Mononukleoza zakaźna

Mononukleoza zakaźna jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirus Epsteina i Barr występująca zwykle w młodym wieku.

Epidemiologia:
Choroba jest bardzo rozpowszechniona w populacji. Ponad 90% ludzi jest zarażonych wirusem EBV. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Infekcja następuje w wyniku kontaktu ze śliną lub zanieczyszczone nią przedmioty.

Przyczyny:
Czynnikiem wywołującym chorobę jest wirus Epsteina i Barr. Wirus wnika do komórek nabłonka gardła, a następnie zakaża limfocyty B gdzie pozostaje uśpiony do końca życia człowieka .

Objawy:
Mononukleoza zakaźna bardzo często przebiega bezobjawowo. Do symptomów choroby zalicza się silny ból gardła, powiększenie migdałków podniebiennych, które są pokryte wysiękiem, powiększenie węzłów chłonnych (zwykle szyjnych oraz podżuchwowych), powiększenie wątroby oraz śledziony, ból głowy oraz wysoka gorączka. Mononukleoza przypomina anginę, dlatego często podaje się osobom chorym antybiotyki z grupy penicylin (np. amoksycylinę). Po podaniu leku u około 90% pacjentów po kilku dniach występuje drobnoplamista, swędząca osutka.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie choroby opiera się na stwierdzeniu objawów klinicznych, leukocytozy oraz obecności przeciwciał skierowanych przeciwko EBV.

Leczenie:
Nie ma leczenia przyczynowego. Stosuje się jedynie terapię mającą zmniejszyć objawy: leżenie w łóżku, leki przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. W przypadkach z nasiloną obturacją górnych dróg oddechowych, małopłytkowością lub innymi powikłaniami stosuje się glikokortykosteriody.