Kiedy wokół pełno pyłków … Wiosenna udręka alergików

Mamy wiosnę! Wymęczeni krótkimi dniami i niesprzyjającą spacerom paskudną pogodą czekaliśmy na nią z utęsknieniem. I wreszcie jest. Śliczna, jakaś taka pozytywna, aż chce się biegać po ukwieconych łąkach… niestety nie wszystkim wiosna kojarzy się tak cudownie.

Dla alergików ta pora roku jest często przekleństwem. Oni najchętniej zaszyliby się wtedy w mysią dziurę i nie wychodziliby z przytulnej norki aż do późnej jesieni.

Przypominam sobie historię sprzed ponad trzydziestu lat. Moja przyjaciółka zakochała się wtedy po raz pierwszy w życiu. Po inauguracyjnej, krótkiej randce (w kinie) nastąpiło kolejne zaproszenie - na wiosenny spacerek do lasku za szkołą. Koleżanka była oszołomiona plenerowym spotkaniem. Z jej relacji wynikało, iż chłopak jest niesamowitym romantykiem, zadurzonym w niej w sposób niewyobrażalny. Cały czas miał przymknięte oczy, błyszczące i przepełnione łzami, a kiedy coś mówił, to prawie płakał (ukradkiem wycierał nos). Dziewczyna była zachwycona i z każdą minutą coraz bardziej zakochana. Nalegała, aby kolejne randki odbywały się na łonie natury. Narzeczony dziwnie się przed tym wzbraniał ale ustępował. I było coraz bardziej wzruszająco, aczkolwiek pojawił się drobny problem … z pocałunkami. Kolega nie był w stanie poprawnie całować wybranki, ponieważ był … zasmarkany. Wydało się. Absztyfikant miał katar sienny i większość tak wzruszających koleżankę romantycznych walorów chłopaka była objawami choroby, a nie miłosnego uniesienia.

Po raz kolejny poznałam problem alergii po pierwszym roku studiów. Z paczką znajomych postanowiliśmy wybrać się na jakąś wyjazdową imprezę. Impreza chyba wydała się naszym rodzicom nieco podejrzana, bo zgodnie odmówili nam sponsoringu. Wymyśliliśmy, że najmiemy się do zbioru truskawek. Praca była ciężka lecz cel dodawał nam sił. Jeden z kolegów „poległ” już drugiego dnia harówki. Z opuchniętymi oczami, z nosem wielkości piłki do koszykówki, zakatarzony, kaszlący i obolały – wyglądał na ciężko chorego. Podejmował heroiczne próby zbieractwa owoców jeszcze każdego kolejnego ranka ale było wiadomo, iż nie będzie w stanie zarobić na eskapadę. Złożyliśmy się i „niezguła” (wzrost 190 cm, wysportowany koszykarz, przystojniak i łamacz niewieścich serc) pojechał z nami. Były to czasy, kiedy nie było jeszcze Internetu i informacja na temat festiwalu piosenki turystycznej „gdzieś tam” była lakoniczna i nieprecyzyjna. Dopiero po dotarciu na miejsce okazało się, iż była to impreza plenerowa na nadodrzańskich łąkach. No i koleś … zepsuł nam zabawę. Kichał, smarkał, dyszał ciężko jak parowóz, wydawał z siebie dziwne jęki … Alergie nie były wtedy tak powszechne, a my byliśmy jeszcze młodzi i durni, więc skąd mogliśmy wiedzieć co mu dolega … Dopiero po jakimś czasie skojarzyłam podobne dolegliwości znajomego przyjaciółki i kumpla, który zakłócił nam odbiór porywającego koncertu. Dzisiaj „pyłkowica” jest na tyle powszechna (niestety), że wie o niej nawet kilkunastoletnie dziecko. Myślę, że nie zaszkodzi dowiedzieć się o niej nieco więcej.

Alergia jest nadmierną, odbiegającą od normy reakcją układu immunologicznego na określony czynnik zewnętrzny np. związek chemiczny, który jest nazywany alergenem. W przypadku alergii wziewnej bodźcem wywołującym tę reakcję jest przedostanie się do organizmu wraz z wdychanym powietrzem pyłku roślin, zarodników grzybów pleśniowych, alergenów roztoczy kurzu domowego. Sezonową alergię wziewną wywołują pyłki drzew, traw, zbóż i chwastów. Sezon pylenia zaczyna się już w lutym i trwa czasem nawet do października (w zależności od pogody). Najwcześniej zaczynają pylić drzewa liściaste (olcha, leszczyna), a do późnej jesieni mogą dokuczać pyłki chwastów (np. bylica). Objawami alergii są: silny, wodnisty katar, napady kichania, uczucie zatkania nosa, świąd nosa, a nawet utrata powonienia. Mogą pojawiać się niespecyficzne objawy astmy z kaszlem i napadami duszności. Bardzo uciążliwą dolegliwością bywa zapalenie spojówek z obrzękiem powiek, pieczeniem i łzawieniem oczu. Nierzadko w przypadku bezpośredniego kontaktu alergika z uczulającymi roślinami występuje tzw. wyprysk powierzchniowy (swędząca „pokrzywka” na odsłoniętych częściach ciała).

Alergiczny katar nosa trudno jest odróżnić od zwykłego kataru „przeziębieniowego”. Objawy alergii pojawiają się zazwyczaj sezonowo (każdego roku w porze pylenia określonych roślin) i trwają znacznie dłużej niż banalne infekcje wirusowe i bakteryjne. Wstępne rozpoznanie nieżytu nosa spowodowanego alergią opiera się na wywiadzie lekarskim. W dalszej diagnozie pomagają testy skórne oraz testy z krwi. Alergicy próbują leczyć się sami, często nieskutecznie. Alergii nie należy lekceważyć. Nieleczona może prowadzić do astmy oskrzelowej. Wszelkie tego typu dolegliwości powinny być skonsultowane z lekarzem, najlepiej lekarzem specjalistą alergologii. Dobre rezultaty w leczeniu niektórych objawów alergii (szczególnie w jej początkowych stadiach) może dać terapia lekami homeopatycznymi. Stosowanie odpowiednio dobranych leków homeopatycznych komplemetarnie z leczeniem preparatami antyhistaminowymi daje możliwość ograniczenia ilości tych ostatnich. Nawet wtedy, kiedy lekarz podejmie decyzję o zastosowaniu długotrwałej immunoterapii swoistej – leczenie homeopatyczne może pomóc przetrwać pacjentowi trudny okres od momentu wystąpienia ostrych objawów pyłkowicy do czasu uzyskania efektów odczulania.

Leki homeopatyczne „Boiron” w przebiegu leczenia alergii:

• Rhinallergy (tabletki do ssania) – leczenie wspomagające alergii sezonowych i kataru siennego: niedrożności nosa, napadów kichania, wodnistego wycieku z nosa, podrażnienia spojówek.
• Homeoptic (krople do oczu) – lek stosowany w podrażnieniu i zapaleniu spojówek oraz w dolegliwościach oczu wywołanych przez czynniki fizyczne i chemiczne (dym, kurz, ostre światło).

Leki często stosowane przez lekarzy homeopatów:

• Pollens  - zalecany przy nadwrażliwości na pyłki drzew i traw wchodzące w skład Pollens oraz uzupełniający w innych rodzajach alergii. Zapalenie spojówek. Zapalenie błony śluzowej nosa.
• Poumon histamine – zalecany w alergiach dróg oddechowych o niewielkim nasileniu, przy alergicznym nieżycie nosa oraz wspomagająco w alergiach skórnych.

Aby dobrać odpowiednie leki homeopatyczne należy udać się do lekarza, który po badaniu i zebraniu wywiadu zadecyduje o indywidualnym leczeniu. W przypadku kataru siennego może on zlecić (w zależności od rozpoznania): Allium cepa, Euphrasia officinalis, Naphtalinum, Nux vomica, Sabadilla, Sanguinaria canadensis lub inne leki pojedyncze.

Ze względu na charakter choroby bardzo duże znaczenie w zmniejszeniu objawów ma nie tylko leczenie, ale i unikanie alergenów. Czas występowania określonych pyłków warto więc poznać i śledzić. Informacje na temat aktualnego stężenia pyłków są dostępne w Internecie oraz podawane są w telewizyjnych i prasowych komunikatach pogodowych. Poniżej podaję orientacyjny kalendarz pylenia roślin w Polsce.

Czego alergicy powinni unikać? Przede wszystkim powinni planować swoje zajęcia zgodnie z komunikatami o pyleniu. W szczytowym okresie pylenia nie wybierać się na wycieczki plenerowe, nie kosić trawników, unikać wychodzenia z domu w godz. 7-8 oraz 17-19 (szczyt pylenia). Wietrzyć mieszkanie wieczorem i w nocy, najlepiej po deszczu, bo wtedy stężenie pyłków jest najmniejsze. Powinni spać przy zamkniętych oknach (niestety) i starać się polubić deszczową aurę. Po powrocie do domu brać prysznic (również przemywać oczy, płukać gardło oraz nos) i zmieniać ubranie. Nosić okulary przeciwsłoneczne, które chronią podrażnione spojówki. Urlop planować w okresie, gdy roślina, na którą jest się uczulonym już nie pyli. Najlepiej spędzać go w górach lub nad morzem (tam wegetacja roślin jest opóźniona). Substancje o silnym drażniącym charakterze: mocne perfumy, spaliny samochodowe, dym papierosowy – mogą nasilać objawy alergii. Często u pacjentów z pyłkowicą występują reakcje alergiczne na niektóre świeże owoce i warzywa – należy unikać pokarmów dających reakcje krzyżowe (trawy – fasola, groszek zielony; bylica – seler, pietruszka, banan; brzoza – m.in. orzech laskowy, orzech włoski, jabłko, pomidor; wiele pyłków – miód).

Drodzy alergicy – byle do zimy! Można nauczyć się z tym żyć.