Encyklopedia leków

Gadoteridol, Gadoteridol, Gadoteridolum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o gadoteridolu

Rok wprowadzenia na rynek
1992
Substancje aktywne
gadoteridol
Działanie gadoteridolu
diagnostyczne
Postacie gadoteridolu
roztwór do wstrzykiwań
Układy narządowe
układ endokrynny (dokrewny), układ kostny, układ krwiotwórczy i krew, układ moczowy, układ nerwowy i narządy zmysłów, układ płciowy męski, układ płciowy żeński, układ pokarmowy (trawienny), układ połączeń kości (stawy i jego elementy), układ krwionośny (sercowo-naczyniowy)
Specjalności medyczne
Radiologia i diagnostyka obrazowa
Rys historyczny gadoteridolu

Gadoteridol jest jednym z środków kontrastowych zawierających atom gadolinu. Jego cząsteczkę opracowano w latach 80-tych, a do lecznictwa dopuszczono w 1992 roku.

Wzór sumaryczny gadoteridolu

C17H29GdN4O7

Spis treści

Wskazania do stosowania gadoteridolu

Gadoteridol jest preparatem przeznaczonym do diagnostyki obrazowej. Wykorzystywany jest do badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI) różnych obszarów ciała, tkanek miękkich, narządów miąższowych, między innymi: głowy, szyi, układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek miękkich, wątroby, gruczołu piersiowego, ośrodkowego układu nerwowego, mózgu, rdzenia kręgowego oraz tkanek otaczających oraz do diagnostyki zmian patologicznych z nieprawidłowym unaczynieniem lub w przypadku których podejrzewa się uszkodzenie bariery krew-mózg.

Dawkowanie gadoteridolu

U dorosłych do diagnostyki MRI stosuje się następujące dawki: do badań układu mięśniowo-szkieletowego - 0,1 mmol/kg masy ciała; do badań mózgu, rdzenia kręgowego, wątroby, gruczołu piersiowego i miednicy 0,1–0,3 mmol/kg m.c (w przypadku podejrzenia przerzutów do mózgu lub innych zmian, które słabo kontrastują). U osób, u których istnieje ryzyko słabego kontrastowania lub w przypadku niejednoznacznych wyników albo ich braku, można po pół godziny od pierwszej dawki podać drugą, wynoszącą 0,2 mmol/kg m.c. Preparat może być również stosowany u dzieci powyżej 6 miesiąca życia w celu diagnostyki MRI mózgu oraz kręgosłupa w dawce 0,1 mmol/kg masy ciała. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w okresie okołooperacyjnym po przeszczepie wątroby, a także u dzieci pomiędzy 6 a 12 miesiącem życia, można stosować gadoteridol w dawce nie większej niż 0,1mmol/kg masy ciała, jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W takim wypadku nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas badania, ani nie powtarzać kontrastowania przed upływem 7 dni. Do celów diagnostycznych stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę. 

Przeciwskazania do stosowania gadoteridolu

Przeciwwskazaniem do stosowania gadoteridolu u pacjenta jest stwierdzona nadwrażliwość na ten lek lub inne leki zawierające gadolin.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania gadoteridolu

Ze względu na możliwe reakcje alergicznie, anafilaktyczne, rzekomoanafilaktyczne, oraz idiosynkrazję o różnym nasileniu, należy zachować szcególną ostrożność u pacjentów, u których w wywiadzie pojawia się alergia, reakcje na leki, inne zaburzenia rzekomoalergiczne, astma oskrzelowa lub inne reakcje alergiczne ze strony układu oddechowego. Powinni być oni uważnie obserwowani od momentu rozpoczęcia badania, w jego trakcie oraz  przez pewien czas po zakończeniu badania. Zawsze podczas podawania środków kontrastowych powinien być dostęny zestaw przeciwwstrząsowy oraz zestaw do przeprowadzenia RKO. Jeśli u pacjenta występują zmiany w mózgu lub stwierdzono padaczkę, istnieje większe ryzyko wystąpienia drgawek. Należy monitorować stan pacjenta oraz zapewnić dostęp do leków oraz środków koniecznych do opanowania drgawek, jeśli się pojawią. Ponieważ gadoteridol może wpływać na ułożenie odtlenowanych sierpowatych krwinek, które mogą przyczynić się do zamknięcią światła naczyń krwionośnych, należy zachować szczególną ostrożność u osób z anemią sierpowatokrwinkową, innymi hemoglobinopatiami lub anemiami hemolitycznymi. Przed zastosowaniem gadoteridolu zalecane jest przeprowadzanie testów laboratoryjnych w zakresie czynności nerek, ponieważ pacjenci z ostrym lub przewlekłym ciężkim zaburzeniem czynności nerek, a także pacjenci po przeszczepie wątroby, mogą być narażeni na wystąpienie nerkopochodnego zwłóknienia układowego. W tych grupach chorych, zastosowanie gadoteridolu do diagnostyki możliwe jest jedynie po ocenie stosunku korzyści i ryzyka. Nie zaleca się stosowania gadoteridolu u dzieci poniżej 6. miesiąca życia oraz u dzieci poniżej 18 lat do diagnozy MRI całego ciała. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku oraz monitorować ich czynność nerek.

Wpływ gadoteridolu na prowadzenie pojazdów

Gadoteridol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Po zastosowaniu gadoteridolu moga występować przemijające zmiany stężenia żelaza w surowicy (w granicach normy).

Wpływ gadoteridolu na ciążę

Nie istnieją dane na temat bezpieczeństwa stosowania gadoteridolu u kobiet ciężarnych, z tego względu nie należy stosować preparatu podczas ciąży, o ile stan kliniczny pacjentki tego nie wymaga.

Wpływ gadoteridolu na laktację

Gadoteridol w dawkach zwykle stosowanych w bardzo małych ilościach przenika do mleka matki, a także słabo wchłania się w jelitach dziecka. Z tego względu nie spodziewa się wystąpienia u dziecka działań niepożądanych. Lekarz wspólnie z matką karmiącą powinni podjąć decyzję, czy w ciągu 24 godzin od podania preparatu karmienie piersią będzie kontynuowane czy przerwane.

Wpływ gadoteridolu na płodność

Analizując wyniki badań na zwięrzętach laboratoryjnych, stwierdzono, iż gadoteridol w standardowych dawkach nie wpływał u nich na płodność ani na rozwój embrionu.

Inne możliwe skutki uboczne

Działania niepożądane gadoteridolu występują u mniej niż 2% pacjentów. Najczęściej (z częstotliwością ≥1/100 do <1/10) zgłaszano nudności. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się: bóle głowy, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia smaku, suchość w ustach, wymioty, wysypka, pokrzywka, świąd, przyspieszenie akcji serca, reakcje rzekomoanafliaktyczne, nasilone łzawienie, nagłe zaczerwienienie się powłok ciała, niedociśnienie, osłabienie, reakcje miejscowe oraz ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występują: ból brzucha, obrzęk języka, świąd jamy ustnej, zapalenie dziąseł, gorączka, ból w klatce piersiowej, sztywność mięśniowo-szkieletowa, obrzęk twarzy, kurcz krtani, duszność, kaszel, bezdech, świsty, zapalenie śluzówki nosa, niemiarowość węzłowa, szmy uszne, pogorszenie sprawności umysłowej, zaburzenia koordynacji ruchowej, drgawki, objawy lękowe, reakcje anafilaktyczne. Z nieznaną częstością zgłaszano również: zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania, obrzęki płuc, utratę przytomności, śpiączkę, reakcje wazowagalne oraz ostrą niewydolność nerek.

Objawy przedawkowania gadoteridolu

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania gadoteridolu. Podając zwiększone dawki w trakcie badań klinicznych, nie zaobserwowano żadnych objawów przedawkowania.

Mechanizm działania gadoteridolu

Gadoteridol jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym o budowie niejonowej, służącym do obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Cząsteczka preparatu, umieszczona w polu magnetycznym, skraca czas relaksacji podłużnej (T1) w obszarach diagnostycznych (z największą intensywnością na obrazach T1-zależnych). Przerwanie bariery krew-mózg lub obecność sieci naczyń krwionośnych umożliwia dotarcie środka obrazującego do zmian nowotworych, ropni czy zawału podostrego.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Amidotryzoinian
  • Aminolewulinian heksylu
  • Florbetaben (18F)
  • Flucyklowina (18 F)
  • Fluoresceina
  • Gadobenian dimegluminy
  • Gadobutrol
  • Gadodiamid
  • Gadoksetynian sodu
  • Gadowersetamid
  • Heksafluorek siarki
  • Joflupan (123 I)
  • Joheksol
  • Jopromid
  • Jowersol
  • Kwas gadoterynowy
  • Metyrapon
  • Perflutren
  • Regadenozon
  • Siarczan baru

Dystrybucja gadoteridolu

Objętość dystrybucji gadoteridolu jest równa objętości płynu pozakomórkowego i wynosi 204 ± 58 ml/kg. Nie stwierdzono, czy preparat ten wiąże się z białkami krwi.

Wydalanie gadoteridolu

Gadoteridol jest wydalany z moczem. Około 94% (odchylenie 4,8%) podanej dożylnie dawki ulega wydaleniu w ciągu 24 godzin.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij