Rak trzonu macicy (Carcinoma endometrii) jest nowotworem błony śluzowej trzonu macicy, czyli endometrium.

Epidemiologia:
Zajmuje czwarte miejsce pod względem zapadalności na nowotwory złośliwe wśród kobiet. Dotyczy najczęściej kobiet w wieku 55-70 lat.

Przyczyny:
Główną przyczyną rozwoju raka endometrium jest nadmierna stymulacja estrogenowa przy względnym niedoborze progesteronu. Długotrwała stymulacja błony śluzowej macicy przez estrogeny bez jednoczesnego równoważącego wpływu progesteronu prowadzi do niekontrolowanego rozrostu nabłonka.

Czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo rozwoju raka endometrium są:

wczesna pierwsza miesiączka,

późna menopauza,

niepłodność,

otyłość,

nadciśnienie tętnicze,

cukrzyca,

radioterapia w obrębie miednicy mniejszej,

długotrwałe podawanie tamoksyfenu chorym leczonym na raka piersi,

występowanie cykli bezowulacyjnych (np. w zespole policystycznych jajników),

niewydolność wątroby,

hormonalnie czynne nowotwory tj. ziarniszczak, otoczkowiak,

predyspozycja genetyczna.

Objawy:
Głównym objawem raka endometrium jest plamienie z dróg rodnych u kobiety przed menopauzą oraz krwawienie u kobiet będących po okresie menopauzalnym. Dodatkowo mogą wystąpić ropne upławy.

Rozpoznanie:
Do postawienia rozpoznania niezbędne są: badanie ginekologiczne, badanie USG i ocena histopatologiczna błony śluzowej macicy (biopsja endometrium-abrazja oraz wyłyżeczkowanie kanału szyjki macicy).
Aby ocenić stopień zaawansowania nowotworu stosuje się: USG, cystoskopię, rektoskopię, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny.

Postępowanie:
Wybór metody leczenia uzależniony jest od stopnia zaawansowania klinicznego i od stopnia złośliwości klinicznej nowotworu. Możliwe jest leczenie chirurgiczne (radykalna panhisterektomia - usunięcie macicy wraz z przydatkami), radioterapia, chemioterapia, leczenie hormonalne oraz leczenie skojarzone.