Młodzieńczy toczeń rumieniowaty układowy

Młodzieńczy toczeń rumieniowaty układowy jest zapalną układową chorobą tkanki łącznej, przebiegającą z okresami poprawy i zaostrzeń, w przebiegu której często dochodzi do zaburzeń neurologicznych.

Epidemiologia:
Występuje w każdym okresie życia, najczęściej dotyczy osób w wieku między 15. a 45. rokiem życia. Wśród chorych przeważają kobiety.

Przyczyny:
Etiopatogeneza tej choroby nie jest do końca poznana.

Objawy:
Obraz kliniczny choroby może mieć bardzo różny charakter. Najczęściej początek jest ostry z objawami z wielu narządów. Zmiany skórne często są pierwszym objawem choroby. Najbardziej charakterystyczny jest rumień na twarzy nasilający się po ekspozycji na słońce. Również zapalenie stawów może wyprzedzać inne objawy. W przebiegu choroby dochodzi do zajęcie nerek i układu krążenia.

Częste zaburzenia neurologiczne to bóle głowy, drgawki, psychozy, pląsawica. Zajęcie układu oddechowego objawia się dusznością, suchym kaszlem, bólem w klatce piersiowej, a niekiedy zapaleniem opłucnej. Inne zmiany narządowe to powiększenie śledziony, wątroby i węzłów chłonnych. Przebieg młodzieńczego tocznia rumieniowatego układowego jest różnorodny i trudny do przewidzenia.

Rozpoznanie:
Do ustalenia pełnego rozpoznania konieczne jest spełnienie co najmniej 4 kryteriów z 11 niżej wymienionych.
1.Rumień twarzy w kształcie motyla
2.Rumień krążkowy
3.Nadwrażliwość na światło słoneczne
4.Owrzodzenie jamy ustnej lub nosogardła
5.Zapalenie stawów
6.Zapalenie błon surowiczych (opłucnej, osierdzia)
7.Zmiany w nerkach (białkomocz, wałeczkomocz)
8.Zaburzenia neurologiczne (drgawki, psychoza)
9.Zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość)
10.Zaburzenia immunologiczne (obecność charakterystycznych przeciwciał)
11.Podwyższone miana przeciwciał przeciwjądrowych.

Leczenie:
Terapia młodzieńczego tocznia rumieniowatego układowego jest długotrwała, a rodzaj stosowanych leków zależy od występujących objawów, ich nasilenia, okresu choroby (zaostrzenie, remisja). Chorym podaje się glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, leki przeciwmalaryczne, immunoglobuliny, leki przeciwdrgawkowe, psychotropowe. W leczeniu stosuje się również leczenie uzupełniające, a więc leki moczopędne, obniżające ciśnienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, potas.