Kiła

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Dermatologia i wenerologia
Encyklopedia leków Dermatologia i wenerologia

Treponem pallidum jest bakterią dla której jedynym naturalnym żywicielem jest człowiek. Do zakażenia dochodzi przez kontakt płciowy z chorym partnerem (kiła nabyta), a także drogą wertykalną- od chorej matki na płód (kiła wrodzona). Możliwe jest również zakażenie krwiopochodne od osoby chorej wskutek wspólnego używania strzykawek. Badanie krwiodawców praktycznie eliminuje możliwość przeniesienia zakażenia podczas przetaczania krwi. Istnieje także narażenie zawodowe pracowników służby zdrowia, jednak w przypadku stosowania środków ochrony osobistej jest ono minimalne. Poza organizmem człowieka , w warunkach naturalnych, krętki szybko giną gdyż są narażone na wysychanie. Są one wrażliwe także na powszechnie stosowane środki antyseptyczne, nawet na mydło. W przechowywanej w standardowych warunkach krwi giną po 4 dobach.
Treponema pallidum wnika do organizmu w miejscach, w których skór a lub błona śluzowa są uszkodzone, jednak możliwe jest także zakażenie przez nieuszkodzone błony śluzowe. Zakaźność partnerów jest największa w okresie kiły wczesnej gdy zmiany na skórze i na błonach śluzowych są najbardziej nasilone. Również w okresie kiły wczesnej ryzyko zakażenia płodu w łonie matki jest największe. Cechą wyróżniającą kiłę jest bardzo bogata symptomatologia przy czym po okresie wczesnej dostrzegalne objawy choroby nawet gdy nie jest ona leczona ustępują bez pozostawienia śladów natomiast w kile późnej zmiany powstałe w wyniku procesu kiłowego nie ulegają cofnięciu nawet pod wpływem leczenia. Proces ten może być tylko zatrzymany i to nie zawsze; dotyczy to głównie zmian w układzie sercowo-naczyniowym i nerwowym. W kile późnej chorzy nie są zakaźni dla partnerów płciowych, natomiast matki mogą być zakaźne dla płodu jeszcze w ciągu pierwszych 4 lat trwania koły późnej. U części zakażonych proces chorobowy ma wieloletni, bezobjawowy przebieg, a nawet może wygasnąć bez leczenia.
Ze względu na drogę zakażenia wyodrębniono kiłę nabytą i kiłę wrodzoną:
Kiła nabyta- do 2 lat od zakażenia mówimy o kile wczesnej(I okres i II okres), powyżej2 lat o kile późnej (III okres). Konsekwencją tego podziału jest wyodrębnienie ponadto kiły utajonej wczesnej i kiły utajonej późnej (o zakażeniu świadczą jedynie dodatnie odczyny serologiczne).
Kiła wrodzona- do 2roku życia rozpoznajemy kiłę wrodzoną wczesną, po 2 roku życia kiłę wrodzoną późną.