Węzeł zatokowo-przedsionkowy

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Kardiologia
Kardiochirurgia
Encyklopedia leków Kardiologia
Kardiochirurgia

Węzeł zatokowo-przedsionkowy (łac. nodus sinuatrialis) – tak zwany rozrusznik serca, pierwszorzędowy ośrodek automatyzmu.

Rytm jego impulsów ma największą częstotliwość w porównaniu z innymi elementami układu przewodzącego serca. Znajduje się w ścianie prawego przedsionka pomiędzy ujściem żyły głównej górnej, a grzebieniem granicznym pod nasierdziem. Zbudowany jest z małych komórek nie posiadających stałego potencjału spoczynkowego. Ma wrzecionowaty z lekko poszerzoną częścią głowową.

Posiada dwie odnogi:
- lewą, biegnącą w kierunku przegrody międzyprzedsionkowej,
- prawą, przebiegającą wzdłuż grzebienia granicznego.

Dzięki największej częstotliwości narzuca swój rytm drugo- i trzeciorzędowym ośrodkom automatyzmu, a tym samym wszystkim miocytom serca. Generuje impulsy z częstotliwością około 72/min. Dysfunkcja węzła zatokowo-przedsionkowego prowadzi do aktywizacji drugorzędowych ośrodków układu przewodzącego i zaburzeń rytmu serca. Skutkiem jest obniżenie częstości skurczów serca do 50/minutę.