Bilirubina jest żółtym barwnikiem pochodzącym z rozpadu krwinek czerwonych (hemoglobiny) powstającym w wątrobie, a także w śledzionie i szpiku kostnym – jest to bilirubina wolna. Bilirubina wolna łączy się z albuminami osocza i przedostaje się do wątroby, gdzie zostaje sprzężona z kwasem glukuronowym i jest ona wtedy określana jako bilirubina bezpośrednia lub sprzężona, a następnie zostaje wydalona do dróg żółciowych. W pęcherzyku żółciowym zostaje zagęszczona, co nadaje żółci jej charakterystyczną barwę. Wartość bilirubiny wolnej i sprzężonej określa się jako bilirubina całkowita.

Narząd: wątroba

Norma : 1,7 – 6,8 µmol/l ( 0,1-0,4 mg/dl)

Wzrost stężenia bilirubiny sprzężonej występuje przy:
- zaburzeniach odpływu żółci - marskość żółciowa wątroby, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, rak dróg żółciowych, kamica przewodowa, rak brodawki Vatera, rak trzustki, leki,
- uszkodzeniu komórek wątroby - wirusowe, toksyczne uszkodzenie wątroby, zmniejszenie przepływu krwi przez wątrobę u chorych z prawokomorową niewydolnością serca.