Interakcje pomiędzy jonami wapnia a lekami

Podstawowe informacje

Jony wapnia wiążą się w nierozpuszczalne sole z niektórymi antybiotykami i chemioterapeutykami stosowanymi w chorobach układu oddechowego lub chorobach układu moczowego (fluorochinolony i tetracykliny). Interakcja ta może doprowadzić do braku działania terapeutycznego leku.
Do interakcji może również dochodzić przy jednoczesnym zażywaniu leków na nadciśnienie i zaburzenia rytmu serca - beta-blokerami (np. atenolol). Określono, że dochodzi do zmniejszonego wchłaniania leku i zmniejszenia stężenia leku we krwi co prowadzi do braku efektu leczenia.
Wapń może również zmniejszać efektywność leczenia blokerami kanału wapniowego (np. werapamil), stosowanych w leczeniu nadciśnienia. Jednak w niektórych przypadkach (dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca bez nadciśnienia tętniczego) łączne stawanie blokerów kanału wapniowego jest korzystne. Zapobiega się w ten sposób nadmiernemu spadkowi ciśnienia.
Wapń zwiększa toksyczne działanie digoksyny, stosowanej w zaburzeniach rytmu serca.
Przy chorobach kości (osteoporozie) i stosowaniu bisfosfonianów (np. alendonian, klodronian) należy pamiętać, że leki te pochłaniają wapń oraz żelazo. Dlatego posiłki bogate w wapń oraz suplementy z jonami wapnia należy przyjmować po 2 godzinach od przyjęcia bifosfonianów.