Przewód ślimakowy

Przewód ślimakowy (łac. ductus cochlearis) – przewód biegnący w uchu wewnętrznym zajmujący środkową część kanału spiralnego ślimaka kostnego. Na przekroju ma kształt trójkąta, w trakcie swojego przebiegu spiralnie owija się wokół kostnego wrzecionka.

Rozpoczyna się w przedsionku kątnicą przedsionka, a kończy w szczycie ślimaka kątnicą osklepkową. Przewód ślimakowy posiada trzy ściany: ścianę zewnętrzną, przedsionkową i bębenkową.

Ściana przedsionkowa to cienka błonka rozpięta między więzadłem spiralnym, a blaszką spiralną kostną.

Ściana zewnętrzna zbudowana jest z łącznotkankowej wyściółki kanału spiralnego.

Ściana bębenkowa jest błoniastym przedłużeniem blaszki spiralnej kostnej. Na ścianie tej znajduje się właściwy narząd słuchu – narząd spiralny zbudowany z komórek zmysłowych wewnętrznych i zewnętrznych.