Nieziarnicze chłoniaki złośliwe są grupą nowotworów wywodzących się z niedojrzałych komórek limfoidalnych położonych poza szpikiem kostnym. U dzieci występują chłoniaki o znacznej złośliwości charakteryzujące się bardzo szybkim rozrostem, szybkim powstawaniem ognisk przerzutowych oraz różnorodnym pierwotnym umiejscowieniem.

Epidemiologia:
Nieziarnicze chłoniaki złośliwe stanowią 5-7% nowotworów wieku dziecięcego.
Szczyt zachorowania występuje 5-15 rokiem życia. Choroba częściej dotyczy chłopców.

Przyczyny:
Przyczyna rozwoju choroby nie jest znana.

Objawy:
Objawy uzależnione są od lokalizacji ognisk nowotworowych. W przypadku zajęcia jamy brzusznej(jest to najczęstsza lokalizacja u dzieci) pojawiają się; bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, powiększenie obwodu brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, niedrożność. Gdy choroba dotyczy śródpiersia może dojść do ucisku masy guza na żyłę główną górną lub na tchawicę. Pojawiają się wtedy; zasinienie i obrzęk twarzy i szyi, kaszel, trudności w oddychaniu.

Natomiast w przypadku zajęcia okolicy głowy i szyi dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych szyi, obrzęku ślinianki, szczęki oraz porażenia nerwów czaszkowych. Zmiana nowotworowa może być również zlokalizowana w migdałku, jamie nosowo-gardłowej (niedrożność nosa z niedosłuchem, zaburzenia oddychania, wyciek śluzu z nosa), węzłach chłonnych nadobojczykowych, pachowych lub pachwinowych, oczodole, tarczycy, kościach, gruczole sutkowym, jądrach, skórze i tkance podskórnej.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie nieziarniczego chłoniaka złośliwego opiera się na podstawie badania patomorfologicznego węzła chłonnego, immunocytochemicznego, cytogenetycznego i molekularnego. Zaawansowanie procesu nowotworowego ocenia się na podstawie tomografii komputerowej klatki piersiowej, jamy brzusznej, głowy i szyi, rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego i biopsji szpiku kostnego.

Postępowanie:
Podstawową metodą leczenia jest chemioterapia.