Zoloft, 100 mg, tabletki powlekane, 28 szt.

Zoloft to lek zawierający substancję czynną sertralinę, która należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Lek Zoloft jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i/lub zaburzeń lękowych.

Substancją czynna leku jest sertralina (Sertralinum).

Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg sertraliny w postaci sertraliny chlorowodorku.

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki powlekanej: wapnia wodorofosforan dwuwodny (E341); celuloza mikrokrystaliczna (E460); hydroksypropyloceluloza (E463); karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); magnezu stearynian (E572). Otoczka tabletki powlekanej: Opadry White: tytanu dwutlenek (E171); hypromeloza 2910, 3 mPas (E464); hypromeloza 2910, 6 mPas (E464); makrogol 400 (E1521); polisorbat 80 (E433). Opadry Clear: hypromeloza 2910, 6 mPas (E464); makrogol 400 (E1521); makrogol 8000 (E1521).

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Dawka leku ustalana jest indywidualnie przez lekarza.

Lek Zoloft w postaci tabletek można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich. Lek przyjmować jeden raz na dobę, rano lub wieczorem.

Zoloft należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), wykazuje działanie przeciwdepresyjne.

Lek Zoloft jest wskazany w leczeniu: Epizodów dużej depresji oraz zapobieganiu nawrotowi epizodów dużej depresji; Lęku napadowego z towarzyszącą (lub nie) agorafobią; Zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat; Zespołu lęku społecznego; Zespołu lęku pourazowego, tzw. post-traumatic stress disorder (PTSD).

Nie należy stosować leku w przypadku: nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu; stosowania pimozydu (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych, takich jak psychozy); jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (W przypadku zakończenia leczenia sertraliną trzeba odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO. Po zakończeniu leczenia inhibitorem MAO trzeba odczekać co najmniej 2 tygodnie, zanimbędzie można rozpocząć leczenie sertraliną).

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów): bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej, zaburzenia wytrysku, zmęczenie.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): przeziębienie, zapalenie gardła, katar; zmniejszone łaknienie, zwiększone łaknienie; lęk, depresja, pobudzenie, zmniejszenie zainteresowania seksem, nerwowość, dziwne samopoczucie, koszmary senne, zgrzytanie zębami; drżenia mięśniowe, zaburzenia ruchów mięśniowych (takie jak zwiększona aktywność ruchowa, zwiększone napięcie mięśniowe, trudności z chodzeniem oraz sztywność, skurcze i mimowolne ruchy mięśni)*, drętwienia i mrowienia, napięcie mięśni, brak koncentracji, zaburzenia smaku; zaburzenia widzenia; dzwonienie w uszach; kołatanie serca; uderzenia gorąca; ziewanie; zaburzenia żołądkowe, zaparcia, ból brzucha, wymioty, oddawanie gazów; zwiększona potliwość, wysypka; ból pleców, bóle stawów, bóle mięśniowe; nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia wzwodu; złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka; zwiększenie masy ciała; urazy.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza jeśli pacjent ma bądź miał: Padaczkę lub występujące w przeszłości napady drgawkowe; zaburzenia maniakalno-depresyjne (dwubiegunowe); schizofrenie; zespół serotoninowy; zmniejszone stężenie sodu we krwi; choroby wątroby; cukrzycę; zaburzenia krwotoczne; terapię elektrowstrząsową; problemy z oczami (jaskra); zaburzenia w zapisie EKG; choroby serca, obniżone stężenie potasu lub magnezu; myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa.

Lek Zoloft może spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych.

Stosowanie tego leku może wiązać się z występowaniem myśli samobójczych lub myśli o samookaleczeniu - mogą one nasilić się u niektórych pacjentów. Należy wtedy poinformować lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: Leki zawierające amfetaminy (stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), narkolepsji i otyłości); Leki roślinne zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (Działanie ziela dziurawca zwyczajnego może utrzymywać się przez 1–2 tygodnie); Preparaty zawierające aminokwas tryptofan; Leki stosowane w leczeniu silnego lub przewlekłego bólu (opioidy np. tramadol, fentanyl); Leki stosowane w znieczuleniu (np. fentanyl, miwakurium i suksametonium); Leki stosowane w leczeniu migren (np. sumatryptan); Leki przeciwdziałające krzepnięciu krwi (warfaryna); Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ); Leki uspokajające (diazepam); Leki moczopędne (tzw. diuretyki); Leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina); Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (tolbutamid); Leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego, choroby wrzodowej i zgagi (cymetydyna, omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol); Leki stosowane w leczeniu manii i depresji (lit); Inne leki stosowane w leczeniu depresji (takie jak amitryptylina, nortryptylina, nefazodon, fluoksetyna, fluwoksamina); Leki stosowane w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych (takie jak perfenazyna, lewomepromazyna i olanzapina); Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, bólu w klatce piersiowej lub regulacji częstości i rytmu serca (takie jak werapamil, diltiazem, flekainid, propafenon); Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna); Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, flukonazol); Leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS oraz zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, telaprewir); Leki stosowane w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po chemioterapii (aprepitant); Leki zwiększające ryzyko zmian w elektrycznej aktywności serca (np. leki przeciwpsychotyczne i antybiotyki).

Nie należy stosować leku Zoloft jednocześnie: z pimozydem; z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o stosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

W razie wystąpienia zawrotów głowy lub senności nie należy prowadzić pojazdów, ani obsługiwać maszyn.