Szałwia lekarska - Salvia officinalis - zastosowanie, działanie i opis

Zastosowanie lecznicze:

Wewnętrznie: Szałwię zaleca się przy nadmiernej fermentacji jelitowej, bólach brzucha, biegunkach, wzdęciach i nudnościach, w stanach zapalnych błon śluzowych przewodu pokarmowego, połączonych nawet z mikrokrwawieniem. Wskazaniem jest także nadmierna potliwość oraz nadmierna laktacja. Szałwia obniża nieznacznie poziom cukru we krwi, co może mieć znaczenie w leczeniu lekkich przypadków cukrzycy. Zewnętrznie: Największe znaczenie ma działanie przeciwzapalne szałwii na błony śluzowe i skórę. Ze względu na to działanie stosuje się ją w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, zapaleniu dziąseł, anginie oraz w dolegliwościach skórnych, takich jak wypryski, drobne otarcia naskórka, skaleczenia i czyraki. Stanowi ona również składnik mieszanek stosowanych w zapaleniu i świądzie sromu oraz upławach.

Przeciwwskazania:

:przeciwwskazania

Możliwe skutki uboczne:

Czynnikiem ograniczającym zastosowanie wewnętrzne liści szałwii jest obecność w olejku eterycznym tujonu (dzięki niemu surowiec posiada aromatyczny zapach i gorzkawy smak). Duże dawki podawane doustnie przez dłuższy czas mogą wywołać nudności, wymioty, otępienie, kurcze.

Ostrzeżenia:

Napar z liścia szałwii powoduje zmniejszenie laktacji. Należy go jednak stosować z umiarem, ponieważ może doprowadzić do całkowitego zaniku pokarmu.   Przed zastosowaniem należy sprawdzić datę ważności podaną na opakowaniu. Nie należy stosować po terminie ważności. Należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, w zamkniętych opakowaniach, zgodnie z wymaganiami producenta, chronić od światła, wilgoci i wpływu obcych zapachów.