Encyklopedia leków

Brentuksymabu wedotin, Brentuximab vedotin, Brentuximab vedotin - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o brentuksymabie wedotin

Rok wprowadzenia na rynek
2011
Substancje aktywne
brentuksymabu vedotin, brentuksymabu wedotin
Działanie brentuksymabu wedotin
przeciwnowotworowe (cytostatyczne, cytotoksyczne)
Postacie brentuksymabu wedotin
proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Układy narządowe
układ krwiotwórczy i krew, układ limfatyczny (chłonny)
Specjalności medyczne
Hematologia, Onkologia kliniczna
Rys historyczny brentuksymabu wedotin

Brentuksymabu wedotin został zatwierdzony do użytku medycznego w Stanach Zjednoczonych przez Agencję Żywności i Leków (FDA) dnia 19 sierpnia 2011 roku. Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie substancji czynnej na rynek farmaceutyczny była firma Seattle Genetics. Z kolei Europejska Agencja Leków wydała taką zgodę dnia 25 października 2012 roku. W tym wypadku podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie leku na rynek była firma Takeda.

Wzór sumaryczny brentuksymabu wedotin

C6476H9930N1690O2030S40

Spis treści

Wskazania do stosowania brentuksymabu wedotin

Brentuksymabu wedotin jest stosowany w leczeniu chłoniaka ziarniczego CD30+ oraz chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. Substancja czynna jest wskazana zarówno u chorych, u których może dojść do nawrotu schorzenia jak i u pacjentów, u których dotychczas zastosowane leczenie nie przyniosło skutku.

Dawkowanie brentuksymabu wedotin

Brentuksymabu wedotin stosuje się we wlewie dożylnym, który zazwyczaj trwa 30 minut.

Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej, odpowiedzi klinicznej pacjenta (modyfikacja dawki w razie wystąpienia neutropenii), masy ciała, chorób towarzyszących (zaburzenia czynności nerek i wątroby).

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 1,8 mg/kg.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: 1,2 mg/kg.

Przeciwskazania do stosowania brentuksymabu wedotin

Przeciwwskazaniem są nadwrażliwość na brentuksymabu wedotin.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania brentuksymabu wedotin

W czasie terapii substancją czynną pacjent powinien być wnikliwie obserwowany przez lekarza prowadzącego pod kątem wystąpienia objawów neurologicznych, psychicznych i zaburzenia funkcji poznawczych. Stwierdzono bowiem, że w tej grupie chorych może dojść do reaktywacji wirusa Johna Cunninghama, co powoduje postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię.

Stosowanie brentuksymabu wedotin związane jest z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki i w konsekwencji śmierci pacjenta. Jeśli u pacjenta dojdzie do rozwoju takiego stanu, wówczas należy przerwać leczenie substancją czynną.

Stosowanie brentuksymabu wedotin związane jest z ryzykiem toksycznego działania substancji czynnej na płuca. Jeśli u pacjenta dojdzie do rozwoju na przykład zapalenia płuc czy ostrej niewydolności oddechowej, wówczas należy przerwać terapię.

Stosowanie brentuksymabu wedotin związane jest z ryzykiem wystąpienia u chorego ciężkich zakażeń oraz zakażeń oportunistycznych. Zaleca się obserwację pacjenta pod tym kątem.

Jeśli u chorego dojdzie do wstrząsu anafilaktycznego, należy przerwać terapię substancją czynną i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Leczenie brentuksymabem wedotin może prowadzić u pacjenta do zespołu rozpadu guza, a także rozwoju neuropatii obwodowej (czuciowej i ruchowej) i powikłań żołądkowo–jelitowych. Zaleca się obserwacje pacjenta pod kątem wystąpienia powyższych objawów.

Zaleca się okresowe badania morfologii krwi, ponieważ u pacjentów leczonych substancją czynną obserwowano: niedokrwistość, trombocytopenię, neutropenię, a także gorączkę neutropeniczną.

Zaleca się okresowe badanie aktywności aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginianowej, ponieważ u pacjentów, którym podawano brentuksymabu wedotin, często stwierdzano przypadki hepatotoksyczności.

Jeśli u pacjenta w czasie terapii wystąpi hiperglikemia, należy wdrożyć odpowiednie leczenie, obniżające poziom cukru.

Podawanie substancji należy przerwać, jeśli u chorego dojdzie do rozwoju zespołu Stevens–Johnsona i toksycznej rozpływnej martwicy naskórka.

Brak badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej w grupach wiekowych poniżej 18 roku życia oraz powyżej 65 roku życia.

Przeciwwskazania brentuksymabu wedotin do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Substancji czynnej nie należy łączyć z bleomycyną. Może dojść do wystąpienia toksyczności płucnej.

Interakcje brentuksymabu wedotin z innymi substancjami czynnymi

Jednoczesne podawanie brentuksymabu vedotin z silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp może nasilać wystąpienie neutropenii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
W wyniku jednoczesnego przyjmowania substancji czynnych może dojść u pacjenta do spadku liczby krwinek białych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deferypron (Deferiprone) antidota - odtrutki i środki chelatujące
W związku z tym, że brentuksymabu wedotin może podnosić stężenie cukru we krwi, może okazać się konieczne dostosowanie dawki eksenatydu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Eksenatyd (Exenatide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
W wyniku jednoczesnego przyjmowania substancji czynnych może dojść u pacjenta do spadku liczby krwinek białych, czerwonych oraz płytek krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Topotekan (Topotecan) inne leki przeciwnowotworowe
W wyniku jednoczesnego stosowania substancji czynnych może dojść do nasilenia działań niepożądanych brentuksymabu wedotin.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Rolapitant (Rolapitant) antagoniści receptorów neurokiniowych 1 - NK1
Substancje czynne nie powinny być stosowane razem ze względu na wystąpienie toksyczności płucnej.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bleomycyna (Bleomycin) antybiotyki cytostatyczne

Interakcje brentuksymabu wedotin z pożywieniem

Grejpfrut hamuje metabolizm CYP3A4, co może zwiększyć stężenie aurystatny E jednometylowanej (przeciwnowotworowego składnika brentuksymabu wedotin w surowicy). Zaleca się zachowanie ostrożności.

Dziurawiec zwyczajny indukuje metabolizm CYP3A4, co może zmniejszać stężenie aurystatny E jednometylowanej (przeciwnowotworowego składnika brentuksymabu wedotin w surowicy). Zaleca się zachowanie ostrożności.

Wpływ brentuksymabu wedotin na prowadzenie pojazdów

Brentuksymabu wedotin może powodować nieznaczne objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się jedynie zachowanie ostrożności w czasie wykonywania wyżej wymienionych czynności.

Wpływ brentuksymabu wedotin na ciążę

Brak danych klinicznych opisujących wpływ substancji czynnej na ciążę. Dane związane z badaniami na zwierzętach wykazały jej szkodliwe działanie. Nie zaleca się stosowania brentuksymabu wedotin w tym okresie, chyba że lekarz prowadzący zaleci inaczej, po wcześniejszym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Wpływ brentuksymabu wedotin na laktację

Nie wiadomo czy brentuksymabu wedotin oraz jego metabolity są obecne w mleku kobiecym. Nie zaleca się jego stosowania w okresie laktacji.

Wpływ brentuksymabu wedotin na płodność

Badania niekliniczne wykazały, że substancja czynna wykazuje toksyczne działanie na jądra. W związku z powyższym mężczyźni powinni powstrzymać się w czasie leczenia oraz około 6 miesięcy po jego zakończeniu od reprodukcji.

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie we wlewie dożylnym: wstrząs septyczny, zakażenia ogólne, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia wirusem opryszczki, półpasiec, zapalenie płuc, cytomegalia lub jej nawroty, zakażenia drożdżakowe jamy ustnej, ból pleców, zmęczenie, dreszcze, zmniejszenie masy ciała, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, gorączka neutropeniczna, niedokrwistość, trombocytopenia, neutropenia, zespół rozpadu guza, hiperglikemia, reakcje anafilaktyczne, obwodowa neuropatia czuciowa i ruchowa, zaparcia, ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności, duszność, kaszel, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i asparaginianowej, ostre zapalenie trzustki, zawroty głowy, polineuropatia demielinizacyjna, wysypka, świąd, łysienie, ból stawów, ból mięśni, gorączka, zespół Stevens–Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka, reakcje związane z podaniem wlewu.

Objawy przedawkowania brentuksymabu wedotin

W zależności od przyjętej dawki substancji czynnej może dojść do nasilenia działań niepożądanych, a przede wszystkim rozwoju neutropenii.

Mechanizm działania brentuksymabu wedotin

Brentuksymabu wedotin jest połączeniem przeciwciała i leku. Przeciwciało transportuje lek przeciwnowotworowy (aurystatnę E jednometylowaną), powodując wybiórczą apoptozę komórek nowotworowych z ekspresją CD30. Wiązanie substancji czynnej do CD30 na powierzchni komórek zapoczątkowuje internalizację kompleksu, który następnie przenika do przestrzeni lizosomalnej. W obrębie komórki, poprzez rozkład proteolityczny, uwalniany jest cytotoksyczny lek, którego mechanizm działania polega na rozerwaniu sieci mikrotubuli w obrębie komórki. Proces ten indukuje zatrzymanie cyklu komórkowego i powoduje śmierć komórek nowotworowych z ekspresją CD30.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Awelumab
  • Bewacyzumab
  • Blinatumomab
  • Daratumumab
  • Dinutuksymab beta
  • Elotuzumab
  • Inotuzumab ozogamycyny
  • Ipilimumab
  • Katumaksomab
  • Necytumumab
  • Niwolumab
  • Obinutuzumab
  • Ofatumumab
  • Olaratumab
  • Panitumumab
  • Pembrolizumab
  • Petruzumab
  • Ramucyrumab
  • Rytuksymab
  • Trastuzumab

Wchłanianie brentuksymabu wedotin

Stężenie maksymalne substancji czynnej osiągane jest pod koniec wlewu.

Dystrybucja brentuksymabu wedotin

Wiązanie składnika brentuksymabu wedotin czyli aurystatny E jednometylowanej z białkami osocza wynosi około od 68% do 82%. Na podstawie badań farmakokinetycznych obliczono, że objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym to wartość od 6 do 10 l.

Metabolizm brentuksymabu wedotin

Dane związane z badaniami na zwierzętach i ludziach wskazują, że tylko niewielka część aurystatny E jednometylowanej uwalnianej z brentuksymabu wedotin jest metabolizowana. Dane in vitro pokazują, że metabolizm aurystatny E jednometylowanej zachodzi głównie na drodze utleniania przez CYP3A4/5. Badania in vitro z użyciem mikrosomów ludzkiej wątroby wskazują, że  aurystatna E jednometylowana hamuje CYP3A4/5, ale nie inne jego izoformy. Ponadto substancja nie indukowała żadnych głównych enzymów CYP450 w pierwotnych hodowlach ludzkich hepatocytów.

Wydalanie brentuksymabu wedotin

Wydalanie substancji czynnej odbywa się głównie z kałem (około 72% dawki), w drugiej kolejności z moczem (około 28% dawki).

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij