Szpik kostny

Szpik kostny (łac. medulla ossium) - jedyna tkanka krwiotwórcza u dorosłego człowieka, miękka, gąbczasta i silnie ukrwiona. Wypełnia wnętrze jam szpikowych kości długich oraz przestrzenie międzybeleczkowe kości gąbczastej. Rozróżniamy dwa rodzaje szpiku kostnego: czerwony i żółty.

Szpik czerwony to tkanka krwiotwórcza, która w życiu płodowym i w okresie dorastania znajduje się we wszystkich kościach, a u człowieka dorosłego pozostaje głównie w kościach miednicy, kręgach, obojczykach, żebrach oraz mostku, a także w kościach czaszki, łopatkach i nasadach kości długich. Produkuje elementy morfotyczne krwi, takie jak erytrocyty, leukocyty, trombocyty.

Szpik czerwony dzielimy na dwie części:
- przedział naczyniowy, który jest utworzony z szerokich naczyń zatokowych. Ich ścianę tworzą charakterystyczne komórki śródbłonka okienkowatego. Dodatkowo na zewnątrz ściany znajdują się liczne komórki przydankowe regulujące proces przechodzenia dojrzałych krwinek z szpiku do krwi.
- przedział hemopoetyczny zbudowany z tkanki łącznej siateczkowatej, w której umieszczone są komórki układu krwiotwórczego.

Szpik żółty składa się głównie z komórek tłuszczowych, którego zawartość wraz z wiekiem każdego osobnika wzrasta. Nie zachodzą w nim procesy krwiotworzenia. Może ulec przemianie w szpik czerwony w sytuacji przedłużającego się zapotrzebowania na nowe krwinki.