Peramiwir Peramivir - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Peramiwir, Peramivir, Peramivir - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o peramiwir

Rok wprowadzenia na rynek
2014
Działanie peramiwiru
przeciwwirusowe
Postacie peramiwiru
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Układy narządowe
układ immunologiczny (odpornościowy)
Specjalności medyczne
Medycyna rodzinna, Pediatria
Wzór sumaryczny peramiwiru

C15H28N4O4

Spis treści

Wskazania do stosowania peramiwiru

Peramiwir jest wskazany do stosowania w leczeniu niepowikłanej  grypy u dzieci w wieku powyżej 2 lat i osób dorosłych.

Brak danych potwierdzających skuteczność stosowania peramiwiru w leczeniu grypy typu B oraz w leczeniu grypy powikłanej.

Dawkowanie peramiwiru

Peramiwir podaje się w postaci jednorazowej dawki w ciągu 48h od momentu wystąpienia pierwszych objawów grypy. Lek podaje się w postaci infuzji dożylnej, która powinna trwać od 15 do 30 minut.

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od wieku, masy ciała oraz chorób towarzyszących (zaburzona praca nerek). 

Zalecana jednorazowa dawka peramiwiru u dzieci o masie ciała < 50 kg wynosi 12 mg/kg mc. Dawka jednorazowa u dzieci o masie ciała ≥ 50 kg  oraz u dorosłych wynosi 600 mg.

Nie ma potrzeby modyfikować dawki u osób w podeszłym wieku.

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy zmniejszyć dawkę leku zależnie od wartości wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Zalecane dawki jednorazowe dla osób ze schorzeniami nerek mieszczą się w granicach 200–600 mg.

Przeciwskazania do stosowania peramiwiru

Przeciwwskazaniem do stosowania peramiwiru jest nadwrażliwość na substancję czynną.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania peramiwiru

Peramiwir może wywoływać ciężkie reakcje skórne np. rumień wielopostaciowy, martwicę toksyczno - rozpływową naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona. Informowano również o występowaniu reakcji anafilaktycznych.

Podczas stosowania peramiwiru u dzieci i młodzieży obserwowano występowanie majaczenia, omamów oraz innych nietypowych zachowań. Zazwyczaj objawy te występowały nagle i szybko ustępowały. Nie został ustalony związek leku z występowaniem tych objawów jednak należy uważnie obserwować pacjentów chorych na grypę, których leczy się za pomocą peramiwiru.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania leku pacjentom z zaburzeniami nerek, szczególnie osobom starszym z chorobami współistniejącymi. U pacjentów chorych na grypę, leczonych peramiwirem występowała ostra niewydolność nerek, niewydolność przednerkową, zaburzenia pracy nerek, bezmocz a także zwiększone stężenie kreatyniny we krwi. Nie udowodniono związku peramiwiru z tymi działaniami. 

Zmniejszoną wrażliwość na peramiwir wykazuje wirus grypy A/H1N1 zawierający mutację H275Y, dlatego podejmując decyzję o leczeni należy wziąć pod uwagę tą informację.

Peramiwir nie jest skuteczny w leczeniu chorób bakteryjnych, rozpoczynających się objawami przypominającymi grypę.

Przeciwwskazania peramiwiru do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Nie zaleca się podawania  żywej atenuowanej szczepionki przeciw grypie w ciągu 48 godzin od zastosowania leku peramiwir, ze względu na ryzyko zmniejszenia immunogenności szczepionki.

Interakcje peramiwiru z innymi substancjami czynnymi

Oporność krzyżowa.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Oseltamiwir (Oseltamivir) inhibitory neuraminidazy
Zanamiwir (Zanamivir) inhibitory neuraminidazy

Wpływ peramiwiru na prowadzenie pojazdów

Peramiwir nie wykazuje wpływu lub wpływ ten jest nieistotny  na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Obserwowano zwiększone stężenie kreatyniny we krwi u pacjentów chorych na grypę z osłabioną czynnością nerek. Często dochodzi do zmniejszenia liczby neutrofilów oraz zwiększenia aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi po zastosowaniu peramiwiru.

Niezbyt często obserwowano: zmniejszone stężenie albumin we krwi, zwiększone stężenie chlorków, zmniejszone stężenie glukozy we krwi, zwiększone stężenie sodu i potasu we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego oraz zwiększone stężenie białka całkowitego.

Peramiwir może również wpływać na zwiększone stężenie mocznika we krwi. Po zastosowaniu leku można zaobserwować obecność krwi oraz urobiliny w moczu. Obserwowano również zwiększenie stężenia ciał ketonowych w moczu u  osób stosujących peramiwir.

Wpływ peramiwiru na ciążę

Istnieją ograniczone dane (badania przeprowadzone na grupie mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży, dlatego w celu zachowania ostrożności wskazane jest unikanie podawania peramiwiru ciężarnym.

Wpływ peramiwiru na laktację

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku. Możliwe jest przenikanie leku do mleka matki. Istnieje ryzyko zagrożenia dla noworodków karmionych piersią. Przed podjęciem decyzji o zastosowaniu leku u  kobiet karmiących należy rozważyć korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia peramiwirem.

Wpływ peramiwiru na płodność

Brak danych dotyczących wpływu peramiwiru na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach wykazano, że lek nie wywiera wpływu na płodność zwierząt.

Inne możliwe skutki uboczne

Po dożylnym zastosowaniu peramiwiru często obserwowano występowanie nudności oraz wymiotów. Pacjenci skarżyli się na zmęczenie oraz dyskomfort w klatce piersiowej. Niezbyt często obserwowano zapalenie skóry, pokrzywkę oraz wykwity polekowe. Zdarzały się przypadki niewyraźnego widzenia, bólu w nadbrzuszu oraz zapalenia żołądka.

Częste działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży po zastosowaniu peramiwiru, które nie były obserwowane u osób dorosłych to: wysypka w miejscu wstrzyknięcia, przekrwienie błony bębenkowej, świąd, nadmierna aktywność psychoruchowa oraz podwyższona temperatura ciała.

Mechanizm działania peramiwiru

Peramiwir to inhibitor neuraminidazy wirusa grypy.

Neuraminidaza to enzym, który przyczynia się do uwalniania wirusa z błon plazmatycznych zakażonych komórek. Enzym ten, odpowiada również za dalsze rozprzestrzenianie wirusa w organizmie. Wykazuje wpływ na wnikanie cząsteczek wirusa do niezakażonych komórek.

W badaniach klinicznych wykazano oporność wirusa A/H1N1 z mutacją H275Y na peramiwir.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Oseltamiwir
  • Peramiwir
  • Zanamiwir

Wchłanianie peramiwiru

Po dożylnym podawaniu 600 mg peramiwiru (przez 30 minut) w postaci jednorazowej dawki, stężenie maksymalne osiągnięto pod koniec infuzji.

Dystrybucja peramiwiru

Peramiwir w warunkach in vitro wiąże się w stopniu mniejszym niż 30% z białkami osocza ludzkiego.

Metabolizm peramiwiru

Peramiwir u ludzi nie jest metabolizowany w stopniu znaczącym.

Wydalanie peramiwiru

Lek jest wydalany głownie przez nerki. Okres półtrwania wynosi 20h po podaniu zdrowym osobom jednorazowej dawki 600 mg.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij