Płonica (szkarlatyna)

Płonica (szkarlatyna) jest chorobą dzieci wywoływaną przez bakterię – paciorkowca grupy A.

Epidemiologia:
Rocznie zapadalność wynosi około 10 na 100 000 mieszkańców.

Przyczyny:
Czynnikiem wywołującym chorobę jest bakteria – paciorkowiec grupy A wytwarzający toksynę erytrogenną. Zakażenie następuje drogą kropelkową przez błony śluzowe jamy ustnej i gardła oraz przez uszkodzoną skórę.

Objawy:
Okres wylęgania wynosi około 3 dni. Po tym czasie pojawia się nagły wzrost temperatury ciała połączony z bólem gardła, bólami brzucha oraz wymiotami. Lekarz badając dziecko stwierdza ropne zapalenie gardła, silnie przekrwienie śluzówki gardła oraz powiększenie węzłów chłonnych, zwykle szyjnych. Pojawia się także drobnoplamista wysypka zlokalizowana na tułowiu oraz kończynach po stronie mięśni zginaczy.

Na policzkach widoczny jest rumień, jednak skóra wokół nosa i ust pozostaje blada. Język, początkowo pokryty białym nalotem po kilku dniach przybiera żywoczerwoną barwę. Po ustąpieniu wysypki występuje silne łuszczenie skóry, szczególnie rąk oraz stóp.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie choroby opiera się na stwierdzeniu objawów klinicznych, leukocytozy oraz obecności przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom paciorkowca (ASO powyżej 1:200).

Leczenie:
W leczeniu płonicy stosuje się antybiotyki z grupy cefalosporyn lub makrolidów.