Przewlekła białaczka limfocytowa (Lymphadenosis leucaemica chronica) jest chorobą, w której dochodzi do niekontrolowanego podziału limfocytów B i ich gromadzeniu się na skutek upośledzonego procesu apoptozy (programowana śmierć komórki).

Dochodzi do naciekania szpiku, węzłów chłonnych, śledziony, wątroby oraz innych narządów przez nieprawidłowe komórki.

Epidemiologia:
Przewlekła białaczka limfocytowa należy do najczęściej rozpoznawanych białaczek u osób dorosłych. Dotyczy głównie osób po 60 roku życia, częściej mężczyzn niż kobiet.

Objawy:
Wśród najczęstszych objawów występują: utrata masy ciała, podwyższona temperatura ciała, zwiększona potliwość, osłabienie, męczliwość.

Może pojawić się powiększenie obwodowych węzłów chłonnych, śledziony i wątroby. Cechą swoistą dla przewlekłej białaczki limfocytowej jest skłonność do infekcji wynikająca z zaburzeń układu odpornościowego.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie choroby stawia się w oparciu o badanie krwi obwodowej, badanie szpiku kostnego, badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, badanie immunofenotypowe.

Postępowanie:
Leczenie obejmuje stosowanie leków cytostatycznych, przeciwciał monoklonalnych, sterydów lub przeszczepianie komórek krwiotwórczych.