Złamanie Collesa – przyczyny, leczenie, rehabilitacja złamań typu Collesa
Mateusz Burak

Złamanie Collesa – przyczyny, leczenie, rehabilitacja złamań typu Collesa

Złamanie Collesa (Colles' fracture) to inaczej złamanie nasady dalszej kości promieniowej. Należy ono do jednego z najpowszechniejszych złamań w obrębie kończyny górnej, zwłaszcza u kobiet, bowiem czynnikiem predysponującym do złamania tego typu jest osteoporoza. Najczęściej przyczyną złamania typu Collesa jest upadek na wyprostowaną rękę.  Leczenie obejmuje przeważnie założenie gipsu, a w szczególnych przypadkach – wieloodłamowym uszkodzeniu struktury kości – konieczna jest operacja. 

Złamanie Collesa – na czym polega?

Złamanie typu Collesa (ang. Colles' fracture) dotyczy blisko połowy urazów u kobiet. Jest to złamanie nasady dalszej kości promieniowej. Należy do bardzo częstych urazów narządu ruchu, a konkretnie kończyny górnej, czynnikiem ryzyka jest tutaj współwystępowanie osteoporozy – zrzeszotnienie kości zwiększa jej podatność na złamania podczas upadków/kontuzji. Wśród klasyfikacji przerwania ciągłości tkanki kostnej przedramienia wyróżnia się także złamanie Smitha. 

Złamanie Collesa – przyczyny

Opisane urazy dotyczą najczęściej kobiet w okresie menopauzalnym. Za czynnik ryzyka można uznać także schorzenia układowe, które również mogą sprzyjać złamaniu, duże znaczenie ma wspomniane współwystępowanie osteoporozy

Mechanizm, podczas którego dochodzi do złamania Collesa polega na potknięciu, a następnie szybkiej próbie asekuracji o wyprostowaną rękę. Złamanie Smitha następuje natomiast w rezultacie wywrócenia do tyłu. Ze względu na bardzo dużą liczbę drobnych struktur kostnych w dystalnej części kończyny górnej, często dochodzi do ich uszkodzenia. Jeśli współwystępuje uraz nadgarstka, to klasyfikacja mówi o złamaniu brzeżnym Bartona

Powiązane produkty

Złamanie Collesa – objawy

Objawy złamania Collesa mogą być zróżnicowane, także pod kątem stopnia nasilenia. Rzadko, ale zdarza się, że złamanie dystalnej nasady kości promieniowej jest następstwem przeciążenia.

Wśród objawów sugerujących wystąpienie opisywanego złamania typu Collesa wymienia się:

  • silny ból nadgarstka intensyfikujący się podczas ruchów,
  • możliwe upośledzenie czucia,
  • mocno ograniczony zakres ruchomości w stawie promieniowo–nadgarstkowym,
  • obrzęk nadgarstka,
  • cechy stanu zapalnego, czyli zaczerwienienie i „ucieplenie” skóry nad stawem,
  • tkliwość palpacyjną,
  • deformację pod postacią tzw. widelca.

W przypadku opisywanego złamania przedramienia może dochodzić do uszkodzenia okolicznych naczyń krwionośnych i nerwów. 

Złamanie Collesa – diagnostyka

Proces diagnostyczny w złamaniu kości promieniowej (colles’fracture) rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem. Pozwala to ustalić mechanizm urazu i sklasyfikować wstępnie rodzaj złamania. Następnie lekarz przystępuje do oceny ewentualnych obrzęków, tkliwości bólowej, zakresu ruchów. 

Standardem jest wykonanie badania rentgenowskiego. Daje to możliwość oceny w zakresie ewentualnych odłamów kostnych oraz ustalenia, czy nie nastąpiło złamanie Collesa z przemieszczeniem. Jeśli konieczne jest nastawienie kości, to wykonuje się je w znieczuleniu. Potem należy ponownie sprawdzić ustawienie kości na zdjęciu RTG. Unieruchomienie to najczęściej opatrunek gipsowy sięgający do łokcia. 

Złamanie Collesa – leczenie

W złamaniach bez przemieszczenia stosuje się unieruchomienie w opatrunku gipsowym lub szynie przedramienia na okres około 8 tygodni. Uraz prosty, jednoodłamowy nakazuje zaopatrzenie w gips obejmujący ramię oraz łokieć i przedramię.

Często lekarz po 3 tygodniach podejmuje decyzję o skróceniu opatrunku do wysokości przedramienia, co pozwala rozpocząć częściową rehabilitację. Uruchomienie łokcia w taki sposób jest uzależnione od tego, czy w tym okresie nie nastąpiła dyslokacja kostnego odłamu. 

W sytuacji, gdy złamanie collessa nastąpiło z przemieszczeniem wielu odłamów – wieloodłamowe niestabilne uszkodzenie struktury kości – konieczne jest leczenie operacyjne. W tym celu wykorzystuje się druty Kirschnera. Operacja pozwala na repozycję elementów kostnych wykonywaną metodą de Palmy lub Hughstnoe’a. Następnie konieczne jest unieruchomienie w ortezie. Ewakuację drutów wykonuje się po upływie 21 dni. Unieruchomienie zostaje trwale usunięte po 6 tygodniach. 

Złamanie Collesa – rehabilitacja

Fizjoterapia po złamaniu dystalnej nasady kości promieniowej skupia się na odzyskaniu pełnego zakresu ruchomości, siły mięśniowej oraz funkcjonalności kończyny górnej. W tym celu wykorzystuje się techniki terapii manualnej, rozluźniania mięśniowo powięziowego, które przywracają właściwe ułożenie oraz ruchomość pomiędzy strukturami kostnymi nadgarstka oraz całego stawu promieniowo–nadgarstkowego. Podobnie będzie to wyglądać w rehabilitacji po złamaniu kości promieniowej z przemieszczeniem. 

Ćwiczenia po złamaniu nadgarstka i kości promieniowej wykorzystują zjawiska mobilizacji oraz trakcji. Samodzielnie w domu, po wcześniejszym instruktażu, można wykonywać ćwiczenia izometryczne. Przykładowo, układając rękę pourazową płasko na stole w pozycji fizjologicznej, chwytamy ręką zdrową w okolicy kłębika palca małego. Zewnętrzną krawędzią naciskamy w bok, generując napięcie izometryczne i utrzymując zdrową ręką właściwe położenie przez kilka sekund. Można to powtórzyć 5–6 razy i odpowiednio zastosować dla każdego ruchu, który zachodzi w stawie promieniowo–nadgarstkowym. 

Rehabilitacja ręki po złamaniu kości promieniowej wykorzystuje również działanie odciążające, przeciwbólowe, przeciwobrzękowe oraz stabilizujące taśm Kinesiology Taping (kinesiotaping). Fizykoterapia oferuje magnetoterapię oraz magnetostymulację, przyspieszając tym samym procesy osteogenezy i poprawiając procesy regeneracyjne tkanek. Skuteczny jest również masaż wirowy kończyn górnych wpływający na ukrwienie, trofikę skóry oraz elastyczność struktur. Samodzielnie w domu można zastosować jego substytut w postaci naprzemiennego polewania ciepłą i zimną wodą pożądanego miejsca. Wykonuje się to przez kilka minut, stosując odpowiednio przez 1 minutę stałą temperaturę wody (bardzo ciepłą), po czym należy zmienić ją na skrajną (bardzo zimną). 

Jeśli złamanie Collesa nastąpiło w miejscu prac (w przypadku dzieci – w szkole), to można ubiegać się o odszkodowanie

Złamanie Collesa – powikłania

Powikłaniami po złamaniach nadgarstka i kości promieniowej są zmiany pourazowe. Wymienia się tutaj zespół cieśni nadgarstka, uszkodzenie struktur naczyniowych, nerwowych i więzadłowych. Colles’fracture może także doprowadzać do dysfunkcji ścięgien mięśni zginaczy. Powikłania po złamaniu nadgarstka, kości promieniowej czy ramiennej to także przykurcz ischemiczny Volkmanna, który na skutek zaburzeń krążenia może doprowadzić do utrwalonych zmian w tkankach i charakterystycznego szponiastego ustawienia ręki. Opisana zmiana ischemiczna może występować u dzieci i najczęściej jest powikłaniem złamania nadkłykciowego kości ramiennej. 

Możliwy jest także zespół Sudecka inaczej zwany algodystrofią, która może prowadzić do dużej przeczulicy oraz zubożenia mięśni i tkanki kostnej. Może być rezultatem zbyt ciasno założonego gipsu lub złego ułożenia kończyny w unieruchomieniu. Rehabilitacja po złamaniu kości promieniowej jest bardzo ważna. Wymaga nieustannej obserwacji i zwracania uwagi na objawy ewentualnych powikłań.

  1. Andrzejewski M., Rokicki R., Majewski M., Osteotomia korekcyjna wadliwie wygojonych złamań dalszej nasady kości promieniowej – ocena wyników leczenia, „Kwartalnik ortopedyczny” 2011, nr 4, s. 335–366.
  2. Ross M., Heiss–Dunlop W., Volar angle stable plating for distal radius fractures, [w:] Slutsky D.J., Principles and practice of wrist surgery, Elsevier,2010, s. 126–139.
  3. Rhee S. H., Kim J., Lee Y. H., Factors affecting late displacement following volar locking plate fixation for distal radial fractures in elderly female patients, „Bone Joint J” 2013, nr 95, s. 396–400.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – co to jest? Skutki uboczne

    Menopauza jest jednym z przełomowych etapów w życiu kobiety. Charakterystyczne dla tego okresu jest pojawienie się wczesnych łagodnych objawów oraz tych bardziej poważnych, mogących skutkować zmianami w funkcjonowaniu układu krwionośnego, nerwowego oraz kostnego. Jednym ze sposobów spokojnego przejścia przez okres menopauzy jest hormonalna terapia zastępcza (HTZ). Jakie są najlepsze metody hormonalnej terapii zastępczej? Czy HTZ może powodować tycie oraz czy terapia może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka piersi? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cytrynian magnezu, zwykły magnez, a może magnez z witaminą B6 – który wybrać?

    W aptekach i sklepach z suplementami dostępnych jest kilka form magnezu. Jedne preparaty występują w postaci magnezu z witaminą B6, inne określane są mianem cytrynianu magnezu (także w wersji z pirydoksyną), a jeszcze inne oferowane są w formie samego magnezu. Magnez można kupić zarówno w formie tabletek, kapsułek, saszetek z proszkiem do rozpuszczania w wodzie, jak i w postaci płynu czy żelek. Czym różnią się poszczególne suplementy, które połączenie jest najskuteczniejsze i najlepiej przyswajalne oraz dlaczego magnezu nie wolno łączyć z preparatami zawierającymi żelazo i wapń? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • SPF i PPD – co określają te współczynniki? Jak prawidłowo stosować kremy z filtrami przeciwsłonecznymi?

    Latem powinniśmy korzystać z preparatów zawierających filtry UV, które chronią przed oparzeniami słonecznymi, zapobiegają wczesnym oznakom starzenia się i zmniejszają ryzyko zachorowania na raka skóry. Jak one właściwie działają? Jak wybrać odpowiedni filtr przeciwsłoneczny? Co oznaczają symbole na etykietach?

  • Suplementacja przy insulinooporności

    Insulinooporność jest zaburzeniem metabolizmu, które może zamienić się w poważną chorobę, która obecnie może dotyczyć nawet 2 milionów Polaków. Przyczynia się do tego przede wszystkim siedzący tryb życia, przetworzona, wysokoenergetyczna żywność, a także przewlekły stres wpływający na nasze zachowania żywieniowe – „zajadanie” problemów. Insulinooporność nie musi być leczona, niemniej jeśli na czas nie zareagujemy zmianą dotychczasowego stylu życia, może przerodzić się w pełnoobjawowe schorzenie – cukrzycę. Cennym elementem uzupełniającym dietoterapię może być racjonalna, przemyślana suplementacja. Jakie składniki szczególnie wspierają zdrowie metaboliczne?

  • Suplementacja w Hashimoto – jak wpływają na to nutraceutyki?

    Hashimoto, a raczej autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, jest coraz powszechniej diagnozowanym schorzeniem. Mówimy o nim wtedy, gdy nasz układ odpornościowy atakuje tarczycę. W chorobie tej może dojść zarówno do podwyższonej czynności gruczołu, jak i normalnej lub obniżonej czynności. Hashimoto dotyka znacznie częściej kobiety niż mężczyzn. Wsparciem działania tarczycy, jak i całej terapii, może być racjonalna suplementacja w oparciu o składniki, których skuteczność potwierdzają wyniki badań naukowych.

  • Smart drugs – jak działają? Czy nootropy są bezpieczne?

    Ostatnio coraz głośniej o tzw. smart drugs. Są to leki nootropowe, stanowiące grupę niejednorodnych substancji pobudzających ośrodkowy układ nerwowy. Są one stosowane w leczeniu takich zaburzeń i chorób, jak ADHD, narkolepsja czy otępienie. Dzięki temu, że nootropy poprawiają zdolności poznawcze, m.in. pamięć i koncentrację, coraz więcej osób zaczęło stosować je bez wskazań medycznych. Czy to bezpieczna praktyka?

  • Zasady refundacji pieluchomajtek – aktualne wytyczne

    Nietrzymanie moczu lub kału dotyka wielu chorych, głównie osób starszych, z niepełnosprawnościami oraz chorobami nowotworowymi. Opieka nad pacjentem z tymi dolegliwościami generuje wysokie koszty. Dlatego warto znać zasady refundacji pieluchomajtek i innych wyrobów chłonnych: komu przysługuje, jak pozyskać zlecenie i gdzie je zrealizować. W artykule przedstawiamy najnowsze wytyczne.

  • Kolagen na stawy dla sportowców – jak wybrać najlepszy?

    Kolagen to białko budulcowe organizmu. Odgrywa ważną rolę w kontekście zdrowia naszych stawów. Sportowcy odbywający regularne i nierzadko niezwykle intensywne treningi powinni dbać o odpowiednią suplementację wspierającą regenerację organizmu. Kolagen jest jednym ze składników, które warto włączyć do regularnego spożycia. Jak działa kolagen na stawy? Ile kolagenu przyjmować, by wzmocnić stawy? Po jakim czasie suplementacji sportowcy zauważają wymierne efekty? Odpowiadamy!

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij