Ibrutynib Ibrutinib - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Ibrutynib, Ibrutinib, Ibrutinibum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o ibrutynibie

Rok wprowadzenia na rynek
2013
Substancje aktywne
ibrutinib
Działanie ibrutynibu
przeciwnowotworowe (cytostatyczne, cytotoksyczne)
Postacie ibrutynibu
kapsułki twarde
Układy narządowe
układ krwiotwórczy i krew, układ limfatyczny (chłonny)
Specjalności medyczne
Onkologia kliniczna
Rys historyczny ibrutynibu

Ibrutynib został opracowany przez firmę Pharmacyclics i zatwierdzony przez Food and Drug Administration (FDA) w 2013 roku. Pierwszym wskazaniem do stosowania leku był chłoniak z komórek płaszcza (MCL). Rok później wskazania rozszerzono o przewlekłą białaczkę limfocytową (CLL). Badnia kliniczne pokazały również skuteczność ibrutynibu w leczeniu pacjentów z makroglobulinemią Waldenströma. Od 2017 roku lek znajduje zastosowanie w leczeniu choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi.

Wzór sumaryczny ibrutynibu

C25H24N6O2

Spis treści

Wskazania do stosowania ibrutynibu

Ibrutynib jest stosowany w monoterapii chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), w monoterapii bądź w połączeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową, a także w przypadku makroglobulinemii Waldenströma jako alternatywa dla osób, u których zastosowanie chemioimmunoterapii jest niemożliwe.

Dawkowanie ibrutynibu

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej, chorób towarzyszących (zaburzona praca nerek, niewydolność wątroby), jednocześnie przyjmowanych leków (ihibitorów CYP3A4) itp.

Ibrutynib przyjmuje się doustnie o stałej porze dnia. Pominiętą dawkę leku należy przyjąć najszybciej jak to możliwe i dalsze przyjmowanie kontynuować następnego dnia zgodnie ze schematem.
Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 140–560 mg.

Brak danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania ibrutynibu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Przeciwskazania do stosowania ibrutynibu

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ibrutynib.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ibrutynibu

Podczas terapii ibrutynibem istnieje zwiększone ryzyko zdarzeń krwotocznych (krwawienia z nosa i z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, krew w moczu). Dotyczy to zwłaszcza osób jednocześnie stosujących środki przeciwzakrzepowe, dlatego należy unikać takiego połączenia leków. Konieczne jest zachowanie przerwy (3-7 dni) w stosowaniu leku przed i po zabiegu chirurgicznym.
Jeżeli podczas leczenia wystąpi znaczny wzrost liczby leukocytów, należy dokładnie obserwować pacjenta i rozważyć odstawienie leku na pewien czas.
Ból lewego górnego odcinka jamy brzusznej lub barku może być objawem pęknięcia śledziony. Odnotowano przypadki pęknięcia śledziony po zaprzestaniu stosowania leku.
Pacjenci narażeni są na ciężkie zakażenia, które mogą doprowadzić do hospitalizacji i śmierci. U osób ze znacznie obniżoną odpornością należy wdrożyć profilaktykę przeciwinfekcyjną, a w razie wystąpienia gorączki, neutropenii lub zakażenia należy rozpocząć leczenie przeciwinfekcyjne. Jeżeli podejrzewa się leukoencefalopatię wieloogniskową, należy przerwać stosowanie leku. Wskazaniem do przerwania terapii są również objawy płucne, które mogą sugerować śródmiąższową chorobę płuc.
Pacjenci muszą wykonywać regularne badania krwi, w celu wykrycia zaburzeń hematologicznych
(neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość).
U osób z sercowymi czynnikami ryzyka należy przeprowadzać dokładną ocenę stanu pacjenta pod kątem objawów niemiarowości rytmu serca i niewydolności serca.
Istnieje ryzyko wystąpienia incydentów naczyniowo-mózgowych, w tym ryzyko udaru niedokrwiennego prowadzącego do zgonu.
Należy uwzględnić ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza i rozwoju raka skóry niebędącego czerniakiem.
Skutkiem stosowania leku może być reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B i poważne powikłania prowadzące do zgonu.
W trakcie stosowania ibrutynibu może rozwinąć się nadciśnienie tętnicze, które będzie wymagało wprowadzenia leczenia przeciwnadciśnieniowego.
Należy przeprowadzić dokładną ocenę kliniczną u pacjentów, u których wystąpiły objawy patologicznej reaktywacji immunologicznej (limfohistiocytoza hemofagocytarna). Do objawów zalicza się podwyższone stężenie ferrytyny w surowicy, gorączkę, hipertriglicerydemię, cytopenię, hepatosplenomegalię.

Przeciwwskazania ibrutynibu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Ibrutynibu nie należy łączyć z preparatami dziurawca, ponieważ zmniejsza on skuteczność terapii przeciwnowotworowej. Przeciwwskazane jest łączenie ibrutynibu z warfaryną i innymi antagonistami witaminy K. Należy unikać przyjmowania suplementów zawierających w składzie olej rybi i witaminę E.

Interakcje ibrutynibu z innymi substancjami czynnymi

Zwiększenie stężenia ibrutynibu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Aprepitant (Aprepitant) antagoniści receptorów neurokiniowych 1 - NK1
Atazanawir (Atazanavir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Diltiazem (Diltiazem) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Dronedaron (Dronedarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fosamprenawir (Fosamprenavir) inhibitory proteazy HIV
Imatynib (Imatinib) inhibitory kinazy białkowej
Indynawir (Indinavir) inhibitory proteazy HIV
Itrakonazol (Itraconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Kobicystat (Cobicistat) inhibitory proteazy HIV
Kryzotynib (Crizotinib) inhibitory kinazy białkowej
Pozakonazol (Posaconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Sakwinawir (Saquinavir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Telitromycyna (Telithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Worykonazol (Voriconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Zmniejszenie stężenia ibrutynibu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dekslanzoprazol (Dexlansoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Esomeprazol (Esomeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Lansoprazol (Lansoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Omeprazol (Omeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Pantoprazol (Pantoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Rabeprazol (Rabeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Zmiana stężeń w osoczu wymienionych leków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Dabigatran (Dabigatran) leki przeciwzakrzepowe-inhibitory trombiny
Digoksyna (Digoxin) glikozydy nasercowe
Metotreksat (Methotrexate) antymetaboilty kwasu foliowego (inhibitory reduktazy kwasu dihydrofoliowego)
Rosuwastatyna (Rosuvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Nasilenie działania wymienionych leków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Erlotynib (Erlotinib) inhibitory kinazy białkowej
Ewerolimus (Everolimus) inhibitory kinazy białkowej
Fidaksomycyna (Fidaxomicin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Kolchicyna (Colchicine) substancje niewpływające na metabolizm kwasu moczowego (przeciw dnie moczanowej)
Linagliptyna (Linagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Marawirok (Maraviroc) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Saksagliptyna (Saxagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Sitagliptyna (Sitagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Syrolimus (Sirolimus) selektywne leki immunosupresyjne
Takrolimus (Tacrolimus) inhibitory kalcyneuryny
Osłabienie działania ibrutynibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Beksaroten (Bexarotene) inne leki przeciwnowotworowe
Dabrafenib (Dabrafenib) inhibitory kinazy białkowej
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Enzalutamid (Enzalutamide) inne leki przeciwnowotworowe
Etrawiryna (Etravirine) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Lumakaftor (Lumacaftor) inne substancje stosowane w chorobach płuc i oskrzeli
Mitotan (Mitotane) inne leki przeciwnowotworowe
Okskarbazepina (Oxcarbazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Pioglitazon (Pioglitazone) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Rufinamid (Rufinamide) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Nasilenie działania ibrutynibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Boceprewir (Boceprevir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Buprenorfina (Buprenorphine) substancje o działaniu agonistyczno-antagonistycznym na receptory opioidowe
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Danazol (Danazol) testosteron i pochodne
Erybulina (Eribulin) inne leki przeciwnowotworowe
Iwakaftor (Ivacaftor) inne substancje stosowane w chorobach płuc i oskrzeli
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Kryzotynib (Crizotinib) inhibitory kinazy białkowej
Oktreotyd (Octreotide) somatostatyny i analogi
Ranolazyna (Ranolazine) inne leki nasercowe
Nasilenie działania niepożądanego na nerki.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gancyklowir (Ganciclovir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Walgancyklowir (Valganciclovir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Wzrost ryzyka zakażeń i stanów zapalnych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Adalimumab (Adalimumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Alemtuzumab (Alemtuzumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Azatiopryna (Azathioprine) inne leki immunosupresyjne
Certolizumab pegol (Certolizumab pegol) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Etanercept (Etanercept) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Fingolimod (Fingolimod) inne leki immunosupresyjne
Golimumab (Golimumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwreumatyczne
Infliksymab (Infliximab) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Kanakinumab (Canakinumab) inhibitory interleukiny
Kladrybina (Cladribine) antymetabolity, analogi puryn
Leflunomid (Leflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
Natalizumab (Natalizumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Roflumilast (Roflumilast) inhibitory fosfodieasterazy IV - PDE4
Topotekan (Topotecan) inne leki przeciwnowotworowe
Tofacytynib (Tofacitinib) selektywne leki immunosupresyjne
Zwiększone ryzyko krwawień.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aceklofenak (Aceclofenac) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Apiksaban (Apixaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Bemiparyna (Bemiparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Celekoksyb (Celecoxibum) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Cilostazol (Cilostazol) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Citalopram (Citalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Dabigatran (Dabigatran) leki przeciwzakrzepowe-inhibitory trombiny
Dalteparyna (Dalteparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Deferazyroks (Deferasirox) antidota - odtrutki i środki chelatujące
Deksibuprofen (Dexibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Deksketoprofen (Dexketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Duloksetyna (Duloxetine) SNRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, bez działania na receptory
Edoksaban (Edoxaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Escitalopram (Escitalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Etorykoksyb (Etoricoxib) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Fluoksetyna (Fluoxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Ibrytumomab (Ibritumomab) radiofarmaceutyki
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Iloprost (Iloprost) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Klomipramina (Clomipramine) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Klopidogrel (Clopidogrel) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Kwas acetylosalicylowy (Acetylsalicylic acid) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Kwas mefenamowy (Mefenamic acid) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Lornoksykam (Lornoxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Milnacypran (Milnacipran) SNRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, bez działania na receptory
Nabumeton (Nabumetone) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Nadroparyna (Nadroparin calcium) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Naproksen (Naproxen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nimesulid (Nimesulide) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Panobinostat (Panobinostat) inne leki przeciwnowotworowe
Paroksetyna (Paroxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Piroksykam (Piroxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Prasugrel (Prasugrel) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Rywaroksaban (Rivaroxaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Sertralina (Sertraline) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Sulodeksyd (Sulodexide) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Tikagrelor (Ticagrelor) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Tiklopidyna (Ticlopidine) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Treprostinil (Treprostinil) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Typranawir (Tipranavir) inhibitory proteazy HIV
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Wenlafaksyna (Venlafaxine) SNRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, bez działania na receptory
Worapaksar (Vorapaksar) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Wortioksetyna (Vortioxetine) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Kaplacyzumab (Caplacizumab) leki przeciwzakrzepowe - INNE
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Enoksaparyna (Enoxaparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne

Interakcje ibrutynibu z pożywieniem

Należy unikać spożywania soku z grejpfrutów i gorzkich pomarańczy, ponieważ takie połączenie może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na ibrutynib i nasilenia działań niepożądanych ibrutynibu.

Wpływ ibrutynibu na prowadzenie pojazdów

Ibrutynib może powodować objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów tj. zmęczenie, zawroty głowy, dezorientacja, apatia. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas terapii ibrutynibem i indywidualną ocenę stopnia nasilenia wymienionych skutków.

Wpływ ibrutynibu na ciążę

Badania prowadzone wśród zwierząt wykazały szkodliwy wpływ ibrutynibu na przebieg ciąży i rozwój płodu (wczesne poronienia, wady wrodzone serca i dużych naczyń, szkieletowe wady rozwojowe itd.). Skutki stosowania leku u kobiet ciężarnych nie są znane. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas terapii i przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia.

Wpływ ibrutynibu na laktację

Nie stwierdzono, czy ibrutynib jest obecny w mleku kobiecym. Nie można wykluczyć szkodliwego wpływu leku na karmione dziecko, dlatego w okresie leczenia ibrutynibem należy przerwać karmienie piersią.

Skutki uboczne

biegunka
Bardzo często
ból głowy
Bardzo często
gorączka
Bardzo często
małopłytkowość
Bardzo często
Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często
nadciśnienie
Bardzo często
zapalenie płuc
Bardzo często
nudności
Bardzo często
zakażenia skóry
Bardzo często
limfocytoza
Bardzo często
obrzęk obwodowy
Bardzo często
skurcze mięśni
Bardzo często
zakażenia górnych dróg oddechowych
Bardzo często
wymioty
Bardzo często
wysypka
Bardzo często
zapalenie jamy ustnej
Bardzo często
zaparcia
Bardzo często
zawroty głowy
Bardzo często
ból mięśniowo-szkieletowy
Bardzo często
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Bardzo często
Krwotok
Bardzo często
neutropenia
Bardzo często
Hiperurykemia
Bardzo często
ból stawów
Bardzo często
leukocytoza
Często
migotanie przedsionków
Często
niewyraźne widzenie
Często
łamliwość paznokci
Często
pokrzywka
Często
rumień
Często
wybroczyny
Często
rak podstawnokomórkowy
Często
krwawienie z nosa
Często
gorączka neutropeniczna
Często
Śródmiąższowa choroba płuc
Często
Tachyarytmie komorowe
Często
niewydolność serca
Często
neutropenia obwodowa
Często
rak skóry niebędący czerniakiem
Często
zakażenia dróg moczowych
Często
posocznica
Często
zapalenie zatok
Często
rak kolczystokomórkowy skóry
Często
obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często
niewydolność wątroby
Niezbyt często
przemijający napad niedokrwienny
Niezbyt często
Incydent naczyniowo-mózgowy
Niezbyt często
zakażenia Cryptococcus
Niezbyt często
zakażenia Pneumocystis
Niezbyt często
zakażenia Aspergillus
Niezbyt często
reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Niezbyt często
zespół rozpadu guza
Niezbyt często
krwiak podtwardówkowy
Niezbyt często
zapalenie podskórnej tkanki tłuszczowej
Niezbyt często
dermatozy neutrofilowe
Niezbyt często
udar niedokrwienny mózgu
Rzadko
leukostaza
Rzadko
zespół Stevensa-Johnsona
Częstość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania ibrutynibu

Dane dotyczące objawów przedawkowania ibrutynibu są ograniczone. Odnotowano przypadek odwracalnego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.

Mechanizm działania ibrutynibu

Ibrutynib poprzez wiązanie z resztą cysteinową w centrum aktywnym kinazy tyrozynowej Brutona, hamuje aktywność tego enzymu, który odgrywa kluczową rolę w przekazywaniu sygnałów przez receptory komórek B i szlaki receptorowe cytokin. W efekcie dochodzi do zahamowania progresji choroby w nowotworach B-komórkowych. Ibrutynib działa przeciwnowotworowo poprzez hamowanie proliferacji (namnażania) i indukcję apoptozy (śmierci) komórek nowotworowych.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Afatynib
  • Aksytynib
  • Alektynib
  • Bosutinib
  • Brygatynib
  • Cerytynib
  • Dabrafenib
  • Dasatynib
  • Enkorafenib
  • Erlotynib
  • Ewerolimus
  • Gefitynib
  • Imatynib
  • Kabozantynib
  • Kobimetynib
  • Kryzotynib
  • Nilotynib
  • Nintedanib
  • Palbocyklib
  • Pazopanib
  • Ponatynib
  • Regorafenib
  • Ruksolitynib
  • Rybocyklib
  • Sorafenib
  • Trametynib
  • Wandetanib
  • Wemurafenib

Wchłanianie ibrutynibu

Ibrutynib jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Wyższy stopień wchłaniania leku występuje po podaniu z posiłkiem. Stężenie maksymalne ibrutynibu osiągane jest po 1-2 h po podaniu.

Dystrybucja ibrutynibu

Ibrutynib wiąże się w 97,3% z białkami osocza, głównie z albuminami.

Metabolizm ibrutynibu

Ibrutynib jest metabolizowany przede wszystkim przy udziale enzymu CYP3A4 i w znacznie mniejszym stopniu przez CYP2D6. Głównym metabolitem jest dihydrodiol, który wykazuje około 15 razy słabszą aktywność farmakologiczną w porównaniu do związku macierzystego.

Wydalanie ibrutynibu

Okres półtrwania ibrutynibu wynosi 4-13 h. Wydalanie leku odbywa się w 80% z kałem (z czego <1% to postać niezmieniona), a poniżej 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij