Choroba lokomocyjna jest zespołem objawów występujących u niektórych osób w trakcie przemieszczania się rożnego rodzaju środkami transportu.

Przyczyny:
Symptomy choroby są wywołane przez sprzeczne informacje przesyłane do mózgu przez narządy zmysłów. W trakcie podróżowania samochodem wzrok rejestruje zmianę położenia naszego ciała – wzrok odbiera przesuwające się otoczenie. Natomiast błędnik, czyli narząd równowagi w trakcie jazdy na prostej drodze nie odnotowuje przemieszczenia. Wzajemnie wykluczające się dane docierają do ośrodkowego układu nerwowego – dochodzi do pobudzenia ośrodka wymiotnego oraz nerwu błędnego, co w konsekwencji prowadzi do wystąpienia objawów.

Objawy:
Do symptomów choroby lokomocyjnej zalicza się: nudności i wymioty, złe samopoczucie, osłabienie, nadmierne wydzielanie śliny oraz zawroty i bóle głowy.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie choroby opiera się na występowaniu charakterystycznych objawów w trakcie podróżowania.

Leczenie:
Leczenie choroby lokomocyjnej obejmuje postępowanie niefarmakologiczne, możliwe jest także przyjmowanie leków zmniejszających lub zapobiegających wystąpieniu symptomów. Osoby, u których występują dolegliwości powinny:

unikać obfitych posiłku oraz napojów gazowanych przed lub w czasie jady,

siadać przodem do kierunku jazdy,

obserwować stabilne punkty na horyzoncie - skupianie wzroku na mijanych

obiektach wzmaga objawy,

często wietrzyć wnętrze pojazdu,

przyjąć pozycje leżącą lub półleżącą.

Ponadto możliwa jest farmakologiczna profilaktyka objawów choroby. Stosuje się leki przeciwhistaminowe: dimenhydrynat oraz prometazyna. Działanie łagodzące dolegliwości posiadają także środki pochodzenia roślinnego zawierające imbir.