Ćwiczenia przy cukrzycy typu 1

Wiele osób chorujących na cukrzycę typu pierwszego rezygnuje z aktywności fizycznej. Dzieje się tak między innymi dlatego, iż nie wiedzą na co zwracać uwagę, czego się wystrzegać i jak reagować na ewentualne niepokojące zmiany w organizmie. Artykuł ten przedstawi najważniejsze informacje w tym zakresie.

Dlaczego cukrzycy powinni ćwiczyć?

Ćwicząc cukrzyk:

• zwiększa możliwość wychwytywania glukozy przez ćwiczone partie mięśni, bez względu na ilość insuliny we krwi
• stopniowo obniża masę ciała  (głównym składnikiem energetycznym staje się tłuszcz, a nie cukier)
• względnie normalizuje poziomu cukru lub insuliny we krwi
• przyczynia się do powysiłkowego zwiększenia ilości receptorów insulinowych, które pomagają w transporcie glukozy do wnętrza komórki.

Aby w pełni rozkoszować się korzyściami płynącymi z uprawiania sportu, należy pamiętać o jednej prostej zasadzie: diabetyk typu I podczas ćwiczeń zawsze powinien mieć przy sobie butelkę mocno słodzonego napoju.

Aktywność fizyczna a dawkowanie insuliny

Jeśli osoba chora na opisywany rodzaj cukrzycy zdecyduje się na systematyczny trening, to decyzja ta powinna być skonsultowana przede wszystkim z lekarzem. Jego zadaniem jest prawidłowa edukacja pacjenta w kierunku pozytywnego i negatywnego wpływu wysiłku fizycznego na jego organizm, a także odpowiednie dostosowanie dawkowania insuliny dla danego pacjenta.

Bardzo istotne jest także to, by nie dokonywać wstrzyknięć insuliny w mięśniach, które mają być obciążone przez ćwiczenia danego dnia (podwyższona temperatura ciała powoduje zwiększenie wchłaniania insuliny).

Kontrola przed, podczas i po ćwiczeniach

Aktywność fizyczną należy zawsze poprzedzić oraz zakończyć zmierzeniem poziomu glukozy we krwi.

Niezbędne jest również stosowanie odpowiedniej diety oraz dostosowanie dawki insuliny do wielkości obciążeń stosowanych podczas ćwiczeń. Jeśli jej poziom jest stale chwiejny, to proponuje się zaprzestanie wysiłku fizycznego do momentu jej ustabilizowania. Najważniejsze jest stałe monitorowanie własnego organizmu, jego zachowań po wysiłku (czy nie występują objawy hipoglikemii) oraz ustalenie własnej reakcji na intensywność ćwiczeń.

Dieta a aktywność fizyczna w cukrzycy typu I

Przede wszystkim należy pamiętać, że rodzaj zastosowanej diety w stosunku do stosowanej aktywności fizycznej powinien być dopasowany dla każdego indywidualnie. Najlepiej jest więc skonsultować się z dietetykiem, który weźmie pod uwagę m.in. zapotrzebowanie organizmu na insulinę.

Samodzielne dawkowanie i eksperymentowanie z dietą jest niewskazane, gdyż może skutkować wielorakimi konsekwencjami oraz zaburzeniami w organizmie.

Zobacz także ćwiczenia dla diabetyków z cukrzycą typu 2.

<sub>Bibliografia:

1. „Gimnastyka diabetyka” Antoni Buczkiewicz, 2009r.
2. „Wszystko, o cukrzycy. Przewodnik pacjenta” Peter Sonksen, Charles Fox, Sue Judd, 2005 r.</sub>