Białko stanowi ważny składnik osocza utrzymujący ciśnienie wewnątrznaczyniowe. Stanowi mieszaninę albumin, globulin, fibrynogenu, glikoprotein, lipoprotein i innych. Stężenie białka we krwi zależy od jego podaży w pokarmach, od syntezy, głównie w wątrobie i komórkach układu siateczkowo-sródbłonkowego oraz od stopnia utraty białek przez nerki, przewód pokarmowy, skórę i płuca i natężenia ich degradacji. Białka surowicy, głównie albumina, są odpowiedzialne za utrzymanie objętości krwi krążącej i transport wielu substancji, globuliny z kolei odpowiadają za odporność immunologiczną i odpowiedź zapalną.

Narząd: wątroba, nerki

Norma: 60 - 80g/l

Wzrost wartości stężenia białek (hiperproteinemia) może występować:
- w przewlekłych stanach zapalnych (reumatoidalne zapalenie stawów, kolagenozy, sarkoidoza),
- przy znacznym odwodnieniu organizmu,
- w szpiczaku mnogim, chorobie Waldenströma.

Zmniejszenie poziomu białka (hipoproteinemia) występuje w następujących sytuacjach:
- w stanach niedożywienia (wadliwe żywienie, niedożywienie, jadłowstręt, dieta ubogobiałkowa),
- w zespole złego wchłaniania – upośledzenie wchłaniania białka z przewodu pokarmowego,
- w tzw. "jelitowej" utracie białka - nadmierna utrata białka przez przewód pokarmowy (enteropatia wysiękowa, przewlekłe stany zapalne jelit),
- w marskości wątroby,
- w chorobach nerek – nadmierna utrata białka przez nerki (zespół nerczycowy, kłębkowe zapalenie nerek, skrobiawica, cukrzyca),
- w przypadku występowania oparzeń, stanów zapalnych skóry z wysiękiem - nadmierna utrata białka przez skórę,
- przy nadmiernej utracie białka przez płuca (rozstrzenie oskrzeli),
- przy przewlekłym krwawieniu z różnych narządów,
- w niedostatecznej syntezie białka (stany uszkodzenia miąższu wątroby),
- przy wzmożonym katabolizmie białka (posocznica, nadczynność tarczycy, choroby nowotworowe).