Z czego i jak powstają leki homeopatyczne?

Niemal każdy zetknął się z lekiem homeopatycznym, bądź też zna osoby, które je z powodzeniem stosują. Homeopatia wciąż budzi wiele pytań, między innymi: „Jak powstają leki homeopatyczne?”…

Niemal każdy zetknął się z lekiem homeopatycznym (bądź też zna osoby, które je z powodzeniem stosują). Homeopatia wciąż budzi wiele pytań, między innymi: „Jak powstają leki homeopatyczne?”…

Leki homeopatyczne przygotowywane są z substancji pochodzenia naturalnego, w tym przede wszystkim roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. Pula możliwości jest naprawdę ogromna. Może to być cała roślina, bądź jej część (np. liść, owoc), cały owad (np. mrówka, pszczoła) lub wydzielina (np. jad), a także sól morska oraz metale.

Przygotowanie leku homeopatycznego jest procesem długim i pracochłonnym, podzielonym na kilka etapów. Pierwszy etap zwykle obejmuje sporządzenie pranalewki (ewentualnie rozcierki z laktozą, gdy surowiec jest nierozpuszczalny). Pranalewkę otrzymuje się poprzez tzw. macerację. Oznacza to nic innego jak zalanie surowca alkoholem i przechowywanie go w takiej postaci przez określony czas w specjalnych pojemnikach wykonanych ze stali nierdzewnej. Tak uzyskana pranalewka (nalewka-matka, oznaczana symbolem TM) służy do dalszej produkcji leków homeopatycznych.

Pranalewka poddawana jest następnie rozcieńczeniem 1 do 10 lub 1 do 100 pierwotnego stężenia. Każde kolejne rozcieńczenie jest energicznie wstrząsane (dynamizowane). Znak „6 DH” oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona sześć razy do jednej dziesiątej stężenia i sześć razy poddana dynamizowaniu. „5 CH” oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona pięć razy do jednej setnej i poddana pięć razy dynamizowaniu. Jest to więc rozcieńczenie zawierające jedną dziesięciomiliardową część substancji wyjściowej. Warto wiedzieć, że właśnie na tym etapie lek homeopatyczny „nabiera siły energetycznej”. Korsakow opracował inny sposób rozcieńczania. Przy wspomnianej wcześniej produkcji konieczne jest stosowanie innego pojemnika do każdego kolejnego rozcieńczenia. W rozcieńczeniach Korsakowa ten sam pojemnik służy do każdego rozcieńczenia. Resztkowa zawartość przylegająca do ścianek pojemnika wynosi około 1:100 pierwotnej objętości płynu. Aparaty Korsakowa usuwają płyn po dynamizacji i wypełniają pojemniki ponownie w celu wykonania kolejnego rozcieńczenia. Rozcieńczenia Korsakowa oznacza się literą K. 6K oznacza szóste rozcieńczenie Korsakowa , 200K oznacza rozcieńczenie dwusetne.

Przygotowany roztwór może zostać rozlany np. do buteleczek o określonej pojemności i służyć jako gotowy produkt lub może służyć do przygotowania innych form leku, jak np. granulek, tabletek czy maści. Najpopularniejszą formą leku homeopatycznego są granulki. Na gotowe granulki składające się z sacharozy i laktozy (cukru mlecznego) nanosi się roztwór o określonej potencji. A co z lekiem złożonym, który jest mieszaniną kilku leków pojedycznych? Najpierw z komponentów naturalnych przygotowywane są wybrane pranalewki. Stanowią one materiał wyjściowy, który następnie zostaje poddany rozcieńczeniu i dynamizowaniu. Dopiero w ten sposób otrzymanymi substancjami nasycane jest cukrowe podłoże. Tak mogą powstać np. tabletki.

Cały proces produkcji leku homeopatycznego, począwszy od zbierania surowców do pakowania gotowego leku, odbywa się zgodnie z pewnymi, określonymi wymogami, a laboratoria, w których odbywają się kolejne etapy wytwarzania leku homeopatycznego, podobnie jak te, w których wytwarzane są klasyczne środki lecznicze, spełniają światowe normy. Ponadto każdy etap poddawany jest osobnej, dokładnej kontroli.

Surowcem wyjściowym w przypadku wielu leków homeopatycznych są rośliny. Należy jednak pamiętać, że homeopatia nie jest fitoterapią, choć często bywa z ziołolecznictwem mylona. Mimo iż lek roślinny i lek homeopatyczny mogą powstać (choć inną drogą) z tego samego surowca, ich działanie na organizm jest odmienne. W ziołolecznictwie wykorzystuje się zawartość substancji czynnych w preparatach ziołowych. To one determinują ich skuteczność. W lekach homeopatycznych zawartość surowca wyjściowego jest niemierzalna od rozcieńczenia 7CH. Ponadto homeopatia dysponuje różnymi postaciami leków z roślin uznanych za toksyczne. Mimo iż tojad jest rośliną trującą, lek homeopatyczny powstały na jego bazie jest całkowicie bezpieczny. Uważa się jednak, że od rozcieńczenia 5 CH leki nie posiadają działania toksycznego. Nawet bardzo toksyczne surowce całkowicie tracą swoje szkodliwe właściwości.

Dawki substancji zawartych w leku homeopatycznym są minimalne, ale w homeopatii nie dawka odgrywa najważniejszą rolę. Według Hahnemanna – odkrywcy homeopatii - im większe rozcieńczenie, roztarcie (czyli im większa potencja), tym środek homeopatyczny działa celniej. Związki chemiczne nie determinują działania leków homeopatycznych. Lek homeopatyczny jest to więc substancja działająca w dawce ultraniskiej, która w celu nabycia właściwości leczniczych, musiała przejść serię następujących po sobie procesów rozcieńczania i dynamizacji.