O przewlekłym niedokrwieniu kończyn dolnych mówimy wtedy, gdy wskutek upośledzonego przepływu krwi w ich tętnicach, dochodzi do niewystarczającej podaż tlenu do tkanek.

Epidemiologia: objawy niedokrwienia kończyn dolnych zgłasza ok. 5% osób po 55 roku życia. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż kobiety.

Przyczyny: w ogromnej większości przypadków przyczyną występowania przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych jest miażdżyca tętnic kończyn dolnych. Udowodniony wpływ na częstość występowania choroby mają: palenie tytoniu, cukrzyca i zaburzenia w gospodarce tłuszczowej (podwyższony cholesterol)

Objawy: często chorzy mogą nie mieć żadnych dolegliwości, jednak najczęściej skarżą się na chromanie przestankowe. Jest to ból występujący po wykonaniu określonej pracy, np. po przejściu określonego dystansu. Ból lokalizuje się poniżej miejsca zwężenia tętnicy. Ustępuje samoistnie po kilku minutach odpoczynku. Stopy chorego są blade lub zasinione.

Mogą pojawić się przebarwienia, zaniki i owrzodzenia. Osłabienie lub brak tętna poniżej zwężenia lub przeszkody w naczyniu.

Rozpoznanie: ustala się na podstawie dolegliwości zgłaszanych przez chorego, objawów przedmiotowych i wartości wskaźnika ABI. Jest to wskaźnik kostkowo - ramienny, będący ilorazem ciśnień oznaczonych na kostce i przedramieniu. Wykonuje się badanie USG i arteriografię.

Leczenie: leczenie powinno być dostosowane do stanu pacjenta. Obejmuje ono zwalczanie czynników ryzyka miażdżycy, leczenie zmniejszające ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, wydłużające dystans chromania i leczenie inwazyjne polegające na udrożnieniu lub odtworzeniu naczynia.

Aby wydłużyć dystans chromania należy stosować regularny trening marszowy (3 razy w tygodniu po 30 - 60 minut) oraz ewentualnie stosować leki. Należy jednak pamiętać, że po zaprzestaniu ćwiczenia jego korzystny wpływ zanika w przeciągu roku.

W zaawansowanym stadium konieczne jest nieraz operacyjne udrożnienie naczynia lub, częściej, wykonanie zespolenia omijającego przeszkodę.