Encyklopedia leków

Biperyden, Biperiden, Biperidenum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o biperydenie

Rok wprowadzenia na rynek
1977
Substancje aktywne
chlorowodorek biperydenu
Działanie biperydenu
przeciwparkinsonowskie
Postacie biperydenu
roztwór do wstrzykiwań, tabletki, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Układy narządowe
układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Neurologia
Wzór sumaryczny biperydenu

C21H29NO

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające biperyden

Wskazania do stosowania biperydenu

Biperyden jest stosowany w leczeniu objawów choroby Parkinsona, takich jak spowolnienie ruchowe, drżenie kończyn, sztywność mięśniowa, niestabilność postawy. Wskazaniem do stosowania biperydenu są także dystonie (mimowolne ruchy), akatyzje (chęć bycia w ciągłym ruchu) indukowane innymi lekami (np. przeciwpsychotycznymi) i inne zaburzenia ruchowe m.in. kręcz karku, skurcze języka, skurcze mięśni gardła, zespół Meige'a. Biperyden w formie iniekcji jest stosowany również w zatruciu nikotyną i organicznymi związkami fosforu.

Dawkowanie biperydenu

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej, wieku, masy ciała, chorób towarzyszących (zaburzona praca nerek, niewydolność wątroby) itp.
Biperyden w postaci doustnej najlepiej przyjmować w trakcie lub bezpośrednio po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
Maksymalna dawka dobowa dla osób dorosłych: 16 mg.
Maksymalna dawka dobowa dla dzieci w wieku 3-15 lat: 6 mg. 
Dawkę leku należy zwiększać stopniowo.
Gdy wymagane jest natychmiastowe działanie, lek można podać w formie iniekcji w maksymalnej dawce dobowej 10-20 mg.

Przeciwskazania do stosowania biperydenu

Przeciwwskazaniem są nadwrażliwość na biperyden, jaskra z wąskim kątem przesączania, niedrożność mechaniczna w obrębie przewodu pokarmowego, przerost okrężnicy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania biperydenu

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku osób w wieku podeszłym z organicznymi uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
Podczas stosowania leku mogą wystąpić zaburzenia w oddawaniu moczu i całkowite zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Przed przyjęciem leku należy opróżnić pęcherz moczowy.
Biperyden może zwiększać częstość napadów drgawkowych.
Nie należy nagle odstawiać leku, ze względu na ryzyko nawrotu choroby.
W trakcie stosowania leku należy regularnie monitorować ciśnienie wewnątrzgałkowe.
Skutkiem działania biperydenu jest uczucie suchości w jamie ustnej.

Interakcje biperydenu z innymi substancjami czynnymi

Występowanie objawów przegrzania organizmu (nudności, wymioty, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości)
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Zonisamid (Zonisamide) inne leki przeciwpadaczkowe
Obniżenie skuteczności terapeutycznej leków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ambenonium (Ambenonium) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Amifamprydyna (Amifampridine) inne substancje działające na układ nerwowy
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Distygmina (Distigmime) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Donepezil (Donepezil) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Galantamina (Galantamine) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Neostygmina (Neostigmine) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Pilokarpina (Pilocarpine) agoniści receptorów muskarynowych
Pirydostygmina (Pyridostigmine, pyridostigmine bromide, pyridostigmine iodide) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Rywastygmina (Rivastigmine) inhibitory AChE - inhibitory acetylocholinoesterazy
Wystąpienie uporczywych zaparć.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Loperamid (Loperamide) leki przeciwbiegunkowe
Sukralfat (Sucralfate) selektywne leki osłaniające stosowane w chorobie wrzodowej
Nasilenie działań niepożądanych: suchość w jamie ustnej, zaparcia, zaburzenia widzenia, koncentracji i oddawania moczu, przyspieszenie pracy serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Dimetynden (Dimetindene) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Fezoterodyna (Fesoterodine) leki stosowane w częstomoczu i w nietrzymaniu moczu
Hydroksyzyna (Hydroxyzine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Klomipramina (Clomipramine) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Oksykodon (Oxycodone) agoniści receptora opioidowego
Prochlorperazyna (Prochlorperazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Solifenacyna (Solifenacin) leki stosowane w częstomoczu i w nietrzymaniu moczu
Nasilenie zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza niedrożności jelit.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Akarboza (Acarbose) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory alfa-glukozydazy
Wystąpienie nadmiernego uspokojenia, senności, dezorientacji, zaburzenia oddychania, ryzyko bezdechu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Baklofen (Baclofen) leki zwiotczające mięśnie o działaniu ośrodkowym o zróżnicowanym mechanizmie działania
Diazepam (Diazepam) BZD - benzodiazepiny
Difenhydramina (Diphenhydramine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Estazolam (Estazolam) BZD - benzodiazepiny
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Klonazepam (Clonazepam) leki przeciwpadaczkowe - analogi GABA
Klorazepat (Clorazepate; clorazepate dipotassium) BZD - benzodiazepiny
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Kwas walproinowy (Valproic acid) inne leki przeciwpadaczkowe
Lamotrygina (Lamotrigine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Nefopam (Nefopam) inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
Okskarbazepina (Oxcarbazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Prymidon (Primidone) barbiturany i pochodne
Zaleplon (Zaleplon) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Zmniejszenie skuteczności terapeutycznej haloperidolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Nasilenie działań niepożądanych tolterodyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Tolterodyna (Tolterodine) leki stosowane w częstomoczu i w nietrzymaniu moczu
Zmniejszenie wchłaniania buprenorfiny przyjętej podjęzykowo, ze względu na zmniejszenie wydzielania śłiny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Buprenorfina (Buprenorphine) substancje o działaniu agonistyczno-antagonistycznym na receptory opioidowe
Zwiększenie działania moczopędnego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Chlorotalidon (Chlorthalidone) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Klopamid (Clopamide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Nasilenie działań niepożądanych digoksyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Digoksyna (Digoxin) glikozydy nasercowe
Nasilenie działania indapamidu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Indapamid (Indapamide) sulfonamidy
Zahamowanie działania karwedilolu na serce.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Karwedilol (Carvedilol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Osłabienie działania lewodopy.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewodopa (Levodopa) DOPA i pochodne
Nasilenie działania moczopędnego i hipotensyjnego hydrochlorotiazydu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Nasilenie działań niepożądanych petydyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Petydyna (Pethidine) agoniści receptora opioidowego
Zmniejszenie skuteczności terapeutycznej metoklopramidu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Metoklopramid (Metoclopramide) prokinetyki o zróżnicowanym mechanizmie działania

Interakcje biperydenu z alkoholem

Biperyden może nasilać działanie alkoholu, dlatego należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia biperydenem.

Wpływ biperydenu na prowadzenie pojazdów

Biperyden, nawet jeśli stosowany jest w zalecanych dawkach terapeutycznych, może w znacznym stopniu upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. 

Inne rodzaje interakcji

Jednoczesne stosowanie biperydenu z preparatami zawierającymi potas może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (podrażnienia, owrzodzenia, krwawienia z przewodu pokarmowego). Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy. Jeżeli leki zostały zalecone przez różnych lekarzy to wymagana jest konsultacja, aby ocenić ryzyko wynikające z połączenia preparatów w konkretnych dawkach.

Wpływ biperydenu na ciążę

Brakuje badań, które sugerowałyby, że biperyden działa teratogennie. Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u kobiet w ciąży, ze względu na brak jednoznacznych dowodów wpływu leku na ciążę.

Wpływ biperydenu na laktację

Biperyden przenika do mleka kobiety i może hamować laktację. Zalecane jest odstawienie leku na okres karmienia piersią.

Skutki uboczne (podanie doustne)

bezsenność
Niezbyt często
nudności
Niezbyt często
dezorientacja
Niezbyt często
omamy
Niezbyt często
pobudzenie
Niezbyt często
tachykardia
Niezbyt często
lęk
Niezbyt często
senność
Niezbyt często
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często
zaburzenia pamięci
Niezbyt często
zaburzenia żołądkowe
Niezbyt często
zawroty głowy
Niezbyt często
zmęczenie
Niezbyt często
drżenia mięśniowe
Niezbyt często
nerwowość
Bardzo rzadko
rozszerzenie źrenic
Bardzo rzadko
zaburzenia akomodacji
Bardzo rzadko
ból głowy
Bardzo rzadko
drgawki
Bardzo rzadko
zaparcia
Bardzo rzadko
zatrzymanie moczu
Bardzo rzadko
dyskineza
Bardzo rzadko
euforia
Bardzo rzadko
bradykardia
Bardzo rzadko
nadwrażliwość
Bardzo rzadko
zaburzenia mowy
Bardzo rzadko
ataksja
Bardzo rzadko
zaburzenia oddawania moczu
Bardzo rzadko
wysypka alergiczna
Bardzo rzadko
jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Bardzo rzadko
zmniejszenie wydzielania potu
Bardzo rzadko
zapalenie przyusznic
Częstotliwość nieznana
skrócenie snu REM
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

W przypadku podania biperydenu w postaci iniekcji skutki uboczne są takie same jak w przypadku podania doustnego.

Objawy przedawkowania biperydenu

Wśród objawów przedawkowania biperydenu wyróżnia się suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, zwolnienie pracy przewodu pokarmowego, zaczerwienienie twarzy, wzrost temperatury ciała, zaburzenia świadomości, splątanie, dezorientację. W zależności od przyjętej dawki może wystąpić zatrzymanie oddechu.

Mechanizm działania biperydenu

Biperyden jest antagonistą (blokerem) cholinergicznych receptorów muskarynowych. Oddziałuje przede wszystkim na receptory zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym (M1), z niewielkim wpływem na obwodowy układ nerwowy. Dzięki hamowaniu układu cholinergicznego, biperyden przywraca równowagę pomiędzy układem dopaminergicznym i cholinergicznym. Działanie to prowadzi do znoszenia objawów parkinsonowskich, które indukowane są czynnikami genetycznymi, niektórymi lekami (np. przeciwpsychotycznymi), neurotoksynami lub udarem. Efektem działania biperydenu jest zmniejszenie drżenia spoczynkowego, sztywności mięśniowej, hipokinezji (niewystarczającej aktywności ruchowej).

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Aklidyna
  • Atropina
  • Bromek Ipratropium
  • Glikopironium
  • Pridinol
  • Tiotropium (Bromek tiotropiowy)
  • Tropikamid
  • Trospiowy chlorek
  • Umeklidynium

Wchłanianie biperydenu

Biodostępność leku po podaniu doustnym wynosi 87%. Stężenie maksymalne jest osiągane w ciągu 0,5-2 h.

Dystrybucja biperydenu

W przypadku kobiet biperyden łączy się w 94% z białkami osocza, a u mężczyzn stopień wiązania z białkami wynosi 93%. Lek przenika do mleka kobiecego, gdzie osiąga stężenie takie samo jak w osoczu.

Metabolizm biperydenu

Nie poznano dokładnego metabolizmu biperydenu. Wiadomo, że ulega on w całości przemianom do metabolitów m.in. w reakcji hydroksylacji.

Wydalanie biperydenu

Wydalanie biperydenu zachodzi w równym stopniu z moczem i z kałem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij