Jednostka motoryczna – to zespół komórek mięśnia szkieletowego (włókien mięśniowych) unerwianych przez tę samą komórkę nerwową, przez co wspólnie pobudzanych i jednocześnie pracujących (kurczących się).

W organizmie człowieka znajdują się dwa typy jednostek motorycznych (toniczne i fazowe). Jeżeli skurcz jest powolny i długotrwały wówczas mamy do czynienia z jednostkami tonicznymi - skurcz toniczny. Jeżeli skurcz jest szybki i krótkotrwały wówczas jest to skurcz fazowy. Obie jednostki dominują w określonych grupach mięśni. Jednostki toniczne przeważają w tzw. czerwonych włóknach mięśni, odpowiedzialnych za powolny, długotrwały skurcz (np. utrzymanie pionowej postawy ciała), obecnych w obrębie tułowia. Zadania dynamiczne (szybki, gwałtowny, ale krótkotrwały skurcz) przypadają w udziale jednostkom fazowym, które przeważają w białych włóknach mięśni, znajdujących się głównie w obrębie kończyn.

Liczba włókien mięśniowych w jednostce motorycznej jest różna w różnych mięśniach. Od liczby włókien przypadających na jeden neuron zależy precyzja ruchu. W mięśniach kończyny dolnej, o niewielkiej precyzji, jeden neuron aktywuje wiele włókien mięśniowych, z kolei najmniejsza liczba włókien przypada na jednostkę motoryczną mięśni zewnętrznych oka, gdzie niezbędna jest duża precyzja ruchów.