Przygotowanie do ciąży

Decydując się na dziecko, każda kobieta musi postarać się odpowiednio przygotować do ciąży oraz porodu. Takie przygotowanie powinno rozpocząć się na około rok przed planowaną ciążą oraz obejmować wykonanie badań lekarskich, jak również właściwy styl życia, na który składa się odżywianie, aktywność fizyczna, używki oraz zabiegi pielęgnujące własne ciało.

Zatem od czego należałoby zacząć staranie o przyszłego członka rodziny? Od wykonania szeregu badań.
 

•     Badanie
•     Badania lekarskie i laboratoryjne
•     Badania ginekologiczne
•     Badania genetyczne
•     Badania stomatologiczne

Badania

Zarówno przyszła mama, jak i przyszły tata, muszą wykonać kilka badań, nawet, jeśli czują się zupełnie zdrowi. Ma to na celu zabezpieczyć ich przyszłe maleństwo przed ewentualnym schorzeniem, którego mogłoby się nabawić od nieświadomych swojej choroby rodziców. Wcześniejsze badania umożliwiają rodzicom poprawienie swojego stanu zdrowia, oczywiście, jeśli zajdzie taka konieczność. Dlatego bardzo ważne jest by obydwoje spotkali się z ginekologiem i wspólnie przedyskutowali wszystkie aspekty związane z poczęciem nowego życia.

Badania lekarskie i laboratoryjne

Przyszli rodzice powinni wspólnie wybrać się do swojego lekarza rodzinnego i poinformować go o tym, że planują mieć dziecko. Wtedy lekarz zleci im odpowiednie badania.

Zarówno dla mamy, jak i dla taty, lekarz zaleci wykonanie:
 

•     Morfologii krwi
•     Szybkości opadania krwinek czerwonych (OB)
•     Badania ogólnego moczu
•     Poziomu glukozy
•     Poziomu transaminaz wątrobowych (ALAT i ASPAT)
•     Poziomu antygenu Hbs
  
  Dzięki tym badaniom przyszli rodzice dowiedzą się czy:
  
  1. Nie cierpią na niedokrwistość -
  
  poinformuje o tym poziom hemoglobiny, hematokrytu oraz czerwonych ciałek krwi (erytrocytów) oznaczany w morfologii
  
  2. W ich organizmie nie toczy się stan zapalny -
  
  wiedzy na ten temat dostarczy poziom białych krwinek (leukocytów) oraz płytek krwi (trombocytów) także zawarty w morfologii oraz wynik OB.
  
  3. Nie mają problemów z zakażeniem w drogach moczowych
  
  Informacje uzyskane z badania moczu -
  
  4. Ich wątroba funkcjonuje prawidłowo -
  
  będą  to wiedzieć na podstawie wysokości poziomu transaminaz
  
  5. Nie mają problemów z poziomem cukru -
  
  Poziom zbadany z próbki krwi powie czy nie jest go za dużo, albo za mało
  
  6.Nie są nosicielami żółtaczki typu B (WZW B) -
  
  dzięki oznaczeniu antygenu Hbs
  
  Dodatkowo, przyszła mama powinna wykonać:
  
      * Badanie poziomu hormonów tarczycy (TSH, FT3, FT4)
  
  Aby przekonać  się czy nie choruje na nadczynność lub niedoczynność tego narządu.
  
      * Badanie przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku toxoplazmozy
  
  Jest to odzwierzęca choroba, którą można zarazić się od swojego pupila (częściej kota, rzadziej psa) lub jedząc surowe mięso. Dla osoby dorosłej zakażenie jest zazwyczaj bezobjawowe i nie wymaga leczenia. O przebyciu dawnego zakażenia świadczy poniesiony poziom przeciwciał IgG. Natomiast wysokie miano przeciwciał klasy IgM sugeruje świeże zakażenie, które jest niesłychanie groźne dla płodu i w porę nie wykryte oraz nie leczone może przyczynić się do powstania szeregu wad wrodzonych u dziecka.
  
      * Badanie przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku cytomegalii
  
  Jest to wirus, który dla dorosłej osoby nie jest groźny, natomiast w ciąży, dla dziecka, bywa śmiertelny. Dlatego tak ważne jest wykonanie tego badania. Przy rozpoznaniu świeżego zakażenia (wysokie miano IgM) konieczne jest natychmiastowe włączenie leczenia.
  
      * Badanie przeciwciał  skierowanych przeciwko wirusowi różyczki
  
  Każda dziewczynka w wieku 10-13 lat podlega obowiązkowemu szczepieniu przeciwko tej chorobie i wytwarza przeciwciała wymierzone w wirusa. Aczkolwiek,  z czasem poziom uodparniających przeciwciał może się obniżyć i przestać zabezpieczać kobietę przed wirusem. Dlatego, przed zajściem w ciążę, należy oznaczyć przeciwciała i ewentualnie poddać się uzupełniającemu szczepieniu. Należy także pamiętać o tym, że przebycie różyczki w przeszłości nie oznacza, że nie możemy zachorować na nią ponownie. Dlatego też nawet kobiety, które na nią chorowały, muszą zachować czujność i oznaczyć przeciwciała.

Badanie ginekologiczne

Bardzo ważne jest, aby w okresie planowania ciąży, jak również w jej trakcie, kobieta była pod stałą opieką jednego ginekologa. Kobieta powinna wybrać lekarza, do którego będzie miała pełne zaufanie. W końcu będzie to lekarz, którego zadanie to sprawowanie opieki zarówno nad matką, jak i nad jej przyszłym dzieckiem. Zatem na lekarzu spoczywa duża odpowiedzialność, gdyż troszczy się on jednocześnie o dwa życia. Dlatego też kobieta musi z lekarzem współpracować, mówić mu o wszystkim, co ją niepokoi, dzielić się z nim wszystkimi wątpliwościami, jak również pytać o wszystko, co tylko chce wiedzieć.  Lekarz natomiast musi cierpliwie odpowiadać na wszystkie pytania, tłumaczyć wątpliwości, mówić zrozumiałym dla pacjentki językiem, jak również dopuszczać możliwość badania kobiety w obecności partnera, gdyż dla niektórych pań w okresie ciąży jest to bardzo ważne.

W trakcie pierwszej wizyty lekarz powinien dobrze poznać swoją pacjentkę. Chodzi tu o jej przeszłość i przebyte choroby, ewentualne leki, które przyjmowała lub przyjmuje, a także używki i styl życia.

W czasie pierwszej wizyty ginekolog zleci następujące badania:
 

•     Cytologię
•     Ocenę stopnia czystości pochwy
•     USG narządu rodnego
•     USG piersi
•     Poziomy żeńskich hormonów płciowych
•     Grupę krwi oraz oznaczenie czynnika Rh
•     Pomiar wagi i ciśnienia

Lekarz zapyta także, na jakie badania skierował pacjentkę lekarz rodzinny i poprosi o ich wyniki. Jeśli uzna za konieczne, skieruje pacjentkę na dane badanie po raz kolejny lub zaleci inne, nie wykonywane do tej pory.

W czasie ciąży wizyty u lekarza będą rutyną, dlatego należy się do nich przyzwyczaić. Najczęściej wizyty u lekarza odbywają się co 4 tygodnie, natomiast od początku 8 miesiąca - co 2 tygodnie. 
 

Badania genetyczne

W okresie planowania ciąży obydwoje partnerzy muszą zastanowić się nad tym, czy w ich rodzinach nie urodziło się kiedyś dziecko obarczone chorobą genetyczną lub z widocznymi dysproporcjami w budowie ciała lub z upośledzeniem umysłowym. Należy przeanalizować, czy bliscy krewni nie chorują na padaczkę czy hemofilię. O wszystkich takich przypadkach należy poinformować swojego ginekologa który, jeśli uzna za konieczne, skieruje przyszłych rodziców do poradni genetycznej. Także, jeśli przyszła mama ma powyżej 35 lat, będzie musiała udać się do takiej poradni. Taka wizyta jest związana z faktem, że kobiety po 30 roku życia są obarczone większym ryzykiem urodzenia dziecka z zespołem genetycznym.

Badanie stomatologiczne

Każda kobieta planująca ciążę musi odwiedzić stomatologa, choć  jak wiadomo nie jest to miła wizyta i wszystkich napawa lękiem. Niestety, jest ona niezbędna. Przed poczęciem dziecka należy sprawdzić, jaki jest stan uzębienia i czy nie wymaga ono „naprawy”. Jest to niesłychanie istotna sprawa, gdyż zęby objęte próchnicą mogą być źródłem groźnych bakterii, przede wszystkim paciorkowców, które mogą przyczynić się do powstania uogólnionego zakażenia w kobiecym organizmie. Te mikroorganizmy mogą być niebezpieczne także dla dziecka. Ponadto, w okresie ciąży, nie można wykonywać niektórych zabiegów stomatologicznych ze względu na konieczność podawania znieczulenia. Każdą interwencję stomatologiczną trzeba dokładnie przedyskutować z lekarzem.