosa.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amlodypina (Amlodipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Kaptopril (Captopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Zmniejszone wchłanianie żelaza. Brak efektów leczenia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Glukonian żelaza (Ferrous gluconate) związki żelaza
Zmniejszone wchłanianie wapnia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Metyloprednizolon
Prednizolon (Prednisolone) glikokortykosteroidy

Interakcje węglanu wapnia z pożywieniem

Węglan wapnia podany jednocześnie ze szczawianami (szpinak, rabarbar) oraz kwasem fitynowym (występującym w pełnych ziarnach) tworzy nierozpuszczalne sole wapnia i nie ulega wchłanianiu. Należy zachować odpowiednią przerwę miedzy tymi substancjami (2 godziny).

Wpływ węglanu wapnia na prowadzenie pojazdów

Węglan wapnia nie wpływa na prowadzenie pojazdów o obsługę maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Kofeina zwiększa wydalanie wapnia z moczem.

Wpływ węglanu wapnia na ciążę

W przypadku podawania dawek leczniczych węglanu wapnia nie zaobserwowano negatywnego wpływu na ciążę.

Wpływ węglanu wapnia na laktację

Nie zaobserwowano skutków ubocznych w przypadku dzieci karmionych piersią, jeżeli dawki węglanu wapnia były lecznicze.

Skutki uboczne (podanie doustne)

hiperkalcemia
Rzadko
hiperkalciuria
Rzadko
biegunka
Niezbyt często
bóle brzucha
Niezbyt często
nudności
Niezbyt często
pokrzywka
Niezbyt często
świąd
Niezbyt często
wysypka
Niezbyt często
zaparcia
Niezbyt często
wzdęcie z oddawaniem gazów
Niezbyt często

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania węglanu wapnia

Brak informacji na temat ostrego zatrucia lekiem. Przedawkowanie leku (zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami witaminy D3) może spowodować hiperkalcemię. Mogą pojawić się nudności, wymioty, jadłowstręt, zmęczenie, osłabienie siły mięśniowej, nadmierne pragnienie, wielomocz, bóle kostne, kamica nerkowa, a nawet groźne zaburzenia rytmu serca. W przypadku długotrwałej hiperkalcemii może dojść do  nieodwracalnego uszkodzenia nerek.

Mechanizm działania węglanu wapnia

Wapń jest bardzo ważnym pierwiastkiem niezbędnym w funkcjonowaniu całego organizmu człowieka. Stanowi ważny element budulcowy szkieletu, wpływa na układ nerwowy, mięśniowy i sercowo - naczyniowy. Jest niezbędny do utrzymania równowagi elektrolitowej, bierze udział w procesach krzepnięcia krwi, w przenoszeniu impulsów nerwowych, w prawidłowej pracy mięśni. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Węglan wapnia

Wchłanianie węglanu wapnia

Węglan wapnia w żołądku pod wpływem kwasu solnego przechodzi w dobrze rozpuszczalny chlorek wapnia i  ulega wchłanianiu w początkowym odcinku jelita cienkiego (transport aktywny) oraz w końcowym odcinku jelita cienkiego (transport bierny). Wchłanianie uzależnione jest od ph jelita, obecności pożywienia oraz dawki.

Dystrybucja węglanu wapnia

Jony wapnia przechodzą przez nabłonek jelitowy trójfazowo. W pierwszej fazie wiążą się z białkiem CaBP (białko wiążące wapń). W drugiej fazie wnikają do cytoplazmy komórek nabłonkowych jelita, a w trzeciej fazie uwalniane są do krwioobiegu. Kość zawiera 99% wapnia zlokalizowanego w organizmie, pozostałe 1% rozłożony jest między płynami zewnątrz- i wewnątrzkomórkowymi.

Metabolizm węglanu wapnia

Wapń jest metabolizowany w organizmie pod wpływem witaminy D(konkretnie aktywnego metabolitu -kalcytriolu), która zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, parathormonu (hormon peptydowy wydzielany przez przytarczyce), który powoduje wzrost stężenia wapnia w surowicy krwi oraz kalcytoniny (hormon peptydowy wydzielany przez komórki C tarczycy), która powoduje odkładanie wapnia w kościach.

Estrogeny i androgeny są również istotnymi regulatorami stężenia wapnia we krwi.

Wydalanie węglanu wapnia

Wapń wydalany jest z moczem, wapń, który nie uległ absorpcji w przewodzie pokarmowym wydalany jest z kałem. Niewielka ilość wapnia wydalana jest z potem, przez skórę.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij