Nietrzymanie moczu (inkontynencja)

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Urologia
Choroby wewnętrzne
Encyklopedia leków Urologia
Choroby wewnętrzne

Chorobę dzieli się ze względu na formę na:

- inkontynencję parcia - spowodowana uczuciem parcia nawet przy niewielkiej ilości moczu w pęcherzu.

- inkontynencję wysiłkową - spowodowana osłabieniem mięśni miednicy i szybkim wzrostem ciśnienia podczas kichania, kaszlu, podnoszeniu ciężkich przedmiotów;

- inkontynencję mieszaną, schorzenie łączące dwie powyżej opisane formy;

- nietrzymanie moczu z przepełnienia;

- odruchowe nietrzymanie moczu - pacjent oddaje mocz samoistnie bez uczucia parcia.

Przyczyny:

Odmienne przyczyny powodują określoną formę choroby. Do czynników podwyższonego ryzyka zalicza się między innymi:
- alkohol;
- przyjmowanie leków moczopędnych;
- okres menopauzy;
- przebyte zabiegi operacyjne układu moczowo-płciowego;
- zakażenia układu moczowego,
- przerost prostaty,
- cukrzyca,
- zapaleniem pochwy,
- udarem mózgu, stwardnieniem rozsianym,
- kamica nerkowa,
- chorobą Alzheimera.

Leczenie

Choroba rozwija się z różnym nasileniem. W niektórych przypadkach w początkowej fazie nie pojawiają się żadne dolegliwości, inni pacjenci narzekają na bardzo silny ból.

W zależności od rodzaju choroby zależny jest sposób leczenia, stosuje się leczenie zachowawcze (nieoperacyjne) lub chirurgiczne. W ramach tego ostatniego w zależności od przyczyny inkontynencji wykonuje się: plastykę pochwy lub cewki moczowej oraz (u mężczyzn) częściowa lub całkowita resekcja gruczołu krokowego.

Profilaktyka

Wśród działań profilaktycznych specjaliści polecają:
- regularne oddawanie moczu;
- ograniczenie spożycia produktów zawierających alkohol i kofeinę;
- zbilansowaną dietę bogatą w błonnik i witaminy;
- higiena: mycie narządów płciowych każdego dnia, mycie rąk przed stosunkiem seksualnym;