Mocznik jest związkiem azotowym będącym końcowym produktem przemiany białkowej w organizmie. Jest syntetyzowany w wątrobie i wydalany z moczem.

Materiał: krew.

Norma wynosi: 15 – 40 mg/dl lub 2,0 – 6,7 mmol/l.

Narząd: stężenie mocznika służy do oceny funkcji nerek.

Jednakże jest mniej dokładnym badaniem niż stężenie kreatyniny dlatego, że na stężenie mocznika mają wpływ takie czynniki jak: dieta, stan uwodnienia organizmu, rozpad endogennych białek, czynność syntetyzująca wątroby, niektóre leki oraz fakt, że nie jest on jedynie przesączany przez kłębuszki nerkowe ale również ulega wydzielaniu przez cewki nerkowe.

Przyczyny wzrostu stężenia mocznika we krwi:

- upośledzenie funkcji wydalniczej nerek,
- zwiększony katabolizm białek np. przy stosowaniu glikokortykosteroidów, w nadczynności tarczycy.