Homeopatia w leczeniu przeziębień

Łacińska maksyma, stanowiąca credo homeopatów - similia similibus curentur - oznacza: podobne powinno być leczone podobnym. Homeopatia znana jest w Polsce od stu lat. Obecnie coraz częściej stosowana, nie osiągnęła jednak jeszcze wśród pacjentów i lekarzy takiej popularności, jaka jest jej udziałem we Francji, Wielkiej Brytanii czy Czechach.

Łacińska maksyma, stanowiąca credo lekarzy homeopatów - similia similibus curentur - oznacza: podobne powinno być leczone podobnym. Homeopatia znana jest w Polsce od ponad stu lat. Obecnie coraz częściej stosowana, nie osiągnęła jednak jeszcze wśród pacjentów i lekarzy takiej popularności, jaka jest jej udziałem we Francji, Wielkiej Brytanii czy Włoszech.

• Stosowane w homeopatii środki lecznicze pobudzają mechanizmy odpornościowe i samoregulacyjne organizmu – mówi dr Piotr Kupnicki, specjalizujący się w terapii homeopatycznej. - Każdy lek musi być dobrany nie tylko do objawów choroby, ale również do konkretnego pacjenta.
• Zasada homeopatii "podobne leczy się podobnym" opisana została już w starożytności przez Hipokratesa, który jako jeden z pierwszych zaobserwował i odnotował zjawisko polegające na tym, że substancje wywołujące objawy chorobowe w zdrowym organizmie, mogą w pewnych przypadkach leczyć stany chorobowe o podobnych objawach.
• Nazwa homeopatia nadana została nowej metodzie leczenia przez niemieckiego lekarza, Samuela Hahnemanna. Pochodzi ona od greckich słów homoion pathos, które oznaczają "podobne cierpienie" i wskazuje na istotę tej terapii - zasadę podobieństwa. Podobieństwo obrazu choroby naturalnej i cech reakcji oraz podłoża chorobowego pacjenta z obrazem środka leczniczego są bezwzględnym warunkiem skutecznego leczenia homeopatycznego.

W 1813 roku Samuel Hahnemann opublikował artykuł pod tytułem „Znaczenie homeopatycznej doktryny medycznej”, w którym dokładnie scharakteryzował nową metodę leczenia. Swoim odkryciem, prowadzonymi badaniami i praktyką lekarską udowodnił, że pośród znanych mu metod leczenia nowa metoda oparta o zasadę podobieństwa jest skuteczniejsza niż inne stosowane wtedy metody leczenia.

Specyficzny dla farmakopei homeopatycznej sposób sporządzania środków leczniczych pozwala poprzez procesy fizyczne: mieszanie, wstrząsanie i ucieranie przekazać do roztworu informację, która działa na mechanizmy samoregulacyjne organizmu, doprowadzając szybko, łagodnie, skutecznie i trwale do wyleczenia i przywrócenia zdrowia.

Informacja w tabletce

Lek homeopatyczny nie działa ilością zawartych w nim substancji chemicznych, tylko swoją informacją, która powstaje w procesie sporządzania serii kolejnych rozcieńczeń i dynamizacji. Surowcami do produkcji leków są m.in. rośliny, wyciągi z gruczołów zwierząt, zioła i minerały. Stosowane dawki są dawkami małymi, w związku z czym nawet substancje toksyczne tracą swe szkodliwe właściwości. Według Hahnemana im mniejsza dawka leku i większe rozcieńczenie, czy też roztarcie, tym środek homeopatyczny działa mocniej i skuteczniej. Dzieje się to według prawa biologicznego Arndta-Schulza, które mówi, że słabe bodźce pobudzają czynności życiowe organizmu, średnie przyśpieszają, silniejsze hamują a najsilniejsze znoszą. Bardzo mała dawka leku stosowana w homeopatii nie pozwala na kumulację leku w organizmie, co z kolei niweluje ryzyko działań ubocznych. Leki homeopatyczne modulują reakcje immunologiczne organizmu przywracając mu równowagę. Wpływają na mechanizmy odporności organizmu, działając na reakcje biochemiczne i metaboliczne na poziomie wewnątrzkomórkowym.

Rosiczka i wilcza jagoda

"Klasyczna medycyna walczy z czynnikami, które wywołują chorobę. Metoda homeopatyczna stara się przede wszystkim wzmóc siły obronne organizmu, tak aby sam mógł pokonać wszystkie objawy choroby" – mówi dr Piotr Kupnicki.

Lek homeopatyczny otrzymany z rosiczki (Drosera) jest stosowany w leczeniu kaszlu. Po wzięciu do ust świeżego kwiatu tej rośliny mogą wystąpić takie objawy jak: atak kaszlu, kłucie, drapanie i suchość w gardle. Homeopatycznie przetworzona rosiczka leczy właśnie takie dolegliwości. Podobnie jest z pokrzykiem wilcza jagoda (Atropa Belladonna). Wystarczy zjeść przez pomyłkę dwie lub trzy jagody tej rośliny, aby wywołać takie objawy jak: rozszerzenie źrenic, gorączkę, dreszcze, pocenie się, skurcze, drgawki, suchość śluzówek, zaburzenia w oddychaniu. Natomiast lek homeopatyczny z wilczej jagody jest stosowany w leczeniu tych objawów w przebiegu grypy i gorączki, wtedy gdy występują podobne objawy skutecznie je łagodzi.

Granulki do wody

Leki homeopatyczne mają zazwyczaj postać granulek, maści, czopków i tabletek. W stanach ostrych, do których należą również przeziębienia, kaszel, grypa czy gorączka, leki przyjmuje się często, czasem nawet co 15 - 30 minut. Granulki należy wysypać zwykle bezpośrednio do ust i trzymać je pod językiem, dopóki się nie rozpuszczą. Innym sposobem jest rozpuszczenie granulek w niewielkiej ilości przegotowanej wody - jest to szczególnie zalecane przy podawaniu leków małym dzieciom i osobom starszym. Tak przygotowany roztwór należy użyć natychmiast i nie można go przechowywać, ze względu na zawartość cukru. Leków nie należy przyjmować w czasie jedzenia ani bezpośrednio po jedzeniu potraw o ostrym smaku i zapachu takich, jak np. mięta, papryka, kawa czy czosnek. W miarę poprawy stanu zdrowia należy wydłużać odstępy czasowe pomiędzy kolejnymi dawkami.

Zalety leków homeopatycznych

• Leczą i modyfikują podłoże a nie tylko objawy choroby.
• Mobilizują i wzmacniają naturalne siły odpornościowe organizmu.
• Nie powodują szkodliwych działań ubocznych, co towarzyszy nieraz innym lekom
• Nie wywołują niepożądanych interakcji z innymi lekami, kiedy stosujemy je jako leki wspomagające leczenie.
• Nie stwarzają niebezpieczeństwa przedawkowania, ponieważ leki te nie działają ilością substancji leczniczej, można je stosować przez długi okres czasu
• Są dobrze tolerowane.
• Mogą być po konsultacji z lekarzem stosowane przez kobiety w ciąży i małe dzieci.
• Mogą ich używać kierowcy ze względu na brak działania nasennego, upośledzającego funkcje psychomotoryczne.