Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego - sposoby leczenia

Do głównych objawów zwyrodnienia stawu biodrowego należy między innymi ból nasilający się w jego obrębie, szczególnie w trakcie obciążania chorej kończyny (podczas stania, biegania itp.).

Początkowo ból może być lekki, ale z czasem może przyjąć formę ostrą (nie będzie ustępował nawet podczas spoczynku).

Cel i funkcja leczenia

Do głównych celów leczenia należy przede wszystkim zniesienie lub ograniczenie bólu pacjenta oraz przywrócenie mu możliwie pełnej funkcji lokomocyjnej. Terapia nie będzie jednak spełniać całkowicie swojej funkcji, jeśli zabraknie w  niej edukacji, dotyczącej postępowania w życiu codziennym. Pacjent musi zdawać sobie sprawę z faktu, że jego codzienne poczynania mogą pozytywnie lub negatywnie wpłynąć na stan zdrowia, w tym na postęp w rehabilitacji.  

Rodzaje leczenia

Rodzaj podejmowanej terapii zależy przede wszystkim od stadium choroby, wieku pacjenta oraz jego wydolności krążeniowo-oddechowej. Wyróżnia się tu leczenie zachowawcze i operacyjne

W fazie początkowej zwyrodnienia biodra zaleca się miedzy innymi pływanie oraz ćwiczenia w basenie. Dzięki oporowi wody dochodzi między innymi do rozluźnienia mięśni, zaś ruchy wykonywane podczas pływania (np. „żabką”) wpływają pozytywie m.in. na odżywienie chrząstki stawowej czy utrzymanie prawidłowego zakresu ruchu w stawach. Do ćwiczeń ogólno usprawniających, które stosowane są bez względu na stadium zwyrodnienia, należą  m.in. rozciąganie i wzmacnianie odpowiednich grup mięśniowych, ćwiczenia oddechowe, nauka prawidłowego obciążania obu kończyn itp.

Prócz kinezyterapii (usprawniania za pomocą ruchu) istotną rolę odgrywają również zabiegi fizykoterapii. Do ich zadań należy głównie zniwelowanie bólu w stawie, przywrócenie możliwie maksymalnej sprawności fizycznej oraz wzmocnienie siły mięśniowej. Najczęściej stosuje się elektroterapię, termoterapię, laseroterapię oraz magnetoterapię. Zabiegi termoterapii wpływają korzystnie na krążenie obwodowe, zmniejszenie bólu. Są również formą przygotowawczą do późniejszej kinezyterapii. Pole magnetyczne wpływa natomiast na zmniejszenie lub likwidację stanu zapalnego oraz zwiększa przepływ krwi w tętnicach. Zadaniem laseroterapii jest zaś aktywacja mechanizmów obronnych i naprawczych organizmu. 

Do leczenia operacyjnego kwalifikowane są osoby o dużym stopniu upośledzenia i degradacji stawu. Najczęściej stosowanym zabiegiem jest tu endoprotezoplastyka (cementowa lub bezcementowa- zależnie od wieku pacjenta), operacja w obrębie stawu biodrowego lub usztywnienie owego stawu. Pierwszy z nich zarówno znosi ból u pacjenta, jak również poprawia zakres ruchomości w biodrze. Pacjent po takim zabiegu obciąża operowaną kończynę w zależności od rodzaju zastosowanej endoprotezy. Niezbędna jest także kinezyterapia opierająca się na ćwiczeniach izometrycznych mięsni uda, ćwiczeniach czynnych oraz nauki chodu o kulach.

Bibiografia:

   1. „ Fizykoterapia”- A., G. Straburzyńscy, 2007r.

   2. „Ortopedia i traumatologia. Podręcznik dla studentów medycyny”- T. Gaździk, Warszawa 1998r.